Πικάσο εναντίον Ματίς σε μια από τις σημαντικότερες εκθέσεις στην Tate Modern
Μια από τις σημαντικότερες εκθέσεις των τελευταίων χρόνων ανοίγει σε λίγες ημέρες στο Λονδίνο. Η Tate Modern, από τις 11 Μαΐου, παρουσιάζει σειρά έργων του Πικάσο και του Ματίς. Οι διοργανωτές αναμένουν ότι θα κόβονται 500 εισιτήρια την ώρα.
Μια από τις σημαντικότερες εκθέσεις των τελευταίων χρόνων ανοίγει σε λίγες ημέρες στο Λονδίνο. Η Tate Modern, από τις 11 Μαΐου έως τις 18 Αυγούστου, παρουσιάζει σειρά έργων του Πικάσο και του Ματίς. Οι διοργανωτές αναμένουν κοσμοσυρροή με την πρόβλεψη να κόβουν 500 εισιτήρια την ώρα.
Σύμφωνα με το BBC, η έκθεση ενδέχεται να σπάσει το ρεκόρ επισκεψιμότητας της Tate Modern, αφού πρόκειται για την πρώτη απόπειρα συγκριτικής παρουσίασης των έργων των δύο καλλιτεχνών τα τελευταία πενήντα χρόνια.
Στις 14 αίθουσες της Tate Modern επιχειρούνται 30 «ομαδοποιήσεις» των έργων του Πικάσο και του Ματίς. Η έκθεση έχει σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο, ώστε να καταδειχθούν οι συνάφειες, αλλά και εντονότατες αντιθέσεις μεταξύ των δύο καλλιτεχνών, που ανέπτυξαν προσωπική σχέση φιλίας και αντιπαλότητας ταυτοχρόνως.
Η σχέση των δύο ξεκινά στο Παρίσι το 1906, όταν άρχισαν να συναντούνται στο διαμέρισμα της Γερτρούδης και του Λέοντος Στάιν. Μετά το θάνατο του Ματίς, το 1954, ο Πικάσο εκφράστηκε με θετικότατα λόγια για τα έργα του. Συνήθιζε να λέει στους φίλους του ότι ο Ματίς ήταν μάγος και ότι η χρήση των χρωμάτων στα έργα του ήταν ανεξήγητη και μυστηριώδης.
Ωστόσο, από το 1906 έως το 1917 -περίοδο με έντονες κοινωνικές και πολιτικές ζημώσεις στον ευρωπαϊκό χώρο, κατά την οποία η τέχνη έπαιξε και αυτή το δικό της ρόλο στην προετοιμασία της Ρωσικής Επανάστασης- ο Πικάσο και ο Ματίς περνούσαν φάση σύγκρουσης.
Ο μεν Πικάσο ζούσε εξόριστος στο Παρίσι διωγμένος από το καθεστώς του Φράνκο στην Ισπανία. Ήταν ενταγμένος στη μποέμ κοινότητα καλλιτεχνών της γαλλικής πρωτεύουσας, που έφερε ριζικές αλλαγές στην ευρωπαϊκή τέχνη. Θεωρείται, μάλιστα, ο πατέρας του κυβισμού.
Από την άλλη, ο Ματίς -Γάλλος που δούλεψε στη χώρα του και είχε εκφραστεί κατά των μποέμ καλλιτεχνών που κατέφθαναν στο Παρίσι δημιουργώντας την εντύπωση ότι η γαλλική τέχνη γινόταν συνώνυμη αυτής της κοσμοπολίτικης διάθεσης- κάλυψε στη μακρόχρονη πορεία του πολλές διαφορετικές τεχνοτροπίες, από τον ιμπρεσιονισμό έως το κίνημα των φωβιστών, των οποίων ήταν ιδρυτικό μέλος.
Η έκθεση έχει ήδη λάβει θετικές κριτικές από τις βρετανικές εφημερίδες. Για τη συγκέντρωση των έργων η Tate συνεργάστηκε με πολλά μουσεία, όπως το Μουσείο Πικάσο, το κέντρο Ζορζ Πομπιντού και το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης.