O συγγραφέας του Worlds End, Paul Sellar, στο @Ρουφ

Πρόκειται για ένα σύγχρονο έργο που εξερευνά τις ανθρώπινες σχέσεις, την Αγάπη και την Απώλεια. Το Worlds End πρωτοπαρουσιάστηκε, λαμβάνοντας θερμές κριτικές, στο Φεστιβάλ Εδιμβούργου το 2007.
Πόσο δύσκολη και πόσο επώδυνη μπορεί να είναι η «απροσδόκητη» συνάντηση ενός ζευγαριού μετά τον χωρισμό σε μια πόλη που αν «χαθείς»… «χάνεσαι»;

Και ο έρωτας; Πόσο γρήγορα περνά και πόσο εύκολα μπορεί κανείς να ζήσει με την απώλεια; Μπορούν να κρατηθούν αποστάσεις και να πρυτανεύσει η λογική ή μια σπίθα μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα; Και τα αλλάζει όλα προς το καλύτερο ή το χειρότερο; Και ποιο είναι το καλύτερο και ποιο το χειρότερο σε μια σχέση όπου η έλξη πορεύεται με τη σύγκρουση;

Ο Paul Sellar δημιουργεί ένα έργο-σταθμό στην ψυχολογία του έρωτα, των διαλυμένων υποσχέσεων και του μικρού θανάτου που είναι ο χωρισμός. Ένα έργο με ένταση, βιτριολικό χιούμορ και ευφυείς διαλόγους ανθρώπων της «πόλης», «ζαλισμένων» απʼ τη «ζωή» όσο και απʼ τον ίδιο τον έρωτα.
Εβδομήντα πέντε λεπτά σε ένα απίστευτο roller-coaster έντονων συναισθημάτων, βλεμμάτων και κινήσεων, σε ένα έργο που εξελίσσεται στο εσωτερικό ενός σπιτιού σε «πραγματικό» χρόνο.

Συντελεστές
Μετάφραση: Λίνα Παππά
Σκηνοθεσία: Ηλίας Παναγιωτακόπουλος
Εικαστική επιμέλεια: Λαμπαδάριος Παππάς
Κοστούμια: Φωτεινή Λάζου
Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος
Theatre supervisor: Έλενα Άντζακα
Animation: Λεωνίδας Πουλόπουλος
Παίζουν: Μαρκέλλα Γιαννάτου, Μαρία Μπρανίδου, Ηλίας Παναγιωτακόπουλος, Θοδωρής Σμέρος

Λίγα λόγια για το έργο
Ο Μπεν και η Κατ ήταν μαζί, εναντίον του «κόσμου όλου». Κατέληξαν, όμως, ο ένας εναντίον του άλλου… ώσπου ένα πρωί ο Μπεν ξύπνησε και η Κατ δεν ήταν εκεί.
Και ας τον αγαπούσε παράφορα και ας έπεφτε στα πόδια του με δάκρυα, στην ιδέα και μόνο του χωρισμού. Αυτός ο Μπεν…τι σχέση έχει με αυτόν που είχε ερωτευτεί; Είχε τόσα πολλά, και τα άφησε να φύγουν, έμπνευση, χαρά, ζωή. Τώρα η Κατ προσπαθεί να προχωρήσει. Και το κάνει βάζοντας ένα νέο πρόσωπο στη ζωή της, και νιώθει «ασφάλεια», που τόσο την είχε ανάγκη. Μένει όμως μια «τελευταία εκκρεμότητα», πρέπει να επιστρέψει στο πρώην σπίτι τους, να πάρει τα πράγματά της.
Ο Μπεν είχε υποσχεθεί ότι θα λείπει μα… πώς θα μπορούσε να λείπει από την «κηδεία» του. Και τι μπορεί να κάνει μπροστά στον «έξυπνο επαγγελματισμό» με τον οποίο βλέπει την Κατ να αδειάζει το σπίτι… και τη ζωή του. Πώς να αντιμετωπίσει την Κατ τι στιγμή που νιώθει την καρδιά του να ξεριζώνεται και να λιώνει στα γυμνά της δάχτυλα; Είναι αργά; Προλαβαίνει να υπερασπιστεί… την ύπαρξή του; Η Τία αποφασίζει να έρθει και αυτή στο σπίτι, την ύστατη στιγμή, για να βοηθήσει. Όμως σε τι; Ποια εκκρεμότητα την οδηγεί εκεί; Η Κατ πιστεύει πως είναι η καλύτερή της φίλη, ο Μπεν βλέπει έναν καλοντυμένο γύπα που κόβει βόλτες πάνω από το πτώμα της σχέσης του. Και μετά από λίγο εμφανίζεται ο Τζος, το νέο αγόρι στη ζωή της Κατ. Και είναι ευγενικός και πολιτισμένος, έτοιμος για μια «τυπική» μετακόμιση. Μήπως είναι κάποιο νέο είδος «αγίου της πόλης» ή ένας πολύ ισχυρός αντίπαλος που διεκδικεί με κάθε τρόπο ό,τι…«του ανήκει».
Το Worlds End πρωτοπαρουσιάστηκε στο Pleasance Theatre του Εδιμβούργου το 2007 και στη συνέχεια στο Trafalgar Studios, West End, του Λονδίνου το 2008. Έκτοτε έχει παρουσιαστεί στο Toronto Theatre Festival (Τορόντο) και στο Bakehouse Theatre (Αδελαΐδα).

Σημείωμα Σκηνοθέτη
Σε μια πραγματικότητα όπου το αύριο μοιάζει αβέβαιο όσο ποτέ, που ο μύθος της ευημερίας έκανε τους ανθρώπους της πόλης να κοιτούν με μεγαλύτερο ενδιαφέρον τους «ουρανοξύστες» από τα πρόσωπα των ανθρώπων, αποφασίσαμε να αποδεχθούμε κάθε δυσκολία που συνεπάγεται το εγχείρημα μας σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς και να παρουσιάσουμε ένα σύγχρονο έργο που στρέφει το «βλέμμα» στο Κεντρο… στον Άνθρωπο. Worlds End, μια ιστορία της πόλης με αρχή, μέση και τέλος μες σε μια πόλη χωρίς αρχή, χωρίς μέση και χωρίς τέλος.
urbn-theatr Ηλίας Παναγιωτακόπουλος