Μια ταινία του Robert Guédiguian, εμπνευσμένη από το ποίημα του Victor Hugo «Kαλοί που είν’ οι φτωχοί». Παρότι έχασε τη δουλειά του, ο Michel ζει ευτυχισμένος με τη γυναίκα του Marie Claire, τα παιδιά, τα εγγόνια και τους αγαπημένους τους φίλους. Ερωτευμένοι για περισσότερο από 30 χρόνια, είναι περήφανοι για τα πολιτικά τους πιστεύω και […]
Μια ταινία του Robert Guédiguian, εμπνευσμένη από το ποίημα του Victor Hugo «Kαλοί που είν’ οι φτωχοί».
Παρότι έχασε τη δουλειά του,ο Michel ζει ευτυχισμένος με τη γυναίκα του Marie Claire, τα παιδιά, τα εγγόνια και τους αγαπημένους τους φίλους. Ερωτευμένοι για περισσότερο από 30 χρόνια, είναι περήφανοι για τα πολιτικά τους πιστεύω και έχουν καθαρή συνείδηση. Όλα μοιάζουν τέλεια και η ζωή κυλά ομαλά, μέχρι τη στιγμή που δύο ένοπλοι μασκοφόροι άντρες, τούς χτυπούν, τους δένουν, κλέβουν τις βέρες τους και τις οικονομίες μιας ολόκληρης ζωής. Το σοκ γίνεται ακόμα μεγαλύτερο, όταν ανακαλύπτουν ότι αυτή η βίαιη επίθεση οργανώθηκε από έναν νεαρό συνάδελφο του Michel…
“Η γειτόνισσά μας πέθανε εψές. Θα ’ταν σαν έλειπες. Άφησε πίσω δυο μικρά, μωρά παιδιά, ευάλωτα. Γουίλιαμ και Μαντελίν. Το ένα απλά τραυλίζει, το άλλο μόλις που βαδίζει.” Ο άνδρας έδειχνε βαρύς και στη γωνιά διωγμένος Το γούνινο μπερέ του, στη θάλασσα και τη βροχή λουσμένο, Πιάνοντας το κεφάλι, μουρμούρισε δειλά – τι τέλος! “Έχουμε πέντε παιδιά, μ’ αυτό επτά” είπε αυτός. “Και ήδη με αναβροχιά θα κοιμηθούμε Χωρίς τροφή πολλές φορές το δίχως άλλο. Και το λοιπόν; Δε φταίω εγώ. Μπορούνε και ατυχίες να συμβούνε. Θα ’ταν επιθυμία του καλού Θεού. Τι να πω. (…) Σύρε και φέρ’ τα, γυναίκα. Θα φοβηθούν πολύ αν με νεκρούς ξυπνήσουν μόνο. Ήταν η μάνα τους που χτύπησε την πόρτα , Πρέπει να έρθουνε κοντά μας τα μικρά. Αδέρφια θα γενούν για τα παιδιά μας, Και στην αγκάλη μου θα μένουν στα ζεστά. Μόλις στο σπίτι μας τους ξένους τούτους δει, Ο Θεός θα δώσει άλλη τόση πια τροφή. Θα κοπιάσω. Κρασί άλλο δε θα πιω- Σύρε και φέρ’ τα. Γιατί διστάζεις, αγαπημένη; Έτσι καμώνεσαι να προχωράς εσύ; Κι εκείνη έκανε στην άκρη για να πει “Ήρθαν οι ξένοι!”
Η Γυναίκα της Ζάκυθος και άλλες αιώνιες μνήμες είναι ένα ποιητικό έργο που ο Σολωμός δεν τελείωσε ποτέ - όπως δεν τελείωσε ποτέ τα περισσότερα έργα του.
Η ταινία, που ολοκληρώθηκε πρόσφατα έπειτα από τρία χρόνια παραγωγής φέρνει και πάλι στο προσκήνιο το πιο κρίσιμο ζήτημα του καιρού μας: την κλιματική κρίση. Το Mankind’s Folly έρχεται στον κινηματογράφο Δαναό για δύο μόνο προβολές το Σάββατο 17 & την Κυριακή 18 Ιανουαρίου.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας