Οταν πριν από έναν μήνα έγραφα εδώ για δέντρα που στάζουν αίμα και σταυρούς που θεραπεύουν τον καρκίνο, πέσανε να με φάνε οι θρησκόληπτοι που, προφανώς, όλα αυτά τα θεωρούν απολύτως λογικά.
Για να τελειώνουμε με τις ανοησίες. Η πραγματική εκκλησία (για μένα πάντα) ήταν του παπα-Γιώργη Πηρουνάκη με το μεγάλο έργο του στα χρόνια της χούντας.
Του Αναστασίου, Αρχιεπισκόπου Τιράνων και πάσης Αλβανίας – ενός πραγματικού Αγιου που ως συνήθως θα αναγνωριστεί μετά θάνατον.
Πραγματική εκκλησία είναι η Κιβωτός του Κόσμου του πατέρα Αντώνιου Παπανικολάου. Είναι οι ιερείς εκείνοι που ζουν και πεθαίνουν χωρίς οφίτσια και μεγαλεία σε συνοικιακές ενορίες κι ερημωμένα χωριά.
Η πραγματική εκκλησία δεν έχει αγιασμένες παντόφλες κι ευλογημένα ξώφτερνα. Αυτοί είναι αγοραίοι τσαρλατανισμοί, παρόμοιοι με εκείνους για τους οποίους ο Χριστός πέταξε κλωτσηδόν τους ιερείς του έξω από τον ναό.
Η Γυναίκα της Ζάκυθος και άλλες αιώνιες μνήμες είναι ένα ποιητικό έργο που ο Σολωμός δεν τελείωσε ποτέ - όπως δεν τελείωσε ποτέ τα περισσότερα έργα του.
Η ταινία, που ολοκληρώθηκε πρόσφατα έπειτα από τρία χρόνια παραγωγής φέρνει και πάλι στο προσκήνιο το πιο κρίσιμο ζήτημα του καιρού μας: την κλιματική κρίση. Το Mankind’s Folly έρχεται στον κινηματογράφο Δαναό για δύο μόνο προβολές το Σάββατο 17 & την Κυριακή 18 Ιανουαρίου.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας