Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι (WRC): Απόλυτος κυρίαρχος ο M.Gronholm στο Ράλι Αυστραλίας

Οι νικητές των ΕΔ του Ράλι Αυστραλίας

Η κατάταξη και οι εγκαταλείψεις του Ράλι Αυστραλίας

Η εξέλιξη του 3ου Σκέλους του Ράλι Αυστραλίας

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, ο Marcus Gronholm κατέκτησε τη νίκη στο Ράλι Αυστραλίας, χωρίς ούτε μία στιγμή να απειληθεί από τους αντιπάλους του, οι οποίοι απλώς παρακολουθούσαν σε κάθε Ειδική Διαδρομή τη μοναχική πορεία του Φινλανδού Πρωταθλητή προς το πρώτο σκαλί του βάθρου.

Το Peugeot 206 WRC αποδείχθηκε ακόμη μία φορά ασυναγώνιστο σε ανοιχτές, ομαλές και ολισθηρές διαδρομές, άσχετα αν κάτω από τους τροχούς υπάρχει άσφαλτος, χιόνι, υγρασία ή χαλίκια. Η Γαλλική ομάδα, έπειτα από μία άτυχη περίοδο στην αρχή της χρονιάς, ανένηψε μετά το Ράλι Ακρόπολις και εξέλιξε το ευαίσθητο αυτοκίνητο προς τη σωστή κατεύθυνση, μεταβάλλοντάς το σε όχημα παντός εδάφους. Με την ευστοχία της στην επιλογή των κατάλληλων οδηγών σε κάθε αγώνα, κατάφερε τελικά να προηγηθεί στη βαθμολογία των Κατασκευαστών -ενώ απομένει ένας μόνο γύρος- με κύριο αντίπαλό της την ομάδα της Ford.

Η νίκη του Marcus Gronholm, σε συνδυασμό με την επίδοση του Richard Burns και την αποτυχία του Colin McRae να κατακτήσει τον τίτλο στην Αυστραλία -στόχος που γνώριζε ότι ήταν δύσκολο να επιτευχθεί- μετατόπισε το επίκεντρο του ανταγωνισμού στον τελευταίο αγώνα, ο οποίος θα είναι και ο θερμότερος γύρος του θεσμού.

Πράγματι, τα Πρωταθλήματα των Οδηγών και των Κατασκευαστών πρόκειται να κριθούν τελικά επί βρετανικού εδάφους, με τρεις οδηγούς και δύο ομάδες να διεκδικούν μόνο τη νίκη για τους αντίστοιχους τίτλους. Αν κερδίσει ο Colin McRae ή ο Tommi Makinen, το Πρωτάθλημα θα κατακτήσει ο αντίστοιχος νικητής. Σε περίπτωση που ο Richard Burns νικήσει για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά στη Βρετανία, θα κατακτήσει τον τίτλο ασχέτως της θέσης του τερματισμού των δύο πρώτων. Αν κερδίσει ο Marcus Gronholm με τον Richard Burns δεύτερο και τον Colin McRae τρίτο, τότε οι δύο Βρετανοί ισοβαθμούν, αλλά ο δεύτερος στέφεται Πρωταθλητής, αφού ήδη έχει κατακτήσει τρεις νίκες, έναντι μίας του συμπατριώτη του. Για τον Carlos Sainz δεν τίθεται θέμα, αφού για να κατακτήσει τον τίτλο, πρέπει να νικήσει, με την προϋπόθεση να τερματίσουν εκτός της βαθμολογούμενης εξάδας οι Tommi Makinen και Colin McRae.

Πάντως, ο Richard Burns μπορεί να μην οδηγούσε στην Αυστραλία αυτοκίνητο ικανό για τη νίκη, αλλά χάρις στο πείσμα του κατάφερε να θέσει σοβαρή υποψηφιότητα για τον τίτλο, και μάλιστα επί πατρίου εδάφους. Αντίστοιχα, ο συμπατριώτης του, Colin McRae, έχασε την ευκαιρία στην Αυστραλία, παγιδευμένος, αλλά όχι άμοιρος ευθυνών, στο σύστημα επιλογής της θέσης στη σειρά της εκκίνησης του κάθε Σκέλους, όπως αναλύεται στο πρόγραμμα του αγώνα. Τουλάχιστον κατέχει το προβάδισμα στη βαθμολογία, έστω με ένα βαθμό από τον Tommi Makinen και δύο από τον Richard Burns.

Η επιτυχία της Peugeot στην Αυστραλία δεν βασίστηκε μόνο στον Φινλανδό Πρωταθλητή, αλλά και στους Didier Auriol και Harri Rovanpera, που κατέλαβαν την τρίτη και την τέταρτη θέση αντίστοιχα. Για το ποιος από τους δύο θα ανέβαινε στο τρίτο σκαλί του βάθρου δεν ενδιέφερε τη Γαλλική ομάδα, αφού το βαθμολογικό αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο.

Ευχάριστη έκπληξη ήταν η βελτίωση του Mitsubishi Lancer Evolution WRC -δια χειρός του έμπειρου Tommi Makinen- μόλις δύο εβδομάδες μετά την τραγική εμφάνιση του αυτοκινήτου στις διαδρομές της Κορσικής. Η υποστροφική συμπεριφορά του Lancer Evo WRC στον προηγούμενο αγώνα δεν οφείλονταν τελικά στη γεωμετρία του εμπρός μέρους, αλλά στο πίσω, καθώς και στην κατανομή της ροπής στα διαφορικά. Ο Φινλανδός εντόπισε έγκαιρα την Αχίλλειο πτέρνα του αυτοκινήτου και πειραματίστηκε με επιτυχία, αλλά παραμένει το πρόβλημα με τη βύθιση του κινητήρα, που χάνει τις στροφές του ή σβήνει στις απότομες επιβραδύνσεις. Παρ όλα αυτά, ο οδηγός της Mitsubishi κατάφερε να τερματίσει εντός της βαθμολογούμενης εξάδας κερδίζοντας ένα πολύτιμο βαθμό, αντιμετωπίζοντας με επιτυχία τον Petter Solberg, ο οποίος μαθαίνει γρήγορα και εξελίσσεται σε κινούμενη απειλή.

Αντίθετα, η ηττοπάθεια του Carlos Sainz τον έχει καταβάλλει, και η απόδοσή του μειώνεται με την παραμικρή ατυχία, όπως συνέβη στο 1ο Σκέλος του αγώνα, και το οποίο -όπως ανέφερε- ήταν το μοναδικό του λάθος αυτή τη χρονιά. Την τελευταία περίοδο, ο Ισπανός δείχνει αποφασιστικότητα μόνο την τελευταία ημέρα, όταν είναι πλέον αργά. Το μόνο που κατάφερε στην Αυστραλία, ήταν να κερδίσει τη μονομαχία με τον Gilles Panizzi, ο οποίος προσπαθούσε να εξοικειωθεί στο χώμα με τη χρήση του φρένου με το αριστερό πόδι, χωρίς να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τη θέση του.

Ο αποδιοπομπαίος τράγος της Ford, o Francois Delecour, αναγκάστηκε να σκουπίζει το δρόμο στο 2ο Σκέλος για λογαριασμό του Colin McRae, καταλήγοντας σε ένα δένδρο με άσχημες συνέπειες για το συνοδηγό του. Ο Daniel Grataloup τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο -όπως περιγράφεται αναλυτικά στην εξέλιξη του 2ου Σκέλους-, ενώ ο κυκλοθυμικός Γάλλος έχασε την ψυχραιμία του και κατέκρινε άδικα το σύστημα ασφαλείας και άμεσης επέμβασης των οργανωτών, οι οποίοι όμως ενήργησαν αποτελεσματικά.

Τα Hyundai Accent WRC2 δεν αντιμετώπισαν σημαντικά προβλήματα, αλλά οι Alister McRae και Kenneth Eriksson ήταν αναγκασμένοι να σκουπίζουν τα χαλίκια, αδικημένοι από το σύστημα της επιλογής των θέσεων στη σειρά της εκκίνησης. Εντούτοις, κινήθηκαν αξιοπρεπώς, χωρίς να σημειώσουν λάθη και υπερβολές.

Ο Ομανός Hamed Al-Wahaibi τερμάτισε πρώτος μεταξύ των οδηγών του FIA Teams Cup, με δεύτερο τον Henrik Lundgaard, ο οποίος κατέκτησε για λογαριασμό της ομάδας του -Toyota Δανίας- το τελευταίο Κύπελλο του θεσμού, ο οποίος καταργείται. Ο Δανός οδηγός εγκαταλείπει τους αγώνες Ράλι, αφού ο ομάδα του στρέφεται στο Πρωτάθλημα Τουρισμού.

Ο Αυστραλός Ed Ordynski ήταν ασυναγώνιστος στις ΕΔ του αγώνα και τερμάτισε πρώτος στην ομάδα Ν, μπροστά από τον Πρωταθλητή του θεσμού, Gabriel Pozzo. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο οδηγός της Super 1600, Francois Duval, τους ακολούθησε και κατέλαβε την τρίτη θέση στην τελευταία ΕΔ του αγώνα, οδηγώντας ένα Mitsubishi Lancer παλαιάς γενιάς, με συμβατικό κιβώτιο ταχυτήτων και ανεπαρκές σύστημα πέδησης.

Δημήτρης Πρωτονοτάριος

auto.in.gr