Σαν σήμερα πριν από 23 χρόνια έφυγε από τη ζωή ο Ανδρέας Παπανδρέου. Η Αριστερά είχε πάντα μια σχέση αγάπης & μίσους μαζί του. Η ιστορία έχει ήδη αποτιμήσει τους λόγους. Η αλήθεια πάντως είναι ότι κατάφερε να συσπειρώσει τη μεγάλη πλειοψηφία του δημοκρατικού & προοδευτικού κόσμου.

 Ο Ανδρέας Παπανδρέου, απέναντι στη ΝΔ του Μητσοτάκη, υπενθύμισε ότι ο λαός δεν μπορεί να ξεχνά τι σημαίνει δεξιά και ότι η Ελλάδα ανήκει στους ανθρώπους του μόχθου και της δημιουργίας. Στους μη προνομιούχους όπως έλεγε τότε, στους πολλούς, όπως θα λέγαμε σήμερα.

Μεταξύ άλλων αναρτήσεων του Αλέξη Τσίπρα στο Twitter στις 23 Ιουνίου περιελήφθησαν και τα ανωτέρω, με αφορμή τη συμπλήρωση 23 ετών από το θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου.

Ειλικρινώς, δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι ο πρωθυπουργός της χώρας, ο οποίος εξ ορισμού οφείλει να απευθύνεται σε όλους ανεξαιρέτως τους Έλληνες και σε όλες ανεξαιρέτως τις Ελληνίδες, επιχειρεί ακόμη και τώρα, λίγο πριν αποχωρήσει από το Μέγαρο Μαξίμου, να διχάσει, να διαστρεβλώσει την αλήθεια και να παραχαράξει την ιστορική πραγματικότητα.

Κύριε πρωθυπουργέ, δημοκράτες και προοδευτικοί πολίτες δεν υπάρχουν μόνο στους κόλπους της Αριστεράς, αλλά και στους κόλπους του Κέντρου, της Δεξιάς και της Κεντροδεξιάς. Το να προσπαθείτε —αυθαίρετα, αυτάρεσκα και αλαζονικά— να οικειοποιηθείτε τον τίτλο του δημοκράτη και του προοδευτικού ελάχιστους πλέον συγκινεί και ακόμη λιγότερους πείθει.

Κύριε πρωθυπουργέ, ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε και φωτεινές και σκοτεινές πλευρές, όπως όλοι οι σημαντικοί πολιτικοί ηγέτες. Το σύνθημά του «Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά» υπήρξε κατά τη γνώμη μου μια από τις πλέον σκοτεινές όψεις του, που ερχόταν μάλιστα σε πλήρη αναντιστοιχία με το δημοκρατικό ήθος του, την παιδεία και τον κοσμοπολιτισμό του.

Κύριε πρωθυπουργέ, ένα πολύ σημαντικό τμήμα του ελληνικού λαού τοποθετείται διαχρονικά στο χώρο της Δεξιάς και της Κεντροδεξιάς. Αυτό δεν είναι έγκλημα καθοσιώσεως, όπως συνηθίζετε να το παρουσιάζετε, αλλά μια συνειδητή και καθ’ όλα σεβαστή πολιτική επιλογή.

Κύριε πρωθυπουργέ, η Ελλάδα δεν αποτελεί ιδιοκτησία κανενός. Στη φιλόξενη αγκαλιά της ανέκαθεν χωρούσαν και μεγαλουργούσαν οι άξιοι και οι ικανοί, οι ηθικοί και οι ακέραιοι, οι άνθρωποι του μόχθου και της δημιουργίας, οι προνομιούχοι και οι μη προνομιούχοι, ανεξαρτήτως των πολιτικών πεποιθήσεων και των ιδεολογικών αφετηριών τους.

Τέλος, κύριε πρωθυπουργέ, η ταύτιση Δεξιάς και οικογένειας Μητσοτάκη, στην οποία προβαίνετε μαζί με αναρίθμητους άλλους συντρόφους σας, είναι ανακριβέστατη από ιστορικής απόψεως. Ασχέτως της άποψης που μπορεί να έχει κανείς για εκείνους, οι Μητσοτάκηδες, για όσους γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, ήταν πάντα κεντρώοι, βενιζελικών καταβολών. Δεν είχαν στενές σχέσεις με το Παλάτι, δεν ήταν σαρξ εκ της σαρκός της Δεξιάς, γι’ αυτό και ουδέποτε έγιναν ασμένως δεκτοί στους κόλπους της. Τούτων δοθέντων, ο Κυριάκος Μητσοτάκης μόνον ως αυθεντικός εκφραστής της Δεξιάς δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται και να κρίνεται.