Την Τρίτη, 22 Ιουνίου, στις 21:00, στο Θερινό Κινηματογράφο «Ρόδον» πραγματοποιήθηκε η τελετή έναρξης του φετινού φεστιβάλ. Τα μέλη της κριτικής επιτροπής ήταν εκεί, ενώ παρουσιάστηκαν μερικές από τις πιο ενδιαφέρουσες ταινίες όλου του προγράμματος. Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου και Εικαστικών Τεχνών της Ρόδου ECOFILMS ’10, το οποίο διοργανώνεται από το Δήμο Ροδίων, τον Πολιτιστικό […]
Την Τρίτη, 22 Ιουνίου, στις 21:00, στο Θερινό Κινηματογράφο «Ρόδον» πραγματοποιήθηκε η τελετή έναρξης του φετινού φεστιβάλ. Τα μέλη της κριτικής επιτροπής ήταν εκεί, ενώ παρουσιάστηκαν μερικές από τις πιο ενδιαφέρουσες ταινίες όλου του προγράμματος.
Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου και Εικαστικών Τεχνών της Ρόδου ECOFILMS ’10, το οποίο διοργανώνεται από το Δήμο Ροδίων, τον Πολιτιστικό Οργανισμό Δήμου Ροδίων ΠΟΔΡ και την εταιρεία Εικόνα και Περιβάλλον, διεξάγεται και φέτος στην πόλη της Ρόδου, που έχει αγκαλιάσει θερμά το κινηματογραφόφιλο κοινό που την επισκέπτεται.
Οι προβολές και οι άλλες εκδηλώσεις άρχισαν την Τρίτη 22 Ιουνίου, ενώ θα ολοκληρωθούν την Κυριακή 27 Ιουνίου 2010.
Προτεινόμενες Ταινίες
1. Bananas! (Σουηδία, 88’) Σκηνοθεσία: Fredrik Gertten. Θανατηφόρες Μπανάνες-Το Σκάνδαλο της Εταιρείας Dole. Με μία υποψηφιότητα για το International Green Film Award 2010 στις αποσκευές της, η ταινία «BANANAS!» ταξίδεψε σε όλα τα φεστιβάλ του κόσμου (μεταξύ αυτών και στη Berlinale), για να μας κάνει να μην ξαναφάμε τις μπανάνες της εταιρίας Dole! Η ιστορία έχει ως εξής: Η μεγαλύτερη φρουτοπαραγωγική εταιρεία του κόσμου δικάζεται στην Αμερική επειδή… δηλητηρίασε τους εργαζόμενους της! Περισσότερα: http://www.bananasthemovie.com/ Δείτε το trailer της ταινίας: http://vimeo.com/4497137
2. Muto (Αργεντινή, 7’) Σκηνοθεσία: Blu. Ένας street artist σπάει τα καλλιτεχνικά κλισέ. Εκατομμύρια θεατές σε όλο τον κόσμο έχουν «τρίψει τα μάτια τους» βλέποντας την πρωτοποριακή τεχνική του μυστηριώδους καλλιτέχνη που ακούει στο όνομα Blu. Η αιτία; Μια ταινία μικρού μήκους, ένα graffiti-animation που δημιουργήθηκε στους δρόμους του Buenos Aires και αποτελεί δυναμικό δείγμα της μοντέρνας τέχνης. Να σημειωθεί πως ο Blu, ως εμπνευσμένος επαναστάτης, ήταν ένας από τους συμμετέχοντες στην περίφημη δράση που έγινε πριν τα Χριστούγεννα του 2007: τη συμβολική εικαστική «επίθεση» ενάντια στο μεγάλο τείχος που ύψωσε η Ισραηλινή κυβέρνηση για να απομονώσει τις Παλαιστινιακές περιοχές. Περισσότερα: http://www.blublu.org/
3. The Rainbow Warriors of Waiheke island (Κάτω Χώρες, 87’) Σκηνοθεσία: Suzanne Raes. Το πλήρωμα του Rainbow Warrior σε νέες περιπέτειες (;) Μία αναδρομή στην πορεία των πρώτων ακτιβιστών της Greenpeace, μελών του πληρώματος του θρυλικού «Rainbow Warrior». Έξι άνθρωποι που κάποτε αποφάσισαν ν’ αλλάξουν τον κόσμο, μέσα σε ένα πλοίο που τους σημάδεψε τη ζωή. Η ταινία «The Rainbow Warriors of Waiheke island» συμμετείχε στη Berlinale 2010. Περισσότερα: http://www.therainbowwarriors.nl/about.html Δείτε το trailer της ταινίας: http://www.youtube.com/watch?v=Q2zVkXdbubo
4. The Piano Forest (Ιαπωνία, 97’) Σκηνοθεσία: Masayuki Kojima. Το μαγικό πιάνο στο δάσος που κέρδισε την προσοχή των μαθητών στο φετινό Ecokids. Πάμε να ζήσουμε μαγικές στιγμές κοντά στο πιάνο που βρίσκεται στη μέση του δάσους και παίζει μόνο όταν αγαπάει τον πιανίστα που ακουμπάει τα πλήκτρα του. Μία ταινία που αγκαλιάστηκε από τους μαθητές της Ρόδου στο φετινό Ecokids, όπως άλλωστε και στην Ιαπωνία, όπου κέδισε το βραβείο καλύτερου manga για το 2008 στο Ιαπωνικό Φεστιβάλ Media Art, ενώ έκανε κυριολεκτικά πάταγο όταν πήρε διανομή, αν κρίνουμε από το Ιαπωνικό box office. Δείτε το trailer της ταινίας: http://www.youtube.com/watch?v=Z_GDzj4anck
5. Space Tourists (Ελβετία, 98’) Σκηνοθεσία: Christian Frei. «Διακοπές» στο διάστημα: Ένα όνειρο 20 εκατομμυρίων δολαρίων… «Πώς κοστολογείς ένα όνειρο; Αξίζει το μισθό ενός ή δύο μηνών; Αξίζει να πεθάνεις γι αυτό; Θα πήγαινα στο διάστημα ακόμα και αν αυτό σήμαινε ότι δεν θα μπορούσα να ξαναγυρίσω, ότι θα έπρεπε να θυσιάσω τη ζωή μου; Είμαι έτοιμη να πληρώσω κάθε τίμημα» εξομολογείται η Αμερικανίδα Anousheh Ansari που πρόσφατα κατάφερε να εκπληρώσει το όνειρο της παιδικής της ηλικίας, με αντάλλαγμα 20 εκατομμυρίων δολαρίων. Έτσι, είμαστε στη Ρωσία και βλέπουμε έναν φυσιολογικό άνθρωπο και μάλιστα γυναίκα, χωρίς «διαστημικές» γνώσεις, να αφήνει τον πλανήτη Γη και να καταγράφει όλα όσα συμβαίνουν σε ένα ασυνήθιστο ταξίδι. Περισσότερα: http://www.space-tourists-film.com/en/home.php Δείτε το trailer της ταινίας: http://www.youtube.com/watch?v=2A4Uk3ZiNns&feature=player_embedded
6. The Peddler (Αργεντινή, 84’) Σκηνοθεσία: Eduardo de la Serna/Lucas Marcheggiano/ Adriana Yurcovich. Ένας περιπλανώμενος κινηματογραφιστής κάνει άνω-κάτω τις επαρχίες της Λατινικής Αμερικής. Πώς αποφασίζει να φτιάξει κάποιος μια ταινία μυθοπλασίας χωρίς λεφτά, εξοπλισμό, συνεργείο, ηθοποιούς ακόμα και κατοικία; Ο 67χρονος Daniel Brumeister, πάντως, έχει στο δυναμικό του πάνω από 60 μεγάλου μήκους ταινίες που έχουν δημιουργηθεί υπό αυτές τις συνθήκες. Δείτε το trailer της ταινίας: http://www.youtube.com/watch?v=EBJwsnmNvjo
7. Grand Paris: the President and the Architect (Κάτω Χώρες, 50’) Σκηνοθεσία: Bregtje van der Haak Ο Νικολά, το Μεγάλο Παρίσι και οι 10 αρχιτέκτονες «Πώς είναι δυνατόν να σχεδιάζεις μια πόλη 10 εκατομμυρίων ανθρώπων;» είναι το ερώτημα που γοήτευσε την Ολλανδή σκηνοθέτιδα ώστε ν’ ασχοληθεί με το συγκεκριμένο θέμα. Πρόκειται για ένα ντοκιμαντέρ με τον Νικολά Σαρκοζί σε πρωταγωνιστικό ρόλο, ο οποίος θέλει να κληροδοτήσει στο λαό του το «Grand Paris», το Μεγάλο Παρίσι του 21ου αιώνα: ένα μεγαλεπίβολο σχέδιο για τον τρόπο που θα μπορούσε να διαμορφωθεί η πρωτεύουσα της Γαλλίας μαζί με τα προάστιά της 30 χρόνια μετά. «Ένα Παρίσι αληθινό, όμορφο, μεγάλο και δίκαιο».
8. The Archelon Bubble (Ελλάδα, 30’) Σκηνοθεσία: Ελευθέριος Φυλακτός. Η ζωή σε μια κοινότητα που παλεύει για την προστασία της θαλάσσιας χελώνας. Η ταινία «The Archelon Bubble» καταγράφει τη ζωή μιας ομάδας ανθρώπων, που παλεύει για την προστασία της χελώνας καρέτα-καρέτα στην Ελλάδα. Μία αξιοθαύμαστη παρουσίαση από τον Ελευθέριο Φυλακτό, που τιμήθηκε με το βραβείο κοινού στο 10ο φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.
9. Κυψέλη (Ελλάδα, 29’) Σκηνοθεσία: Ομάδα Ντοκιμαντέρ Πολιτιστικού Οργανισμού Δήμου Αθηναίων 2009. Μια βόλτα στο χθες και το σήμερα της Κυψέλης. «Δεν μπορώ να βλέπω άλλες μονοκατοικίες να κατεδαφίζονται, σινεμά να κλείνουν… Η Κυψέλη κάποτε ήταν γραφική, ήρεμη… Το πρωί περνούσε ο γαλατάς, αυτός που γάνωνε τα μπρίκια, οι μικροπωλητές, έβγαινε η γειτόνισσα απέναντι… βγαίναν οι πάντες. Είτε με γαϊδουράκια, είτε με τα καρότσια τους. Περνούσε ένα αυτοκίνητο στη χάση και στη φέξη. Τότε δε βιαζόσουν για τίποτε» λέει με νοσταλγία η κυρία Αριστέα που ζει στην Κυψέλη πάνω από τριάντα χρόνια. Ένας περίπατος στους δρόμους και τις ψυχές των κατοίκων μιας συνοικίας, που ενώ σφύζει από ζωή, μοιάζει να ασφυκτιά. Μία προσπάθεια από ερασιτέχνες ντοκιμαντερίστες που μάλλον θα «βάλουν τα γυαλιά» στους επαγγελματίες.
10. Harun Arun (Ινδία, 75’) Σκηνοθεσία: Vinod Ganatra. Ένα παιδικό μιούζικαλ για τον Harun που έψαχνε πατρίδα. Η ταινία αυτή παρουσιάζει, μέσα από την ιστορία της, δύο μεγάλα θέματα. Τη διχοτόμηση των κρατών και την υιοθεσία των παιδιών. Τα σύνορα των κρατών αλλάζουν καθώς ο χρόνος περνά και εξελίσσεται η ιστορία. Τα σύνορα αλλάζουν για οικονομικούς και πολιτικούς λόγους. Μια τέτοια διχοτόμηση έγινε το 1947 στην Ινδία και πολλοί Ινδοί βρέθηκαν να κατοικούν στο Πακιστάν. Ανάμεσά τους ο παππούς της ταινίας, ο Rashid, που δεν ξεχνάει τις ρίζες του και υπόσχεται στον εγγονό του, τον Harun, να γυρίσουν μια μέρα στο αγρόκτημα τους στο Lakhpat.
11. Το Κάλεσμα του Βουνού (Ελλάδα, 52’) Σκηνοθεσία: Στέλιος Αποστολόπουλος. Έγινε βοσκός για ζήτημα τιμής… Αυτή είναι η ιστορία του Γιάννη, που αφήνει πίσω στην πρωτεύουσα το οχτάχρονο παιδί του, γυναίκα και δουλειά για να γίνει… βοσκός! Όταν ο ξάδελφος του Ηλίας, πασίγνωστος βοσκός της Κρήτης, δολοφονήθηκε, ο Γιάννης θεώρησε ότι ήταν ζήτημα τιμής να συνεχίσει το έργο του. Έτσι, μετακομίζει σε ένα απόκρημνο χωριό στα Λευκά Όρη, έτοιμος να εκτελέσει το οικογενειακό χρέος του. Για να ασκήσει ένα ξεχασμένο επάγγελμα που οι περισσότεροι νέοι άνθρωποι σαν εκείνον θα έτρεμαν-λόγω της μοναχικής του φύσης-παίρνει το ρίσκο αλλά και τα βουνά επ’ αορίστου. Πώς αντιδράει όμως η παραμελημένη οικογένεια; Θα είναι ο Γιάννης αντάξιος αντικαταστάτης του Ηλία; Οι απαντήσεις με φόντο μαγικές εικόνες από το βουκολικό τοπίο των Χανίων…
12. The Worst Company in the World (Ισραήλ, 50’) Σκηνοθεσία: Regev Contes Είναι στα αλήθεια η χειρότερη επιχείρηση στον κόσμο; Βρισκόμαστε στο Ισραήλ όπου παρακολουθούμε τρεις γραφικούς μεσήλικες να τρέχουν κουτσά-στραβά μία οικογενειακή ασφαλιστική επιχείρηση και ν’ αντιμετωπίζουν καθημερινά την επαγγελματική τους παρακμή. Είναι αστείοι, ανοιχτόμυαλοι, καλόκαρδοι, αλλά σαν επιχειρηματίες είναι για κλάματα. Για κακή τους τύχη, η οικονομική κρίση του 2008 θα τους χτυπήσει την πόρτα για να τους αποτελειώσει… Εδώ επεμβαίνει ο σκηνοθέτης και γιος του αφεντικού Regev, με σκοπό να τους βοηθήσει να ανακάμψουν, αλλά και να έρθει πιο κοντά στον πατέρα του. Κυρίως όμως, ο ίδιος διηγείται αυτή την ιστορία γιατί βλέπει μία μικρή όαση σε έναν καπιταλιστικό επιχειρηματικό κόσμο. Δείτε το trailer της ταινίας: http://www.youtube.com/watch?v=LK_oJDgQXhw
13. 1,2 million children (Ελλάδα, 2’) Σκηνοθεσία: Έφη Παππά Κάθε χρόνο 1,2 εκατομμύρια παιδιά πέφτουν θύματα παράνομης διακίνησης και εμπορίας… Ένα συγκινητικό 2λεπτο κινουμένων σχεδίων από μία 23χρονη, με επίκεντρο τα δικαιώματα των παιδιών και το Child Trafficking, που δυστυχώς ακόμα και σήμερα, αποτελεί κοινωνικό φαινόμενο στις τριτοκοσμικές χώρες-και όχι μόνο. Στην ταινία αποτυπώνεται το όνειρο της φυγής ενός μικρού παιδιού σε αντιπαράθεση με τη σκληρή πραγματικότητα που βιώνει.
14. Backlight: I am Gurgaon (Κάτω Χώρες, 50’) Σκηνοθεσία: Marije Meerman Γκουργκάον: Όνειρο ή κίνδυνος για την Ινδία; Για όσους δεν ξέρουν, το Γκουργκάον είναι ένα ιδιαίτερο προάστιο του Νέου Δελχί της Ινδίας, το οποίο χτίστηκε από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές στον κόσμο. Ιδιαίτερο γιατί αποτελεί μία κοινωνία, που δημιουργήθηκε από το τίποτα αφού 15 χρόνια πριν, ήταν ένα χωριό ενώ σήμερα μετράει 1,4 εκατομμύρια κατοίκους. Μία κοινωνία χτισμένη ουσιαστικά με ιδιωτικό κεφάλαιο, σήμερα αποτελεί βιομηχανικό κέντρο και πόλο έλξης για εκατομμύρια Ινδούς που ανήκουν στη μεσαία τάξη και θέλουν να ζήσουν «το όνειρο της Γκουργκάον».
15. Four wings and a prayer (Καναδάς, 81’) Σκηνοθεσία: Nick de Pencier Ο θαυμαστός κόσμος της πεταλούδας μονάρχη Το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ μας φέρνει σε επαφή με έναν εκπληκτικό ζωντανό οργανισμό: την πεταλούδα μονάρχη! Πρόκειται για ένα από τα ελάχιστα έντομα που έχουν την ικανότητα να διανύουν τεράστιες αποστάσεις -από χώρα σε χώρα- ενώ κάποιες γενιές καταφέρνουν να γυρίσουν πίσω στο σημείο εκκίνησης, σα να είχαν χαρτογραφήσει την πορεία τους.
16. This moment is not the same (Γερμανία/Ελβετία, 101’) Σκηνοθεσία: Marion Neumann Ένα κοινόβιο γεμάτο καλλιτέχνες Τριακόσιοι καλλιτέχνες απ’ όλο τον κόσμο συνεργάστηκαν για να γίνει πραγματικότητα το πρωτότυπο κοινόβιο που βρίσκεται στην Ελβετία. Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό πολυώροφο κτίριο στην ύπαιθρο, που στεγάζει αφιλοκερδώς καλλιτέχνες από σχεδόν όλες τις κατηγορίες τεχνών. Τα μέλη της κοινότητας που λέγεται «μέρα με τη μέρα» (“jour par jour”) του Εργαστηρίου «Περιπλανώμενο Χωριό» (“Laboratoire Village Nomade”) ζουν σε ένα περιβάλλον ιδανικό για την καλλιέργεια της δημιουργικότητας και της αυτοσχεδιαστικής τους ικανότητας. Περισσότερα: http://www.jourparjour.net/
17. Documental Utopia (Ισπανία, 78’) Σκηνοθεσία: Alex Ruiz/Lucho Iglesias Από πού πάνε για την ουτοπία; «Θα ήταν ουτοπία… …αν η τροφή μπορούσε να γιατρέψει το σώμα …αν η τηλεόραση μπορούσε να με καθοδηγήσει στο να καταναλώνω υπεύθυνα ….αν ένας διευθυντής τράπεζας μπορούσε να μου μιλήσει για ηθικές αξίες …αν η εξάρτησή μου μπορούσε να με κάνει περισσότερο ελεύθερο …αν η επιστήμη μπορούσε να με εκπλήξει …αν η απραξία μπορούσε να βελτιώσει τα πράγματα». Περισσότερα: http://utopia.soy.es/ Δείτε το trailer της ταινίας: http://www.youtube.com/watch?v=6uOpZ7kSWbw&feature=player_embedded
18. Eyes Wide Open-Exploring Today’s South America (Ουρουγουάη, 110’) Σκηνοθεσία: Gonzalo Arijon. Η Λατινική Αμερική αλλάζει. Για καλό; Ύστερα από 500 χρόνια εκμετάλλευσης και καταπίεσης, η Λατινική Αμερική βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή στην ιστορία της: μια σειρά από σοσιαλιστές ηγέτες έχουν πάρει τα ηνία. Θα μπορέσουν άραγε να ικανοποιήσουν την ανάγκη των πεινασμένων για αλλαγή λαών τους; Πάντως οι προεκλογικές διακηρύξεις τους θέλουν ν’ αναζητούν τρόπους για να δοθεί απάντηση στις τεράστιες προκλήσεις-κενά που παρουσιάστηκαν εξαιτίας της ανισότητας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Η ταινία έχει ήδη αποσπάσει δύο σπουδαία βραβεία, το βραβείο κοινού στο φετινό Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και το βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ Μεγάλου Μήκους στο φεστιβάλ IDFA.
19. Volume Zero: the works of Charles Correa (Ινδία, 58’) Σκηνοθεσία: Charles Correa: Ένας σύγχρονος θρύλος της αρχιτεκτονικής Έχοντας λάβει τα σπουδαιότερα βραβεία αρχιτεκτονικής στον κόσμο, ο Charles Correa θεωρείται ένας από τους κορυφαίους σύγχρονους Ασιάτες αρχιτέκτονες. Με ινδική καταγωγή αλλά αμερικάνικη εκπαίδευση, τα τελευταία 50 χρόνια καταφέρνει να αναμείξει τις δύο κουλτούρες και παραδόσεις με τρόπο αριστοτεχνικό. Τα έργα του αποπνέουν ζεστασιά και αντικατοπτρίζουν με επιτυχία το φιλοσοφικό και πολιτιστικό υπόβαθρο του κάθε μέρους που ανήκουν. Η ταινία εξετάζει τη ζωή του σε όλο της το φάσμα, από την παιδική του ηλικία μέχρι σήμερα, ενώ επιμένει στο πλούσιο έργο του κάνοντας την ανάλυση ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ακόμη και για αυτούς που δεν σχετίζονται με την αρχιτεκτονική. Μάθετε περισσότερα για τον Charles Correa: http://www.charlescorrea.net/Main.htm
20. The Latent city (Ινδία, 57’) Σκηνοθεσία: Krishnendu Bose 25 καλλιτέχνες, 10 μέρες, 8 δημόσιοι χώροι: Θα καταφέρουν «να ακουστούν»; Αυτό το ντοκιμαντέρ καταγράφει μία από τις πιο σημαντικές καλλιτεχνικές πρωτοβουλίες του Νέου Δελχί. Στο «48 Degrees Celsius: Public.Art.Ecology», που πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 2008, παρουσιάστηκαν καλλιτεχνικές δράσεις που σχετίζονται με την διαχείριση του δημόσιου χώρου. Μάθετε περισσότερα για το φεστιβάλ: http://www.48c.org/
21. Petropolis: Aerial Perspectives on the Alberta Tar Sands (Καναδάς, 43’) Σκηνοθεσία: Peter Mettler. Μία πτήση-στοχασμός στα πετρελαιοφόρα εδάφη του Καναδά Βρισκόμαστε σε ένα ελικόπτερο πάνω από τον Καναδά και συγκεκριμένα την περιοχή Αλμπέρτα. Μία περιοχή πολύ πλούσια σε κοιτάσματα πετρελαίου, φυσικού αερίου και βιτουμινιούχων ανθράκων, από όπου επίσης εξάγεται πετρέλαιο. Χάρη στο πετρέλαιο, τα τελευταία χρόνια, η Αλμπέρτα γνωρίζει μεγάλη οικονομική άνθιση. Όμως, η διαδικασία έχει ως εξής: Οι πετρελαιοφόροι αμμόλιθοι (Tar Sands) είναι μείγμα άμμου και πίσσας. Η πίσσα εξορύσσεται από ανοιχτούς λάκκους ή από το υπέδαφος με την έγχυση υπερθερμασμένου ύδατος και οδηγείται με αγωγούς 2,5 χιλιόμετρα μακριά, σε διυλιστήρια. Ποιο όμως είναι το κόστος αυτών των δραστηριοτήτων; Περισσότερα: http://www.petropolis-film.com/ Δείτε το trailer της ταινίας: http://www.youtube.com/watch?v=pdFT3bZtnok
22. Lilly (Ελλάδα, 5’) Σκηνοθεσία: Κυρηναίος Παπαδημάτος Λίλληηηη…ξύπνα! Η Λίλλη δεν μπορεί να ξυπνήσει από τον εφιάλτη της…Παλεύει με υποσχέσεις, κρυφές επιθυμίες και εικόνες νοσταλγίας από τη χαμένη αθωότητά της. Ε και; Η μικρή της φίλη θα την περιμένει να παίξουν έτσι κι αλλιώς. Μία ταινία μικρού μήκους που ξεχωρίζει ιδιαίτερα για την τολμηρή τεχνική της, αφού είναι φτιαγμένη σχεδόν αποκλειστικά από φωτογραφίες, εμπλουτισμένη με στοιχεία animation. Η πειραματική της διάθεση έκανε τη Λίλλυ να ταξιδέψει σε αρκετά διεθνή φεστιβάλ στον κόσμο.
23. The Awesome Storm Man (Ελλάδα, 10’) Σκηνοθεσία: Άγγελος Σπάρταλης Ένα animation «καταιγίδα»… Η Τρομερή καταιγίδα Άνθρωπος είναι εδώ! Μάχες δίνονται με σκοπό την επαναχαρτογράφηση των σχέσεων μεταξύ περιβάλλοντος, τεχνολογίας και κοινωνίας. Με τον Στράτο Τζώρτζογλου στο «ρόλο» του ανθρώπου-καταιγίδα, από τον σκηνοθέτη που τιμήθηκε με βραβείο κοινού στο Ecofilms ’08.
24. 2755 Miles (Ελλάδα, 17’) Σκηνοθεσία: Janis Rafailidou. 2755 μίλια από το Πακιστάν ως την Ελλάδα… Πρόκειται για ένα πολυβραβευμένο πειραματικό ντοκιμαντέρ που δημιουργήθηκε με μια κάμερα να πλανάται μέσα στις κοινότητες μεταναστών στα προάστια της Αθήνας. Σε μια περιοχή που διαιρείται μεταξύ αγροτικού και αστικού, πρωτόγονου και εκπολιτισμένου, σε έναν ιππικό όμιλο δίπλα από το αεροδρόμιο της πόλης. Περισσότερα: http://www.janisrafailidou.co.uk/ Δείτε το trailer της ταινίας: http://www.youtube.com/watch?v=C1gBkD9ohGc
25. The Ice Sculptor (Ελβετία, 40’) Σκηνοθεσία: Alberto Meroni Τα τελευταία εβδομήντα χρόνια, ο παγετώνας Μπασοντίνο έχει μειωθεί κατά το ένα τρίτο του. Και δεν είναι ο μόνος… «Ο παγετώνας είναι ο πιο ικανός τεχνίτης… Δημιούργησε τα μέρη που ανήκω, που ζω και διαμόρφωσε ένα περιβάλλον του οποίου η ομορφιά πάντα με καθήλωνε. Αυτός ο τεχνίτης σύντομα θα πεθάνει για πάντα». Αυτά και πολλά άλλα μας διηγείται ο Alberto Meroni από τις Ελβετικές Άλπεις όπου βρέθηκε για να καταγράψει το μεγαλείο της φύσης που χάνεται με το πέρασμα του χρόνου. Περισσότερα: http://www.glaciale.ch/artigiano/the_ice_sculptor.html Δείτε το trailer της ταινίας: http://www.youtube.com/watch?v=a0o4EzW0VvQ&feature=player_embedded
26. Το βλέμμα του ζώου (Ελλάδα, 15’) Σκηνοθεσία: Άγγελος Πανάγου Ένα νοερό ταξίδι στην καταγωγή και τις εικόνες του ζωγράφου Βασίλη Σταύρου Ο ζωγράφος Βασίλης Σταύρου, την ώρα της δουλειάς, ταξιδεύει νοερά στους τόπους καταγωγής των εικόνων του. Η ταινία δεν αναλύει την τεχνική της δουλειάς του (μια σύνθεση ζωγραφικής και φωτογραφίας) αλλά προσπαθεί να εκφράσει την εσωτερική διαδρομή των εικόνων του, από τον τόπο καταγωγής τους, το μικρό ηπειρώτικο χωριό όπου μεγάλωσε ο Σταύρου, ως τον τελικό πίνακα. Τα κείμενα είναι σημειώσεις του ίδιου του καλλιτέχνη, αναμεμιγμένες με αποσπάσματα από ένα παλιό ημερολόγιο του παππού του που γράφτηκε από το 1922 έως το 1937.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.