Η παράσταση είναι βασισμένη στο συγκλονιστικό αυτοβιογραφικό κείμενο του ποιητή Ρώμου Φιλύρα «Η ζωή μου εις το Δρομοκαΐτειον», ίδρυμα στο οποίο ο ποιητής έζησε αυτοεγκλεισμένος από το 1927, μέχρι τον θάνατό του το 1942. Στον ομώνυμο ρόλο ο Πέτρος Ξεκούκης. Aπό τις 22 Ιανουαρίου στην Αθηναϊδα – Θεατρική σκηνή «Ζωή Λάσκαρη». Η παράσταση είναι βασισμένη […]
Η παράσταση είναι βασισμένη στο συγκλονιστικό αυτοβιογραφικό κείμενο του ποιητή Ρώμου Φιλύρα «Η ζωή μου εις το Δρομοκαΐτειον», ίδρυμα στο οποίο ο ποιητής έζησε αυτοεγκλεισμένος από το 1927, μέχρι τον θάνατό του το 1942. Στον ομώνυμο ρόλο ο Πέτρος Ξεκούκης. Aπό τις 22 Ιανουαρίου στην Αθηναϊδα – Θεατρική σκηνή «Ζωή Λάσκαρη».
Η παράσταση είναι βασισμένη στο συγκλονιστικό αυτοβιογραφικό κείμενο του ποιητή Ρώμου Φιλύρα «Η ζωή μου εις το Δρομοκαΐτειον», ίδρυμα στο οποίο ο ποιητής έζησε αυτοεγκλεισμένος από το 1927, μέχρι τον θάνατό του το 1942.
Το συγκεκριμένο κείμενο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην εφημερίδα Καθημερινή, το 1929 με τη φροντίδα του τότε διευθυντή της Αιμίλιου Χουρμούζιου
Πρόκειται για ένα εξαιρετικό δείγμα γραφής, αποτέλεσμα των φωτεινών διαλειμμάτων του ποιητή στο Δρομοκαΐτειο, που περιγράφει τη ζωή των έγκλειστων στο ίδρυμα, άλλοτε με χιούμορ, άλλοτε με παραληρηματικό ποιητικό λόγο και άλλοτε με θυμό και θλίψη για την εγκατάλειψή τους.
Περιγράφοντας τη ζωή στο Δρομοκαΐτειο και παραβάλλοντάς τη με τη ζωή και τις πράξεις των λογικών ο ποιητής διαπραγματεύεται, φτάνοντας σε ύψη ποιητικού μεγαλείου, όλη την ειρωνεία της ανθρώπινης ύπαρξης αλλά και ζητήματα όπως η μοναξιά, η ματαιοδοξία, ο ανθρώπινος προορισμός, ενώ δίνει και σπουδαία στοιχεία για την εποχή.
Το έργο ερμηνεύει ο Πέτρος Ξεκούκης, ένας από τους πιο γνωστούς Έλληνες ηθοποιούς που έχει υπηρετήσει πολλά είδη θεάτρου και έχει συμμετάσχει σε αμέτρητες τηλεοπτικές και θεατρικές παραγωγές.
Η παράσταση είναι σταθμός στην καριέρα του χτίζοντας έναν πολύ δύσκολο αλλά και γοητευτικό ρόλο. Ο ηθοποιός αποφάσισε να επισκεφτεί για μέρες στο Δρομοκαΐτειο , θέλοντας να νοιώσει την κατάσταση την οποία βιώνουν συνάνθρωποι μας.
«Ήταν μια μοναδική εμπειρία αυτή η μικρή συμβίωση με αυτούς τους ανθρώπους. Ένοιωσα απίστευτη συγκίνηση κοιτάζοντας μέσα βαθιά στο βλέμμα τους και διέκρινα μικρά παιδιά που με ρωτούσαν «μ αγαπάς;»
Θα μου μείνει αξέχαστη…» Πέτρος Ξεκούκης.
ΜΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΤΙΓΜΑ
Η παράσταση έγινε αποδεκτή με ευμενή σχόλια από την επιστημονική κοινότητα, αφού θεωρήθηκε ότι συμβάλλει στην καταπολέμηση του στίγματος των ψυχικών διαταραχών. Ο Ρώμος Φιλύρας διατηρεί το ποιητικό του μεγαλείο μέσα στο ίδρυμα, υπερασπίζεται την ασθένεια ενάντια στη… λογική των λογικών και διεκδικεί τη θέση του στον χώρο της λογοτεχνίας, δημιουργώντας εξαίρετα ποιήματα και κείμενα, όπως και αυτό της παράστασης και μέσα από το Δρομοκαΐτειο
Στο πλαίσιο αυτό, την παράσταση παρακολούθησαν φοιτητές κοινωνιολογίας και ψυχιατρικής, σύλλογοι συγγενών ατόμων με ψυχική διαταραχή, ενώ πρόκειται να αποτελέσει και αντικείμενο διδασκαλίας σε πανεπιστημιακά σεμινάρια