Μετανοημένος ο Σωτ.Κονδύλης περιμένει την τιμωρία του από το δικαστήριο
Την ευθύνη των πράξεών του ως προς τη συμμετοχή του στη δράση της 17 Νοέμβρη αναλαμβάνει και πάλι ο Σωτήρης Κονδύλης, ο «Αρης» της οργάνωσης, ο οποίος μετανοημένος δηλώνει ότι περιμένει από το δικαστήριο την τιμωρία του.
Την ευθύνη των πράξεών του ως προς τη συμμετοχή του στη δράση της 17 Νοέμβρη αναλαμβάνει και πάλι ο Σωτήρης Κονδύλης, ο «Αρης» της οργάνωσης, ο οποίος μετανοημένος δηλώνει ότι περιμένει από το δικαστήριο την τιμωρία του.
«Θεωρώ ότι ήταν μία εσφαλμένη επιλογή μου, το έχω ζητήσει -και θα το επαναλάβω και τώρα- ότι θέλω να τιμωρηθώ για τις πράξεις που έχω αναλάβει» υποστηρίζει σε συνέντευξή του το Σάββατο στο Έθνος, εξηγώντας ότι οι λόγοι που τον οδήγησαν να ομολογήσει τη συμμετοχή του στη 17Ν είναι λόγοι αξιοπρέπειας και τίποτα άλλο.
«Θεώρησα σωστό και σύμφωνο με την νοοτροπία μου και την αξιοπρέπειά μου να μην κρύψω τίποτα σε ό,τι αφορά εμένα και να πω την απόλυτη αλήθεια, αναλαμβάνοντας την ευθύνη για τον εαυτό μου στο μέτρο που μου αναλογεί» λέει.
Ο Σωτ.Κονδύλης παραδέχεται τη συμμετοχή του στην εμπλοκή στα Σεπόλια, στο χτύπημα κατά του Τούρκου διπλωμάτη Ομέρ Σιπαχίογλου και στην επίθεση με ρουκέτα κατά της αμερικάνικης πρεσβείας. Ωστόσο, αρνείται κατηγορηματικά τη συμμετοχή του στη ληστεία της Τράπεζας Εργασίας στο Περιστέρι, αλλά και σε κλοπές αυτοκινήτων.
Όπως υποστηρίζει, μέλος της οργάνωσης υπήρξε από το 1990 έως το 1996, χωρίς να έχει αντιληφθεί εξ αρχής ότι ενεργούσε για λογαριασμό της 17 Νοέμβρη. Το κατάλαβε ένα χρόνο μετά την στρατολόγησή του, στη συμπλοκή στα Σεπόλια, το 1991, όταν «βούιξε ο τόπος». Έκτοτε και μέχρι το 1996, οπότε ισχυρίζεται ότι αποχώρησε, άρχισε να «αραιώνει» την παρουσία του.
«Νόμιζα ότι ήταν μια ομάδα που είχε αποφασίσει να δράσει με βία, χωρίς να την έχω συνδέσει με την 17 Νοέμβρη» δηλώνει και στο ερώτημα γιατί δεν αποχώρησε από τη στιγμή που ήξερε ότι ήταν μέλος της 17Ν, υποστηρίζει ότι φοβόταν.
«Φοβόμουν, χωρίς να έχω απειληθεί. Ήταν εύλογο να φοβάμαι. Όταν διαπιστώσεις ότι βρίσκεσαι, ότι είσαι σε μία τέτοια ομάδα, πάρα πολύ δύσκολα φεύγεις. Αυτό, νομίζω, είναι αυτονόητο».
Ο Σωτήρης Κονδύλης αρνείται να σχολιάσει τη θεώρηση του συνηγόρου υπεράσπισης του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου, Γιάννη Ραχιώτη, περί «επιτιθέμενης Αριστεράς» και δηλώνει ότι δεν θεωρεί τη βίαιη δραστηριότητα ως το καταλληλότερο μέσο για την επίτευξη των ιδεολογικών οραμάτων του.
«Από τον πρώτο καιρό που αντελήφθην ότι συμμετείχα στη 17Ν, άρχισε ο έντονος προβληματισμός μου, ο οποίος κατέληξε στην πεποίθηση της ματαιότητας τέτοιου είδους ενεργειών και με οδήγησε στη σταδιακή απεμπλοκή μου» υποστηρίζει.
Αναφερόμενος στους λόγους που τον οδήγησαν στη ένταξή του στη 17Ν, ο «Αρης» δηλώνει ότι μετά τη διαγραφή του από την ΚΝΕ, το 1989 πέρασε στο ΝΑΡ.
Όμως «απογοητεύτηκα από την πολύ μικρή ανταπόκριση που βρήκε τότε το ΝΑΡ σε πολιτικό επίπεδο και με τις ανησυχίες που είχα -της εποχής εκείνης- γνώρισα κάποιους ανθρώπους, χωρίς να γνωρίζω αρχικά ότι ήταν η 17 Νοέμβρη, και αποφάσισα να δραστηριοποιηθώ σε πιο έντονες ενέργειες».
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ο Σωτήρης Κονδύλης υποστηρίζει ότι «δεν υπήρχε αρχηγός με την έννοια της ιεραρχικής δομής της οργάνωσης» και πως είχε γνωρίσει τον Αλέξανδρο Γιωτόπουλο σε κέντρα διασκέδασης και όχι σε σχέση με τη 17 Νοέμβρη.
Τέλος, για μία ακόμη φορά διαχωρίζει τη θέση του από τον Δημήτρη Κουφοντίνα, επαναλαμβάνοντας ότι δεν εκφράζεται από κανέναν και πως αυτό είναι απόλυτα λογικό «από τη στιγμή που έχω αποχωρήσει από την οργάνωση αυτή από το 1996».