Η επιλογή προχθές του Γιάννη Δραγασάκη και το Σάββατο του Αλέξη Τσίπρα να γυρίσουν τρία χρόνια πίσω και να αναφερθούν στα δραματικά γεγονότα του 2015, δεν είναι καθόλου τυχαία.

Η κυβέρνηση αποφάσισε να χαράξει μια γραμμή στην οποία θα παρουσιάζει τον εαυτό της ως την εγγυήτρια της ευρωπαϊκής πορείας και της κανονικότητας στη χώρα. Ο «αφορισμός», ωστόσο, του πρώτου εξαμήνου του 2015 και των όσων έγιναν εκείνη την εποχή, δεν μπορεί να λειτουργήσει ως αναβάπτιση του ΣΥΡΙΖΑ στο δρόμο προς τις εκλογές.

Ας δούμε τι είπε ο πρωθυπουργός στην Κεντρική Επιτροπή κλείνοντας την ομιλία του, κι αυτό έχει τη σημασία του: «Θέλω να πω δυο λόγια για το Brexit. Κάποιοι -και σ΄ αυτό εδώ τον χώρο, σύντροφοί μας- θεωρούσαν την επιλογή του Grexit ως επαναστατική επιλογή, ριζοσπαστική, ρηξικέλευθη! Δείτε τώρα τι ακριβώς συμβαίνει με τη Βρετανία και ποιος ωφελείται, ή μάλλον ποιος χάνει απ’ αυτή την εξέλιξη! Διότι δεν υπάρχει Brexit soft και μαλακό, υπάρχει μόνο σκληρό και αβέβαιο για την πορεία των εργατικών δυνάμεων που η αριστερά οφείλει να εκπροσωπεί. Ας πάρουμε διδάγματα…» είπε ο  Αλέξης Τσίπρας.

Μόλις προχθές ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Γιάννης Δραγασάκης, υπενθύμισε ότι ο λόγος που η τότε κυβέρνηση έκανε κωλοτούμπα δεν ήταν στενά οικονομικός. Αλλά αποφασίστηκε να κάνει στροφή επειδή φοβήθηκε ότι το χάος που θα προκαλούταν δεν θα μπορούσε να ελεγχθεί με δημοκρατικά μέσα.

Εκτίμησαν τότε, με λίγα λόγια, ότι η επιλογή της εξόδου από το ευρώ θα έβγαζε τους πολίτες στους δρόμους και θα έπρεπε να φυλαχτούν οι τράπεζες και τα δημόσια κτίρια από την οργή του κόσμου.

Το αν όντως θα συνέβαινε αυτό, ασφαλώς κανείς δεν μπορεί να το προδικάσει, πιθανότατα να ήταν έτσι. Να δημιουργούταν τέτοιο χάος που η κατάσταση θα είχε ξεφύγει από τον έλεγχο του κράτους.

Οργή και θυμηδία

Ωστόσο, αυτό είναι ιστορία που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει την εξέλιξή της. Η προσπάθεια, όμως, του Τσίπρα να βαφτίσει το κρέας – ψάρι για άλλη μια φορά απλά προκαλεί οργή και ταυτόχρονα θυμηδία.

Κι αυτό για δύο λόγους, εντελώς αντίθετους αλλά που τέμνονται στην πορεία.

Ο πρώτος είναι η κωλοτούμπα αυτή καθ’ αυτή. Ποιος φταίει για την επιλογή του δημοψηφίσματος και του τρόπου που έγινε αυτό; Διότι ασφαλώς και δεν φταίει το 60% και πλέον του ελληνικού λαού που πίστεψε σε μια άλλη πορεία για τη χώρα, γιατί αυτή την επιλογή του την «σέρβιρε» η νέα τότε κυβέρνηση. Οι πολίτες ψήφισαν «όχι» στο δημοψήφισμα που είχε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά τα οποία θα μπορούσε κανείς να τα συμπτήξει στη φράση του Νίκου Παππά εκείνη τη νύχτα της ανακοίνωσης της απόφασης όταν και είπε ότι «θα έχουμε μια καλή νύχτα». Διότι ο κ. Παππάς, ο κ. Τσίπρας και όσοι προετοίμασαν την επιλογή του δημοψηφίσματος είπαν ψέματα στον ελληνικό λαό. Άλλο είχαν σκοπό στο μυαλό τους από την αρχή κι αυτό δεν ήταν παρά ο συμβιβασμός με τους δανειστές.

Όπως αποδείχθηκε, η ημέρα που η κ. Περιστέρα Μπαζιάνα κλαίει κάθε χρόνο, ήταν… fake news α αλα ΣΥΡΙΖΑ. Είχε προαποφασιστεί η κωλοτούμπα και γι’ αυτό τη δραματική εκείνη νύχτα της νίκης του «όχι» ο κ. Τσίπρας ήταν στεναχωρημένος. Ο ίδιος ο Βαρουφάκης έχει περιγράψει όλο το σκηνικό. Ο πρωθυπουργός ήθελε να επικρατήσει το «ναι» ώστε να κάνει πιο εύκολα τη στροφή στον επώδυνο συμβιβασμό.

Νίκησε το «όχι» και μέσα σε λίγες ημέρες ο κ. Τσίπρας το πήρε και το πέταξε στα σκουπίδια στη μεγαλύτερη πολιτική εξαπάτηση της ιστορίας.

Το δεύτερο, όμως, που έχει εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά, είναι η επιλογή του κ. Τσίπρα για την πορεία που έπρεπε να ακολουθήσει η χώρα. Λέει ο πρωθυπουργός τώρα κοροϊδευτικά, απροκάλυπτα ειρωνικά, προς τους συντρόφους οι οποίοι τον στήριξαν και πορεύτηκαν μαζί του επί χρόνια, ότι το Grexit δεν ήταν επαναστατική, ρηξικέλευθη επιλογή. Ενώ αντίθετα «αριστερή» επιλογή που έγινε για να στηριχθεί η εργατική τάξη, ήταν η υπογραφή του μνημονίου το καλοκαίρι του 2015. Αυτού του μνημονίου που τσάκισε μισθούς και συντάξεις, που διέλυσε τις εργασιακές σχέσεις και που προκάλεσε ανεπανόρθωτη ζημιά στη χώρα.

ΠΗΓΗ: SOOC

Μπορεί ο κ. Τσίπρας να απαντήσει πόσο αριστερό είναι η φτωχοποίηση μεγάλου μέρους του πληθυσμού; Πόσο αριστερό είναι ότι ξεπουλήθηκε η δημόσια περιουσία; Πόσο αριστερό είναι ότι το δημόσιο χρέος έχει αυξηθεί επί ΣΥΡΙΖΑ περί τα 20 δις ευρώ και θα το πληρώνουν και τα δισέγγονά μας;

Πόσο αριστερή πολιτική είναι ότι παρέλαβε το 2015 περί τα 30 δις ευρώ λιγότερα ληξιπρόθεσμα χρέη και καμιά 30αριά δις ευρώ λιγότερα κόκκινα δάνεια, σημάδι ότι ο ελληνικός λαός διαλύθηκε και δεν μπορούσε να πληρώσει;

Και τέλος, πόσο αριστερός είναι ο κ. Τσίπρας που εξαπάτησε τον ελληνικό λαό και στο δημοψήφισμα αλλά και στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 όταν του υποσχέθηκε «καλύτερη διαπραγμάτευση» και πιο αριστερή, προοδευτική πολιτική; Εκτός κι αν πρόοδος είναι το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ συμβιβάστηκε όσο κανένα άλλο κόμμα τόσο γρήγορα με μικρά και μεγάλα συμφέροντα. Και μάλιστα τα σκάνδαλα της Αριστεράς τα κρύβει στην ντουλάπα σαν σκελετούς.

Ο ίδιος ήθελε το Grexit;

Αλλά υπάρχει και κάτι τελευταία. Ο κ. Τσίπρας ρίχνει στο ανάθεμα το Grexit και για πολλούς καλά κάνει. Η πλειοψηφία του ελληνικού λαού και τότε και τώρα δεν ήθελε η χώρα να φύγει από το ευρώ.

Όμως, ακόμη και αυτή του η επιλογή είναι ένα ακόμη ψέμα, μια ακόμη εξαπάτηση από την πλευρά του πρωθυπουργού. Διότι ο κ. Τσίπρας είχε την ευθύνη της προπαρασκευής της εξόδου από το ευρώ το 2014 και το 2015.

Ο ίδιος είχε κάνει εκτενείς συζητήσεις για παράλληλα νομίσματα, κρατικοποίηση τραπεζών, έφοδο στην Τράπεζα της Ελλάδος. Ο ίδιος είχε πει ότι το νόμισμα δεν είναι φετίχ και είχε φτιάξει τη «μαγιά» για τη ρήξη με την Ευρώπη.

Ο ίδιος είχε δει και είχε επιτρέψει να στήνονται plan B τα οποία προέβλεπαν εφοδιασμό με καύσιμα και φάρμακα, κλείσιμο συνόρων, αν χρειαζόταν κάθοδο του στρατού του Καμμένου για να φυλάει κρατικά κτίρια. Ο ίδιος είχε χαρακτηρίσει τον Γιάνη Βαρουφάκη «asset» της κυβέρνησής του και είχε επιτρέψει σε υπουργούς να διαπραγματεύονται με τη Ρωσία για ρούβλια, με την Κίνα, το Ιράν και την Βενεζουέλα. Γιατί άφηνε τη Ραχήλ Μακρή να λέει ότι θα τυπώνει χρήμα και γιατί υποσχόταν ότι θα χαρίσει δάνεια και φόρους ζητώντας από τον κόσμο να μην πληρώνει τον ΕΝΦΙΑ γιατί θα τον καταργήσει;

Αν όλα αυτά για τον πρωθυπουργό ήταν απλά ένα…σχέδιο που πρέπει να έχει μια σοβαρή κυβέρνηση για παν ενδεχόμενο, τότε θα πρέπει να απολογηθεί για την τεράστια ζημιά που προκάλεσε το πρώτο εξάμηνο του 2015. Για την καταστροφή του τραπεζικού συστήματος, για το σκληρότερο μνημόνιο που υπέγραψε ποτέ μνημονιακή κυβέρνηση, για το γεγονός ότι χάθηκε η εμπιστοσύνη των ξένων για την Ελλάδα.

Η ομιλία του πρωθυπουργού στην ΚΕ με αναφορές στο 2015 είναι μια εμφανής προσπάθεια να συγκροτήσει μια άλλου τύπου… αριστερά, μια σοσιαλδημοκρατικής εμπνεύσεως παράταξη που αποτάσσει το παρελθόν της και προσπαθεί να εμφανιστεί ως εγγυήτρια ευρωπαϊκή δύναμη. Ισως και γι’ αυτό στέλνει στα δικαστήρια παλαιούς συντρόφους που διαμαρτύρονται για τους πλειστηριασμούς. Ισως πάλι γι’ αυτό και να επιλέγει να γίνει… κανίς του Τραμπ και της τρόικας, όπως έχει πει πρόσφατα η άλλοτε συντρόφισσα του κ. Τσίπρα, η Ζωή Κωνσταντοπούλου.

Με αυτήν τη γραμμή θα πάει ξεκάθαρα στις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ.

Γράψτε το σχόλιό σας