Ενας μόλις 22χρονος Σουηδός έγραφε εν μέσω του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου μια αλληγορία για τη δομική κυριαρχία του φόβου με λειτουργικό σκηνικό τα πεπραγμένα μιας άπραγης στρατιωτικής μονάδας
Ο Στιγκ Ντάγκερμαν αυτοκτόνησε στα 31 του μόλις χρόνια, το 1954, έπειτα από την καταιγιστική επιτυχία που είχαν τα έργα του. Η σύντομη ζωή του υπήρξε πλούσια σε έρωτες, γάμους και περιπέτειες – πνευματικού κυρίως περιεχομένου. Προσπαθώντας να αποκωδικοποιήσω το απολύτως πρωτότυπο, θυελλώδες είδος γραφής του και τις πιθανές επιρροές του, ένα πράγμα μου έγινε σαφές. Ηδη από τα 22 του, ίσως και νωρίτερα, έφερε τη σφραγίδα του επικείμενου θανάτου ανεξίτηλα αποτυπωμένη στο μέτωπό του. Σε λαϊκό ιδίωμα θα λέγαμε ότι έκαψε τις ασφάλειες από νωρίς. Η υπερενεργητικότητα του λόγου του, η καταιγιστική παράθεση ακραίων μεταφορών και παρομοιώσεων, ακόμη και για τα κοινότερα των πραγμάτων ή καταστάσεων, η διαρκής φιλοσοφική διερώτηση για την ύπαρξη ως τέτοια, σου δίνουν την αίσθηση ότι έχεις μπροστά σου μια ιδιοφυΐα εν βρασμώ ήδη καταδικασμένη σε θάνατο.
Τις Παρασκευές 20, 27 Φεβρουαρίου και 6 Μαρτίου, αλλά και τα Σάββατα 14, 21, 28 Μαρτίου και 4 Απριλίου, ο Μανώλης Μητσιάς και η Βίκυ Καρατζόγλο δίνουν «Ραντεβού στο Άλσος».