Το κουβάρι του «Hill» άρχισε να ξετυλίγεται πριν από δυο τρία χρόνια στο παριζιάνικο jazz κλαμπ «7 L?zards». Εκεί ο Γάλλος πιανίστας Jobic Le Masson (γεννήθηκε στα περίχωρα του Παρισιού το 1968) συνάντησε για πρώτη φορά τον αμερικανικής καταγωγής ντράμερ John Betsch (γεννήθηκε στο Τζάκσονβιλ της πολιτείας Φλόριντα το 1945) και τον μπασίστα Peter Giron […]
Το κουβάρι του «Hill» άρχισε να ξετυλίγεται πριν από δυο τρία χρόνια στο παριζιάνικο jazz κλαμπ «7 L?zards». Εκεί ο Γάλλος πιανίστας Jobic Le Masson (γεννήθηκε στα περίχωρα του Παρισιού το 1968) συνάντησε για πρώτη φορά τον αμερικανικής καταγωγής ντράμερ John Betsch (γεννήθηκε στο Τζάκσονβιλ της πολιτείας Φλόριντα το 1945) και τον μπασίστα Peter Giron (γεννήθηκε το 1952 στο Μπρόνξ της Νέας Υόρκης). Σε αναζήτηση σημείων επαφής και προκειμένου να «σπάσει τον πάγο», ο Le Masson αναφέρθηκε στις σπουδές του στο φημισμένο Berklee School of Music της Βοστόνης. Ο αρκετά μεγαλύτερός του Betsch είπε χαρούμενος ότι εκεί είχε σπουδάσει και εκείνος, μόνο που, όταν ανέφερε τη χρονολογία, ο Le Masson γέλασε σχολιάζοντας ότι τότε εκείνος δεν είχε καν γεννηθεί. Η αμοιβαία εκτίμηση μεταξύ των τριών μουσικών οδήγησε σύντομα σε μια συνεργασία τους με τη μορφή τρίο. Βασικός συνθέτης είναι ο πιανίστας, ο οποίος υπογράφει δέκα από τα έντεκα τραγούδια του ντεμπούτο άλμπουμ τους «Hill», ενώ μία («Bemsha Swing») έχει την υπογραφή του Thelonious Monk. Οι περισσότερες από τις συνθέσεις του Le Masson έχουν ηλικία αρκετών ετών, στη διάρκεια των οποίων εξελίχθηκαν και τροποποιήθηκαν μέσω της παρουσίασής τους σε συναυλίες. Σε κάποιες μάλιστα περιπτώσεις οι συνθέσεις δεν γράφτηκαν καν με την προοπτική ερμηνείας τους από το συγκεκριμένο τρίο. Το γεγονός αυτό, που σε άλλες περιπτώσεις θα μπορούσε να θεωρηθεί ή και να αποδειχθεί μειονέκτημα, δεν εμποδίζει τους τρεις ερμηνευτές να τις προσεγγίσουν με διάθεση πηγαίας εκφραστικότητας και δημιουργικής συνεργασίας· ένταση, διαρκής αλληλεπίδραση και αμοιβαίος σεβασμός μεταξύ των ερμηνευτών, ρυθμικό κέφι στην παράδοση του swing, ανεξάντλητος μελωδικός πλούτος, στιλιστική ευελιξία και κατακτημένη τεχνική αποδίδουν ένα απολαυστικό μουσικό πρόγραμμα, που δεν επιβάλλει στον ακροατή την παρουσία του με μονολιθικό τρόπο αλλά διατηρεί ένα προφίλ διακριτικό, στο οποίο συνεισφέρουν η αβίαστη ανάπτυξη των θεμάτων και η υποταγή των «εγώ» στο «εμείς». Όσο για τον τίτλο του άλμπουμ, αποτελεί έναν άμεσο φόρο τιμής στον Andrew Hill, τον Αμερικανό πιανίστα που άφησε την τελευταία του πνοή στις 20 Απριλίου 2007, σε ηλικία 70 ετών, και που είναι ο καλλιτέχνης της jazz που άσκησε τη μεγαλύτερη επιρροή στο έργο του Le Masson μαζί με τους Duke Ellington και Thelonious Monk.
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.