Η κριτική του Στέργιου Πουλερέ με βρίσκει απολύτως σύμφωνη: μιλάμε για μια ταινία-έπος που ομόρφυνε κάπως το τέλος του 2020.
Η Βαϊόλα Ντέιβις ειναι μια από τις σπάνιες περιπτώσεις των τελευταίων ετών στην Αμερική, στη βιομηχανία του θεάματος, με αποκορύφωμα το Fences που της έφερε και το Όσκαρ.
Στην ταινία για την οποία γίνεται λόγος, η καλή ηθοποιός ενσαρκώνει μια θρυλική φιγούρα της μαύρης φυλής και της μαύρης μουσικής. Τα μπλουζ είναι τα αμερικάνικα ρεμπέτικα: δημιουργήθηκαν από την ανάγκη των μαύρων της Αμερικής να περιγράψουν τα δικά τους συναισθήματα, ατομικά και μη, και η Gertrude «Ma» Rainey ήταν η μητέρα των μπλουζ στην εποχή της μεγάλης ύφεσης στις ΗΠΑ.
Η ηθοποιός συναντά τον ρόλο και τούμπαλιν: έτσι δημιουργούνται οι επικές ερμηνείες
Η ερμηνεία της Ντέιβις είναι υποδειγματική, με τον τρόπο της Κάτιας Γκουλιώνη στο «Ευτυχία». Νομίζεις ότι βλέπεις σχεδόν ντοκιμαντέρ, με τις επιπλέον σημειώσεις ότι η ταινία είναι άριστη και σε επίπεδο φωτογραφίας και σκηνοθεσίας. Ένας ακόμα συγκινητικά καλός ηθοποιός που παίζει είναι ο Τσάντγουικ Μπόζμαν. Μαζί με την Ντέιβις, μοιάζει να «τραγουδούν» με άριστο ταίρισμα τους ρόλους τους, εναλλάσσοντας τις διφωνίες και τα σιγόντα αριστοτεχνικά.
Όπως γράφει ο Πουλερές: «Το Ma Rainey’s Black Bottom έχει διάρκεια 95′ λεπτά, εκ των οποίων τα 70 και βάλε παίζονται στο ίδιο σκηνικό και εκτυλίσσονται σε κανονική ροή χρόνου. Δεν υπάρχουν flashbacks, δεν υπάρχει κινηματογραφική κίνηση του χρόνου κι αυτό είναι θεωρητικά μια καλή βάση για να μη χαθεί η ροή της πλοκής και η καθαρότητα της περιγραφής των χαρακτήρων.»
Movies have rarely told the story of jazz through the lens of Black life. “Soul,” “Sylvie’s Love” and “Ma Rainey’s Black Bottom” are a welcome break with Hollywood history, our critic writes.https://t.co/j10UuzD1Q1
Αν αγαπάτε την τζαζ και την μπλουζ, θα λατρέψετε αυτήν την ταινία. Αν δεν έχετε ιδέα από αυτά τα μουσικά είδη, δείτε την για να βρείτε αφορμή να τα εκερευνήσετε. Οι νότες που θα ακούσετε έχουν μεγάλο background ψυχικού και σωματικού μόχθου, μοσχοβολούν ιστορία και δρόμο. Το σενάριο του έμπειρου Τζορτζ Γουλφ θα σας κρατήσει και θα σας συγκινήσει, χωρίς χρήση μελοδραματισμού.
Η Γυναίκα της Ζάκυθος και άλλες αιώνιες μνήμες είναι ένα ποιητικό έργο που ο Σολωμός δεν τελείωσε ποτέ - όπως δεν τελείωσε ποτέ τα περισσότερα έργα του.
Η ταινία, που ολοκληρώθηκε πρόσφατα έπειτα από τρία χρόνια παραγωγής φέρνει και πάλι στο προσκήνιο το πιο κρίσιμο ζήτημα του καιρού μας: την κλιματική κρίση. Το Mankind’s Folly έρχεται στον κινηματογράφο Δαναό για δύο μόνο προβολές το Σάββατο 17 & την Κυριακή 18 Ιανουαρίου.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας