Στέκεται με τη φλοράλ ταπετσαρία πίσω της και ένα βάζο με λουλούδια στο πλάι. Κρατάει δύο άνθη ορτανσίας.

«Δεν έχω τίποτα σπουδαία μυστικά. Φυλάω τα μυστικά των άλλων» λέει στην Eva Wiseman της Guardian, η οποία της πήρε συνέντευξη.

Υπήρξε ένα από τα supermodels της δεκαετίας του ’80 ενώ πλέον είναι διάσημη ως «η κυρία που κλαίει στο Instagram», κάτι που ξεκίνησε με τον θάνατο και την προδοσία από τον επί 30 χρόνια σύζυγό της

Ήταν διάσημη από τότε που ήταν τεσσάρων ετών, αρχικά ως πολιτικό πιόνι, όταν οι γονείς της την άφησαν πίσω στην πατρίδα τους, την Τσεχοσλοβακία, για να ξεφύγουν από τους Σοβιετικούς, αλλά δεν τους επέτρεψαν να επιστρέψουν. Έκαναν απεργία πείνας μπροστά από την πρεσβεία της Τσεχίας στη Στοκχόλμη, τη νέα τους πατρίδα, για να την πάρουν πίσω, γεγονός που απασχόλησε όλες τις ειδήσεις στη Σουηδία – επί πέντε χρόνια, ο σουηδικός Τύπος κατασκήνωσε έξω από το σπίτι της γιαγιάς της Πορίζκοβα στην Τσεχοσλοβακία, όπου έζησε μέχρι τα εννιά της χρόνια και τελικά επανενώθηκε με τους γονείς της.

Αμέσως μετά, στα 15 της χρόνια, μεταφέρθηκε στο Παρίσι για να γίνει σούπερ μόντελ. Στο απόγειο της φήμης της υπέγραψε το πιο ακριβοπληρωμένο συμβόλαιο μοντέλου στον κόσμο. Και στη συνέχεια, στα 19 της έγινε σύζυγος ροκ σταρ όταν γνώρισε τον Ric Ocasek των Cars, ο οποίος ήταν πάνω από 20 χρόνια μεγαλύτερός της.

Το κλάμα κορόμηλο

«Στο Zoom από το νοικιασμένο διαμέρισμά της στη Νέα Υόρκη, η Πορίζκοβα με υποδέχεται με ρόμπα και βρεγμένα μαλλιά, και κατά τη διάρκεια της συνέντευξης κλαίει τρεις φορές» γράφει η Eva Wiseman.

«Απαλά αλλά με έναν τρόπο ουσιαστικό, σαν να φτερνίζεται – είναι δάκρυα θλίψης, αλλά και ένα νέο είδος χαράς. Όταν ο σύζυγός της, Ocasek, πέθανε το 2019 μετά από 30 χρόνια κοινής πορείας, η ζωή της εξερράγη σε μια σειρά από ζοφερά πυροτεχνήματα. Υπήρχε το σοκ της εύρεσης του πτώματός του και της ανάγκης να το πουν στους δύο γιους τους, η θλίψη για την απώλειά του και στη συνέχεια ένα τελικό σοκ, το οποίο ένιωσε ως προδοσία.

»Λίγο πριν από τον θάνατό του, όταν οι δυο τους είχαν χωρίσει φιλικά, εκείνος και οι δικηγόροι του την είχαν βγάλει κρυφά από τη διαθήκη του, επικαλούμενοι «εγκατάλειψη». Αυτό την άφησε άφωνη – πίστευε ότι εξακολουθούσαν να είναι «οι καλύτεροι φίλοι» που είχαν σταδιακά απομακρυνθεί, αλλά συνέχιζαν να ζουν μαζί, τρώγοντας το κοινό δείπνο τους. Αλλά η διαθήκη την άφησε πρακτικά άφραγκη – όλα τα εισοδήματά της (συμπεριλαμβανομένου του συμβολαίου της Estée Lauder ύψους 6 εκατ. δολαρίων) πήγαιναν στον οικογενειακό λογαριασμό. Όταν χτύπησε η πανδημία, ένιωσε ξαφνικά πολύ, πολύ μόνη».

Η ζωή αρχίζει μετά την πανδημία

«Μια μέρα, όταν έκλαιγα φρικτά στο κρεβάτι, το μαγνητοφώνησα. Ήταν αποτελεσματικό ως ένα βαθμό, υποθέτω, αλλά έκλαιγα τόσο πολύ, που ήταν η 100ή φορά εκείνη την εβδομάδα. Ήθελα λοιπόν να δω πώς ακουγόταν. Και μετά, είτε σε μια πραγματικά γενναία είτε σε μια πραγματικά γ@μημένα ηλίθια κίνηση, το ανέβασα στο διαδίκτυο».

Και έτσι ξεκίνησε η τέταρτη φήμη της, ως ένα είδος influencer, που μιλάει για τη θλίψη, το άγχος και τη γήρανση, συχνά γυμνή ή με μπικίνι, και ακόμα, ναι, μερικές φορές σπαράζοντας.

«Στην πραγματικότητα ξεκίνησε με τον θάνατο του συζύγου μου. Αυτό ήταν που φάνηκε να με εξανθρωπίζει». Η φήμη, γράφει στο νέο της βιβλίο, «Χωρίς Φίλτρο», είναι σαν μια φούσκα – η εξωτερική επιφάνεια είναι αντανακλαστική, οπότε όταν οι άνθρωποι σε κοιτάζουν βλέπουν μόνο τον εαυτό τους, και λειτουργεί ως εμπόδιο, εμποδίζοντας τη σύνδεση. Σε όλη της τη ζωή, λέει «ήμουν πάντα ειλικρινής, ήμουν πάντα αφιλτράριστη. Αν μου κάνεις μια ερώτηση, θα την απαντήσω. Προσπαθώ να κάνω μια συζήτηση».

Η διαφορά τώρα που έκλαιγε με λυγμούς στο Instagram ήταν ότι η φούσκα είχε σκάσει. «Τώρα ο κόσμος άκουγε. Για πρώτη φορά στη ζωή μου με άκουγαν, οπότε μπορούσα να χρησιμοποιήσω αυτή τη φωνή για να πω πράγματα, να μιλήσω για πράγματα που ήταν σημαντικά για μένα, όπως το αόρατο της γήρανσης και το πόσο γ@μημένο είναι αυτό». Χαμογελάει ήσυχα. «Το να ακούγεσαι είναι πολύ καλύτερο από το να σε χαζεύουν. Σε κάνει αληθινό».

Όταν ένας φωτογράφος της ακούμπησε το πέος του στον ώμο της 

Ήταν εξαιρετικά φρέσκια ως μοντέλο όταν ένας φωτογράφος την πλησίασε καθώς την μακιγιάριζαν και ακούμπησε το πέος του στον ώμο της. Καθώς η μακιγιέζ γούρλωσε τα μάτια της, συνειδητοποίησε ότι αυτό θα ήταν «το νέο μου φυσιολογικό. Γρήγορα υπέθεσα ότι ήταν μέρος της δουλειάς και δεν έκανα λάθος». Έγραψε για αυτήν την εμπειρία όχι επειδή ήταν ασυνήθιστη, αλλά επειδή ήταν συνηθισμένη. «Ήταν ένα απίστευτο καθημερινό γεγονός! Ήταν απλώς η πρώτη φορά που συνέβη. Γίναμε πολύ καλές στο να αποκρούουμε τη σεξουαλική παρενόχληση κάνοντας πλάκα, γιατί δεν μπορείς να προσβάλλεις τον εγωισμό του τύπου – αυτό είναι πολύ σημαντικό, δεν θα σε ξανακλείσει ποτέ. Έμαθα όλους αυτούς τους μικρούς χειρισμούς ως νεαρό κορίτσι». Όταν οι συνομήλικοί-ες της είχαν καταρρεύσει και πήγαιναν σπίτι τους, εκείνη «δεν είχα ιδιαίτερη ενσυναίσθηση. Επειδή σκεφτόμουν: «Λοιπόν, γιατί δεν μπορείς να τους αποκρούσεις όπως εγώ; Και γιατί το παίρνεις τόσο προσωπικά;» Αλλά, ήμουν παιδί. Ήμουν παιδί!»

Βλέποντας τη βιομηχανία της μόδας να λυγίζει κάτω από το βάρος του #MeToo, στην αρχή «ένιωσα απίστευτα ικανοποιημένη. Όλοι στη δουλειά γνωρίζουν τους ίδιους ανατριχιαστικούς τύπους, οπότε ήταν κάπως όμορφο. Μια νικηφόρα στιγμή επικύρωσης. Αλλά μετά ήρθαν κάποιες κατηγορίες εναντίον ανθρώπων που μου άρεσαν. Και εκεί ήταν που τα πράγματα έγιναν ενδιαφέροντα, αυτή η σύγκρουση μέσα μου. Το έκανε και σε μένα αυτό, αλλά γελάσαμε όταν του είπα να πάει να γ@μηθεί. ‘Οπότε δεν είναι κακός τύπος, σωστά;’ Υπήρχε κάποια ηθική διαμάχη που έπρεπε να περάσω». Αναδιπλώνεται.

Τα μεταγενέστερα ραντεβού 

Βγαίνει ξανά τώρα ραντεβού, ή προσπαθεί να βγει, για πρώτη φορά από τότε που ήταν 19 ετών, και είναι λιγότερο διασκεδαστικό από ό,τι φανταζόταν. «Το να βγαίνεις ραντεβού στα 50 σου είναι κάπως. Καταλαβαίνω ότι πράγματα όπως το μπότοξ και τα fillers το κάνουν λίγο πιο εύκολο, αλλά από την άλλη αν τα κάνεις υποστηρίζεις ότι οι μεγαλύτερες γυναίκες δεν είναι ελκυστικές. Και με το να υποκύπτουμε σε αυτό, το διαιωνίζουμε. Συμφωνούμε ότι οι νεότερες γυναίκες είναι πιο πολύτιμες και ότι η ηλικία μας μας κάνει άσχημες, ότι είναι ένα ελάττωμα, ότι είναι κάτι που πρέπει να διορθωθεί αντί να είναι μια φυσική αλλαγή που είναι αναπόφευκτη».

Οι περισσότερες φίλες της έχουν κάνει κάτι. «Αλλά δεν πρόκειται να κρίνω τους άλλους. Απλά θα ήθελα ίσως να τους καθαρίσω λίγο τα γυαλιά, να τους δείξω την αλήθεια. Βέβαια, μετά ξυπνάω κάποιες μέρες και λέω: «Γαμώτο, χρειάζομαι ένα λίφτινγκ στο κάτω μέρος του προσώπου», οπότε…» ξεσπάει στα γέλια.

Το βιβλίο «Χωρίς φίλτρο: Ο καλός, ο κακός και ο όμορφος» της Πολίνα Πορίσκοβα κυκλοφορεί από τον εκδοτικό οίκο The Open Field.

*Με στοιχεία από theguardian.com

Ακολουθήστε το in.grστο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο in.gr