Η 57χρονη Φάτιμα, παρακολουθούσε ένα πρόγραμμα κατάρτισης για τους μακροχρόνια άνεργους στο τοπικό κέντρο εύρεσης εργασίας στη Λισαβόνα, κερδίζοντας παράλληλα περίπου 10 ευρώ την ημέρα πουλώντας χειροποίητα κοσμήματα σε πάγκους στον δρόμο και στα εμπορικά κέντρα για να επιβιώσει.

Όμως τη ροή της ζωής της και τις ελπίδες της τις σκόρπισε η πανδημία του κοροναϊού.

«Ντρέπομαι πολύ που είμαι εδώ», τονίζει η ίδια στο Reuters, καθώς πήρε το καθημερινό της γεύμα από την «Κοινοτητα Ζωή κι Ειρήνη» (Comunidade Vida e Paz), μια τοπική κοινωνική οργάνωση που παραδίδει φαγητό στους άπορους κάθε βράδυ.

«Εάν δεν υπήρχε η πανδημία ούτε που θα το είχα σκεφτεί ποτέ. Αλλά δεν κερδίζω ούτε ένα λεπτό», τονίζει.

Τρύπιο το εθνικό κοινωνικό δίχτυ ασφάλειας

Όπως κι άλλες δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι χωρίς χαρτιά, μετανάστες ή εποχικοί υπάλληλοι σε όλην την Πορτογαλία, οι οποίοι πλήττονται σκληρά από το ξέσπασμα της πανδημίας, έτσι κι η Φάτιμα δεν προβλέπεται να σωθεί στην οικονομική τούτη πτώση της από το εθνικό δίχτυ ασφαλείας.

Όλοι οι εργαζόμενοι της κατηγορίας τούτης δεν καλύπτονται από τις εργασιακές συμβάσεις και δεν βρίσκονται σε μισθολόγια, τις προϋποθέσεις που είναι αναγκαίες για να υποβάλουν αίτηση για παροχή επιδόματος ανεργίας και πολλοί πλέον είναι εκείνοι που στρέφονται σε φιλανθρωπικά ιδρύματα για βοήθεια.

«Αόρατοι» εργαζόμενοι

Παρ΄όλο που η ανεργία αυξήθηκε κατά 9% τον Μάρτιο, οι δαπάνες για επιδόματα ανεργίας ήσαν μειωμένες κατά 7,1 εκατομμύρια ευρώ τον Μάρτιο του 2019, ενώ παράλληλα και οι αιτήσεις για επιδόματα ανεργίας μειώθηκαν κατά 2,4%, γεγονός που υποδηλώνει ότι πολλοί εργαζόμενοι βγαίνουν από το σύστημα κοινωνικής πρόνοιας.

Συνολικά 91.500 άνθρωποι ενεγράφησαν ως άνεργοι από την αρχή της κατάστασης έκτακτης ανάγκης που κηρύχθηκε στην Πορτογαλία έως και τα τέλη Απριλίου, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, αυξάνοντας τον συνολικό αριθμό των ανέργων σε μόλις λιγότερους από 370.000 ανθρώπους.

Εν τούτοις, ο πραγματικός αριθμός των ατόμων που δεν έχουν εργασία πιθανολογείται πως είναι πολύ υψηλότερος, καθώς οι εποχικοί και οι εργαζόμενοι χωρίς χαρτιά δεν έχουν καταμετρηθεί.

Στην τουριστική περιοχή του Αλγκάρβε, η ανεργία αυξήθηκε κατά 41% τον Μάρτιο. Περίπου 50.000 εργαζόμενοι βασίζονται σε εποχικές και συχνά μη μόνιμες και σταθερές θέσεις εργασίας.

Ως εκ τούτου δεν έχουν τα ένσημα και τα έγγραφα εργασίας για να πληρούν τις προϋποθέσεις ώστε να λαμβάνουν κοινωνικές παροχές, δήλωσε ο συνδικαλιστικές εκπρόσωπος Τιάγκου Ζασίντου, μιλώντας στο Reuters.

Αλλά επίσης, αυτοί δεν εμφανίζονται ούτε και στα επίσημα στοιχεία της ανεργίας.

«Υπάρχουν χιλιάδες που περίμεναν να ξεκινήσουν τη δουλειά τους τον Μάιο, τον Ιούνιο και απλώς τώρα δεν θα βρουν δουλειά. Αυτά τα στοιχεία για την ανεργία δεν δείχνουν την πραγματική κλίμακα του προβλήματος», προσθέτει ο ίδιος.

Οι εργαζόμενοι που έχασαν, ή έχουν τεθεί σε προσωρινή αναστολή από τη δουλειά τους λόγω της επιδημίας του κορονοϊού, διαθέτουν μια σειρά από επιλογές, που κυμαίνονται από την εξασφάλιση του 70% του μισθού τους μέσω ενός συστήματος για μερικές απολύσεις, έως την υποβολή αιτήσεων για επίδομα ανεργίας έως και 65% του μέσου εισοδήματός τους τον περασμένο χρόνο.

Ιδιαίτερα μέτρα ελήφθησαν τον Μάρτιο και για τους ελεύθερους επαγγελματίες και αφορούν εργαζομένους που κερδίζουν τουλάχιστον 40% λιγότερα λόγω της πανδημίας, ή που δεν μπορούν να εργαστούν λόγω του ότι πρέπει να φροντίζουν κάποιους.

Μολαταύτα, όλες αυτές οι πρόνοιες απαιτούν να αποδεικνύεται πως έχουν καταβληθεί οι εισφορές κοινωνικής ασφάλισης για τουλάχιστον τρεις από τους τελευταίους 12 μήνες. Κάτι που δεν μπορούν να διαθέτουν οι εποχικοί υπάλληλοι, που στο Αλγκάρβε, για παράδειγμα, θα εργασθούν μόνον τη θερινή περίοδο, όπως επίσης και οι εργαζόμενοι χωρίς έγγραφα.

Δεν αρκούσε το δικαίωμα μόνιμης παραμονής

Οι μετανάστες, οι οποίοι ήδη είχαν καταθέσει σχετικές αιτήσεις στις αρχές μετανάστευσης έλαβαν τελικά δικαίωμα μόνιμης παραμονής τον Μάρτιο, προκειμένου να εξασφαλίσουν πρόσβαση σε δημόσιες υπηρεσίες, αλλά χωρίς ένσημα, χαρτιά και κυρίως χωρίς δουλειές λόγω κοροναϊού και αυτοί δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση στα μέτρα για το έκτακτο κοινωνικό εισόδημα.

Επίσης και πολλοί άλλοι – Πορτογάλοι και αλλοδαποί – έβγαζαν τα προς το ζην απασχολούμενοι σε μία σειρά από επαγγέλματα που είναι ευάλωτα στο lockdown που εφαρμόσθηκε στη χώρα – από τους προσωπικούς γυμναστές, τους κομμωτές έως τους οδηγούς διανομής φαγητού.

«Πολλοί άνθρωποι που ήλθαν σε μας για πρώτη φορά αυτόν τον μήνα δεν ήσαν πριν φτωχοί», τονίζει από την πλευρά της η Ιζάμπελ Ζουνέτ, επικεφαλής ενός δικτύου από 21 τράπεζες τροφίμων σε ολόκληρη τη χώρα, το οποίο έχει δεχθεί 60.000 νέα αιτήματα για βοήθεια αφότου ελήφθησαν τα μέτρα.

«Αν συνεχιστεί αυτό, θα πεθάνω από την πείνα»

Ένα ταμείο έκτακτης ανάγκης για τη διανομή τροφίμων, που είχε συσταθεί κατά τη διάρκεια των ετών της λιτότητας, θα επαναχρησιμοποιηθεί για να αγοράσει 90.000 καλάθια τροφίμων τον Μάιο, για τις οικογένειες που επλήγησαν από την πανδημία του κοροναϊού.

Στους δικαιούχους θα περιληφθούν κι εκείνοι που όντας σε καθεστώς αναστολής εργασίας κερδίζουν 30% λιγότερο απ’ότι συνήθως και δε μπορούν να ανταπεξέλθουν οικονομικά στην αγορά φαγητού.

«Εργαζόμαστε για την τροποποίηση της νομοθεσίας, ώστε να καταστεί δυνατό να ανταποκριθούμε και σε άλλους ανθρώπους που τη χρειάζονται», δήλωσε ενδεικτικά χθες η υπουργός Εργασίας Άνα Μέντες Γκουντίνιου.

Την ίδια στιγμή, οι εθελοντές από την Comunidade Vida e Paz αφήνουν φαγητό σε κάθε σημείο και γωνιά, όπου γνωρίζουν ότι ένας άστεγος κοιμάται κάθε βράδυ στη Λισσαβόνα, κάποιες φορές γυρίζοντας όλην την πρωτεύουσα μέχρι τις 03.οο το πρωΐ.

Αφότου εξαπλώθηκε η πανδημία τα γεύματα που διανέμει η οργάνωση έχουν αρχίσει να εξαντλούνται γρηγορότερα, καθώς ο αριθμός των ανθρώπων που πλησιάζουν τα φορτηγά της έχει αυξηθεί από 400 σε 550 κάθε νύχτα.

Πολλοί εξ αυτών δεν είναι άστεγοι, αλλά απλώς το εισόδημά τους δεν τους επιτρέπει να αντέξουν την αγορά τροφίμων.

Όπως λέει κι η Φάτιμα: «τι μπορώ να κάνω; Αν συνεχιστεί αυτό, θα πεθάνω από την πείνα».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ-Reuters

Γράψτε το σχόλιό σας