Buenos Aires Σ’ Αγαπώ

Ο Κρίστιαν, ιδιοκτήτης μιας κάβας, που αντιμετωπίζει άμεσα τον κίνδυνο χρεοκοπίας, διανύει μια περίοδο όπου όλοι οι τομείς της ζωής του είναι, πάνω κάτω, σε παρόμοια κατάσταση…Η σύζυγός του, Άννα, τον έχει εγκαταλείψει και ζει στο Μπουένος Άιρες, όπου εργάζεται ως επιτυχημένη ατζέντισσα ποδοσφαιριστών, έχοντας μάλιστα σχέση με τον πάμπλουτο σταρ του ποδοσφαίρου Χουάν Ντίας. Μια μέρα, ο Κρίστιαν και ο 16χρονος γιος τους μπαίνουν στο αεροπλάνο για το Μπουένος Άιρες και με αφορμή τα χαρτιά του διαζυγίου, τα οποία ο Κρίστιαν θέλει δήθεν να υπογράψει μαζί με την Άννα, προσπαθεί να την ξανακερδίσει…

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ

Γυρισμένο στο Μπουένος Άιρες, στην Αργεντινή, το “Μπουένος Άϊρες Σ’ αγαπώ” είναι μια δανέζικη κωμωδία που λαμβάνει χώρα σ’ ένα εξωτικό μέρος. Με το κρασί, το τανγκό, τη θερμοκρασία των Λατίνων υψηλή, το ποδόσφαιρο, τον έρωτα και το πάθος – όταν το Bronshoj συναντά το Μπουένος Άϊρες. Αυτή είναι η πρώτη φορά που ένα δανέζικο κινηματογραφικό συνεργείο πραγματοποιεί γυρίσματα στην Αργεντινή, μια σημαντική εμπειρία ειδικώς για τον σκηνοθέτη. Άλλωστε ήταν η πρώτη φορά που γυρίζω κωμωδία και το διασκέδασα πολύ.

• Η καθημερινότητα στην Αργεντινή έχει κάτι το απελευθερωτικό.

• Το “Μπουένος Άϊρες Σ’ αγαπώ” είναι το τελευταίο μέρος μιας τριλογίας που ξεκίνησε το 2001 με την ταινία “Kira’s Reason – A Love Story” και συνεχίστηκε το 2006 με το “Prague”. Η πρώτη ταινία είναι μια εισαγωγή για το χωρισμό, η δεύτερη ο ίδιος ο χωρισμός και το “Μπουένος Άϊρες Σ’ αγαπώ” μιλάει για τον χρόνο μετά το χωρισμό. Πάντως οι δυο πρώτες ταινίες ήταν δραματικές, με μια αμυδρή αίσθηση του χιούμορ, σε αντίθεση με την τωρινή.

• Μετά το “Prague” θέλησα να προσεγγίσω τη ζωή, τόσο τη δική μου όσο και των γύρω μου, φτιάχνοντας μια ταινία που θα υπερτόνιζε τις παράλογες και αστείες πλευρές της αγάπης. Εντέλει είναι μια ταινία για τις διαφορετικές μορφές που μπορεί να πάρει η αγάπη. Κάθε χαρακτήρας στην ιστορία αντιπροσωπεύει και κάτι άλλο.

• Το ζήτημα με τη θλίψη μας σε σχέση με την αγάπη, το διαζύγιο και την απώλεια είναι ότι δημιουργούμε ένα κλειστοφοβικό σύμπαν για τον εαυτό μας. Αυτή η ταινία ανοίγει αυτόν τον κόσμο, τον βάζει σε μια μεγαλύτερη εικόνα και του προσθέτει μια νότα χαράς και αισιοδοξίας. Και ενώ διαπραγματεύεται πολύ σοβαρά ζητήματα, εντούτοις επιμένει να κοιτάζει μόνο τη θετική τους πλευρά.

• Χαρακτηριστικό παράδειγμα θετικού ανθρώπου είναι ο χαρακτήρας του ποδοσφαιριστή Χουάν Ντίαζ: είναι οπτιμιστής και επικεντρώνεται πάντα στη θετική πλευρά των πραγμάτων. Είναι ειλικρινής και διαθέτει πάθος για τη ζωή μια και πιστεύει ότι είναι μικρή. Θέλει πραγματικά να τη ρουφήξει.

• Όσον αφορά τον χαρακτήρα του Κρίστιαν: μετά απ’ όλα όσα πέρασε σε ένα χρόνο, η Αργεντινή είναι γι’ αυτόν η κατάλληλη χώρα ώστε να αρχίσει ξανά να ζει. Βρίσκεται σ’ ένα μέρος με κλίμα απελευθερωτικό, όπου οι κάτοικοι του συζητούν, ζουν και κινούνται έντονα και παθιασμένα. Είναι μια πρωτόγνωρη εμπειρία γι’ αυτόν.

• Επηρεάστηκα κυρίως από τις αμερικανικές και τις βρετανικές κωμωδίες, επειδή ενέχουν μια λεπτή φάρσα που κρύβεται πίσω από την αληθινή ζωή και τους πραγματικούς χαρακτήρες. Πάντως δεν δυσκολεύτηκα να κάνω μια κωμωδία παρόλο που ήταν η πρώτη μου. Κι αυτό γιατί όλες μου οι ταινίες διαθέτουν μια λεπτή δόση χιούμορ στις ιστορίες τους.

• Καιρό τώρα είχα στο μυαλό μου να βάλω στην ίδια ταινία τον Άντερς Μπέρτελσεν και την Πάπρικα Στέιν. Δεν έχουν ξανασυναντηθεί στο ίδιο πλατό στο παρελθόν. Αφήστε που είναι και οι δυο τους διαφορετικοί και έντονοι χαρακτήρες. Ήταν πραγματικά απολαυστική αυτή η σκηνοθεσία.

• Στη ζωή μου έχω δυο πάθη: το ποδόσφαιρο ως φανατικός οπαδός της Μπρόντμπι και το κρασί. Και τα δυο αυτά είναι δομικά, αναπόσπαστα στοιχεία στην καθημερινή ζωή της Αργεντινής. Και στα γυρίσματα εκεί τα καταφχαριστήθηκα.

• Ο τίτλος της ταινίας προέρχεται από το ετήσιο και καθιερωμένο ντέρμπι του αργεντίνικου ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος, που αγωνίζονται με πάθος οι δυο μεγαλύτερες ομάδας του Μπουένος Άϊρες (Μπόκα Τζούνιορς και Ρίβερ Πλέιτ). Πρόκειται για ένα ποδόσφαιρο άγριο, βίαιο και παθιασμένο, που πολλές φορές δεν ελέγχεται.

• Η συνεργασία μου με τους Αργεντίνους ηθοποιούς της ταινίας χαρακτηρίζεται από τη φράση ‘απόλυτη τρέλα’. Οι τύποι είναι θεόμουρλοι και απολαυστικοί.

• Πάντως ο τίτλος της ταινίας έχει διττή επεξήγηση. Πλην του ντέρμπι που προανέφερα, λέγεται ακόμη από τις Αργεντίνες γυναίκες όταν έρχονται Ευρωπαίες στην πατρίδα τους και ερωτεύονται τους νεαρούς και καυτούς Λατίνους άντρες τους. Όπως ακριβώς δηλαδή και η ηρωΐδα της ταινίας μου.

Διαβάστε τη συνέντευξη του σκηνοθέτη στο in.gr

Κάντε Like στη σελίδα της Ψυχαγωγίας στο Facebook