Εδώ και αρκετά χρόνια στο χώρο των κινουμένων σχεδίων παρατηρείται το εξής φαινόμενο: Προκειμένου η ταινία να διασκεδάσει και τους θεατές μεγαλύτερης ηλικίας, οι δημιουργοί της την παραγεμίζουν με στοιχεία που όχι μόνο αφήνουν παγερά αδιάφορα τα μικρότερα παιδιά, αλλά μειώνουν και την όποια καλλιτεχνική ή παιδαγωγική της αξία (για παράδειγμα, αναφορές σε πρόσωπα της […]
Εδώ και αρκετά χρόνια στο χώρο των κινουμένων σχεδίων παρατηρείται το εξής φαινόμενο: Προκειμένου η ταινία να διασκεδάσει και τους θεατές μεγαλύτερης ηλικίας, οι δημιουργοί της την παραγεμίζουν με στοιχεία που όχι μόνο αφήνουν παγερά αδιάφορα τα μικρότερα παιδιά, αλλά μειώνουν και την όποια καλλιτεχνική ή παιδαγωγική της αξία (για παράδειγμα, αναφορές σε πρόσωπα της show business ή σχόλια σε γεγονότα της ειδησεογραφίας). Στο «Χόρτον» η παράμετρος αυτή είναι αρκετά περιορισμένη, κάτι που τελικά λειτουργεί προς όφελος των μικρών θεατών, οι οποίοι μπορούν να χαρούν απερίσπαστοι ένα διασκεδαστικό ψηφιακό καρτούν, με χαριτωμένους χαρακτήρες, ευφάνταστη πλοκή και θετικά μηνύματα. Ο ομώνυμος ήρωας είναι ένας καλόκαρδος, αλλά μάλλον φαντασιόπληκτος ελέφαντας. Έτσι, όταν υποστηρίζει ότι ακούει εκκλήσεις για βοήθεια να βγαίνουν μέσα από έναν κόκκο σκόνης, κανείς δεν τον παίρνει στα σοβαρά. Μάλιστα, μια στριμμένη ορθολογίστρια καγκουρίνα τον απειλεί με έξωση από το δάσος, επειδή, όπως εκείνη πιστεύει, οι ονειροφαντασίες του Χόρτον αναστατώνουν τις παιδικές ψυχές. Όμως ο Χόρτον έχει δίκιο. Μέσα στον κόκκο της σκόνης κρύβεται ένας ολόκληρος πλανήτης πάνω στον οποίο ζουν οι μικροσκοπικοί Χου. Κανένας δεν μπορεί να τους δει, αλλά υπάρχουν! Η ταινία μπορεί κάλλιστα να εισαγάγει τα παιδιά σε έννοιες όπως η ελευθερία των ιδεών και ο σεβασμός προς το άτομο και τη διαφορετικότητα. Και το κάνει μέσα από ένα ελκυστικό στο μάτι ψηφιακό περιβάλλον. Το δάσος του Χόρτον θυμίζει τους πίνακες με τις άναρχες ζούγκλες του Ανρί Ρουσό. Η πόλη των Χου φέρνει στο νου τα κτίρια του Γκαουντί, ενώ τα ψηφιακά ζώα γυρνούν την πλάτη στο ρεαλισμό και έχουν μια ευχάριστη, καρτουνίστικη μορφή. Όλα αυτά αναδεικνύονται πολύ ικανοποιητικά σε τούτη την έκδοση DVD, η οποία περιέχει επιπλέον κάποια ολιγόλεπτα ταινιάκια σχετικά με τη δημιουργία της ταινίας, καθώς και ένα μικρού μήκους καρτούν, όπου ένας άλλος ήρωας της Fox, ο βραδύποδας Σιντ από την «Εποχή των Παγετώνων», μας δείχνει πώς δημιουργήθηκε το Γκραν Κάνιον. Τέλος, σε ό,τι αφορά τις φωνητικές ερμηνείες, στην αγγλόφωνη βερσιόν την παράσταση κλέβει ο Τζιμ Κάρεϊ στο ρόλο του καλόκαρδου ελέφαντα. Η ελληνική βερσιόν είναι κάπως άνιση. Ο Γιάννης Ζουγανέλης είναι πολύ καλός ως Χόρτον, αλλά η αφήγηση του Γιάννη Κότσιρα δεν καταφέρνει να επιβάλλει την επιθυμητή ατμόσφαιρα.
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.