Το μπέρδεμα με τα tweets και τους Ρόμπι(ν) Ουίλιαμς
Η είδηση του θανάτου του αγαπητού κωμικού Ρόμπιν Ουίλιαμς δημιούργησε ένα παγκόσμιο αίσθημα συγκίνησης, κάτι αναμενόμενο για τον χαμό του ηθοποιού που μας συγκλόνισε ως καθηγητής Keating στον “Κύκλο των Χαμένων Ποιητών” και όχι μόνο. Έλα όμως που κάποιοι παρανόησαν και θεώρησαν ότι ο τραγουδιστής Ρόμπι Ουίλιαμς είναι ο αποθανών, άρχισαν τα tweets, και η […]
Η είδηση του θανάτου του αγαπητού κωμικού Ρόμπιν Ουίλιαμς δημιούργησε ένα παγκόσμιο αίσθημα συγκίνησης, κάτι αναμενόμενο για τον χαμό του ηθοποιού που μας συγκλόνισε ως καθηγητής Keating στον “Κύκλο των Χαμένων Ποιητών” και όχι μόνο. Έλα όμως που κάποιοι παρανόησαν και θεώρησαν ότι ο τραγουδιστής Ρόμπι Ουίλιαμς είναι ο αποθανών, άρχισαν τα tweets, και η παρανόηση πήγε σύννεφο;
“Λυπάμαι τόσο για τον θάνατο του Robbie Williams. Τόσο ταλαντούχος. Θα μας λείψεις…” “Η μουσική σου άγγιξε και θεράπευσε πολλές ψυχές. Έφυγες νωρίς“. “Προσοχή παιδιά: Τον Robin και όχι τον Robbie Williams χάσαμε”
Πoλλά παρόμοια tweets δημοσιεύτηκαν με την είδηση του θανάτου του ηθοποιού Ρόμπιν Ουίλιαμς, ενώ το γνωστό “παλιόπαιδο” της μουσικής σκηνής Robbie, είναι από τους λίγους, αν όχι ο μοναδικός, που διάβασε συλλυπητήρια για τον -υποτιθέμενο- θάνατό του και είχε τη χαρά να γευτεί σχόλια λατρείας από τους θαυμαστές αλλά και καυστικότατα σχόλια, όλα σχετικά με το “θανάσιμο” λάθος των χρηστών του twitter!
“Δεν μπορώ να πιστέψω ότι το internet είναι γεμάτο ηλίθιους που ποστάρουν μηνύματα #rip (rest in peace) σχετικά με τον @robbiewilliams (ο Θεός να σε έχει καλά Rob)” σχολιάζει κάποιος άλλος!
Απολαύστε το αλαλούμ των σχολίων που προκλήθηκαν από το μακάβριο λάθος, στο twitter.
Tweets about “robbie williams #rip”!function(d,s,id){var js,fjs=d.getElementsByTagName(s)[0],p=/^http:/.test(d.location)?’http’:’https’;if(!d.getElementById(id)){js=d.createElement(s);js.id=id;js.src=p+”://platform.twitter.com/widgets.js”;fjs.parentNode.insertBefore(js,fjs);}}(document,”script”,”twitter-wjs”);
Η μουσική παράσταση «ASTORIA» μάς μεταφέρει στη Νέα Υόρκη του Μεσοπολέμου, εκεί όπου μια μικρή Ελλάδα γεννιέται μέσα σε ένα καφενείο στην καρδιά της Αστόριας και το τραγούδι γίνεται φωνή, παρηγοριά και αντίσταση.