Το Ράδιο Σίτι δεν έμοιαζε τη Δευτέρα με θέατρο, αλλά με έναν ζωντανό χώρο «εξομολόγησης». Στη σκηνή, η Χάρις Αλεξίου δεν τραγούδησε· μίλησε. Και απέναντί της, στην «Πολυθρόνα της Εύχαρις», η ψυχολόγος και αναπληρώτρια καθηγήτρια Ιατρικής του ΑΠΘ, Εύχαρις Παναγοπούλου, άνοιξε έναν δημόσιο διάλογο για τον έρωτα — σε όλες τις αντιφατικές, φωτεινές και σκοτεινές εκδοχές του.

Η βραδιά στήθηκε σαν μια πολιτιστική «μίνι συνεδρία» με κεντρικό θέμα τον δημιουργικό και τον παράφορο έρωτα, τον ανεκπλήρωτο, τον πλατωνικό, ακόμη και τον αυτοκαταστροφικό. Εκείνον που η Αλεξίου έχει μετατρέψει σε συλλογική εμπειρία μέσα από δεκαετίες τραγουδιών.

«Πόσο κανονικά μπορεί να ζήσει ένας άνθρωπος αν έχει συνέχεια ταχυκαρδία;»

Η Χάρις Αλεξίου μίλησε για τον έρωτα ως κινητήρια δύναμη της ύπαρξης, αλλά και ως κατάσταση που δεν μπορεί να διαρκεί για πάντα. Τον περιέγραψε σαν μια χημική καταιγίδα που απορρυθμίζει το μυαλό, γεννά επιθυμία, σύγκρουση, ανάγκη για ένωση. Κάποια στιγμή όμως, είπε, οφείλει να υποχωρεί.

«Ο έρωτας γεννιέται μαζί μας, υπάρχουμε εξαιτίας του, υπάρχει γιατί υπάρχουμε και εμείς» είπε αρχικά η τραγουδίστρια. «Οι κραδασμοί του μας κάνουν να θέλουμε κι άλλο και να μην θέλουμε τίποτα, να προχωράμε στη ζωή και να την καταστρεφουμε, να θέλουμε να ζήσουμε και να θέλουμε να πεθάνουμε. Είναι τόσο δυνατή αυτή η χημεία -γιατί εντέλει σε αυτό καταλήγουμε, ότι είναι χημεία- που μας διατρέχει: κάνει το μυαλό μας να τα χάνει. Το μόνο που επιθυμεί είναι να υπάρξει με τον άλλον».

«Δε μπορείς να είσαι συνεχώς στην μέθη του έρωτα. Για να γίνεις ολοκληρωμένος άνθρωπος και να δώσεις αξία στην ύπαρξη σου πρέπει να τον ζήσεις και να περάσει»

Στη συνέχεια η τραγουδίστρια τόνισε πως ο έρωτας κάποια στιγμή πρέπει να περνάει για να προχωράει η ζωή. «Καλός ο έρωτας αλλά να πηγαίνουμε και παρακάτω» είπε χαρακτηριστικά.

«Αν ζούσες συνέχεια με τον έρωτα θα ήσουν ένας παλαβός άνθρωπος – δεν γίνεται αλλιώς αν χάνεις συνέχεια το όρια σου. Πόσο κανονικά μπορεί να ζήσει ένας άνθρωπος αν έχει συνέχεια ταχυκαρδία;

»Ο έρωτας είναι η ίδια η ζωή που τον γεννάει και μετά μας λέει πάμε παρακάτω να δημιουργήσουμε, να συναντηθούμε με τους άλλους ανθρώπους, να αγαπήσουμε και αλλιώς. Για να τα κάνεις όλα αυτά δε μπορείς να είσαι συνεχώς στην μέθη του έρωτα. Για να γίνεις ολοκληρωμένος άνθρωπος και να δώσεις αξία στην ύπαρξη σου πρέπει να τον ζήσεις και να περάσει»

Στο ίδιο πνεύμα, στάθηκε και στη σχέση έρωτα και τέχνης, λέγοντας πως η δημιουργία δεν ανθεί μέσα στο πένθος του έρωτα.

Συγκεκριμένα, τόνισε πως «πάνω στο πένθος του έρωτα δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε. Μόνο όταν είσαι σε ισορροπία με τον εαυτό σου μπορείς να δημιουργήσεις. Δεν είναι τυχαίο που τα τραγούδια που έχουν αντέξει στον χρόνο έχουν γραφτεί πέρα από το πλαίσιο της μέθης»

Η χαρά του «τίποτα» και οι καινούργιες αρχές

Όταν η συζήτηση γύρισε στο παρόν της ζωής της, η Αλεξίου μίλησε απλά και με χιούμορ. Είπε ότι σήμερα την ευχαριστεί να τεμπελιάζει και να «χασομερά», προκαλώντας αυθόρμητο χειροκρότημα από το κοινό.

«Τόση ώρα μιλάει για τον έρωτα, εδώ χειροκροτήσατε; Επιβεβαιώνετε το στερεότυπο για τη Θεσσαλονίκη» σχολίασε χαριτολογώντας η Παναγοπούλου.

Αποκάλυψε επίσης ότι στα 75 της ξεκίνησε μαθήματα Γερμανικών — «μπορεί να με πάνε σε κανένα γερμανικό νοσοκομείο, πού ξέρεις;», είπε αστειευόμενη — και πως φέτος δοκίμασε για πρώτη φορά ράφτινγκ στα Τζουμέρκα. Για τις σχέσεις, μίλησε χωρίς ωραιοποίηση, λέγοντας πως θέλει έναν άντρα «μάστορα», κάποιον δηλαδή που ξέρει να στέκεται πρακτικά στη ζωή.

«Δεν έχω παράπονα από τη ζωή και δεν είναι σχήμα λόγου. Έχω κάνει πολλά πράγματα, θα ήθελα να έχω κάνει και πόσα άλλα. Θα ήθελα να έχω κάνει ράφτινγκ νωρίτερα. Στην ζωή μου έκανα αυτό με αντιπροσώπευε κάθε φορά και ας άλλαζα γνώμη μετά. Δεν πειράζει, οι άνθρωποι αλλάζουν.» κατέληξε.

Ειδήσεις Σήμερα: