Στη Σαλαμάνκα της Ισπανίας διεξάγεται σύνοδος κορυφής κατά της τρομοκρατίας, στην οποία συμμετέχει ο πρόεδρος των ΗΠΑ. Σύμφωνα με προγραμματισμένη εκδήλωση, ο πλανητάρχης επισκέπτεται την κλειστή πλατεία της πόλης και απευθύνει λόγο στα πλήθη. Όμως, την ώρα που βρίσκεται στο βήμα δέχεται κατάστηθα δύο σφαίρες. Και ενώ οι πράκτορες προσπαθούν να εντοπίσουν το δράστη, μια […]
Στη Σαλαμάνκα της Ισπανίας διεξάγεται σύνοδος κορυφής κατά της τρομοκρατίας, στην οποία συμμετέχει ο πρόεδρος των ΗΠΑ. Σύμφωνα με προγραμματισμένη εκδήλωση, ο πλανητάρχης επισκέπτεται την κλειστή πλατεία της πόλης και απευθύνει λόγο στα πλήθη. Όμως, την ώρα που βρίσκεται στο βήμα δέχεται κατάστηθα δύο σφαίρες. Και ενώ οι πράκτορες προσπαθούν να εντοπίσουν το δράστη, μια έκρηξη τραντάζει συθέμελα το χώρο. Η εξέδρα των επισήμων διαλύεται και το ωστικό κύμα σκοτώνει όσους βρίσκονται κοντά. Το γεγονός αυτό θα το δούμε αρκετές φορές· άλλοτε μέσα από τις εικόνες που κατέγραψαν κάμερες και άλλοτε μέσα από όσα είδαν αυτόπτες μάρτυρες. Σε κάθε επεισόδιο νέα στοιχεία προστίθενται στο παζλ, έως ότου όλα τα κομμάτια τοποθετηθούν στη θέση τους, αναιρώντας πολλά από όσα είδαμε αρχικά. Το πρόβλημα με το «Vantage Point» εντοπίζεται στο γεγονός ότι μοιάζει περισσότερο με άσκηση σεναρίου παρά με ταινία. Σαν ο καθηγητής μιας σχολής κινηματογράφου να έβαλε διαγώνισμα και ο… σπασίκλας μαθητής βάλθηκε να τον θαμπώσει, προσθέτοντας δεκάδες δευτερεύουσες ιστορίες (ακόμα και άσχετες) στον κορμό της υπόθεσης και εφευρίσκοντας ανατροπές που ουσιαστικά δεν οδηγούν πουθενά. Πράγματι, αν και στην οθόνη γίνεται το «έλα να δεις», ούτε μαθαίνουμε τα κίνητρα των τρομοκρατών ούτε συμπάσχουμε με τους ήρωες. Γινόμαστε, ωστόσο, για πολλοστή φορά αποδέκτες «μηνυμάτων», που θέλουν τους «κακούς» ως επί το πλείστον μαυριδερούς, τους Ευρωπαίους ανεπαρκείς σε ζητήματα ασφαλείας και τους Αμερικανούς να είναι οι μόνοι που μπορούν να τα βγάλουν πέρα με τους τρομοκράτες και με τους επίορκους συμπατριώτες τους. Κατά τα άλλα, ο Ντένις Κουέιντ έχει διαρκώς το ύφος ανθρώπου που πάσχει από… χρόνια δυσκοιλιότητα και ο θεατής καλείται να αντέξει τα διαρκή φλας μπακ, να εκπλαγεί με τα όσα απίστευτα συμβαίνουν στην πορεία και να αποζημιωθεί το τελευταίο ημίωρο, με άφθονο πιστολίδι και με μια θεαματική καταδίωξη αυτοκινήτων. Η ευρωπαϊκή έκδοση είναι αψεγάδιαστη. Τηρουμένων των αναλογιών, αφού μιλάμε για τη στάνταρτ ανάλυση ενός DVD, η αναμορφική εικόνα έχει πολλά από τα χαρακτηριστικά ενός ψηφιακού δίσκου υψηλής ευκρίνειας – στιλπνά και συμπαγή πλάνα, απολαυστικό μαύρο, ζωηρά χρώματα, βάθος πεδίου, μια σχετική απουσία κόκκου και άριστη λεπτομέρεια. Το πορτοκαλοκόκκινο χρώμα, σήμα κατατεθέν των παραγωγών των θυγατρικών της Sony, κάνει και εδώ αισθητή την παρουσία του, με τη διαφορά ότι στη συγκεκριμένη ταινία δικαιολογείται τόσο από τον τόπο των γυρισμάτων (καυτός ήλιος, ζέστη, σκόνη) όσο και από την αισθητική του έργου (σκληρά κοντράστ και «καμένη» εικόνα). Η εξακάναλη μπάντα δημιουργεί μια εξαιρετική ηχητική εντύπωση περιβάλλοντος χώρου, με τα περιφερειακά ηχεία να φιλοξενούν ένα πλήθος από εφέ. Στα έξτρα (χωρίς ελληνικούς υπότιτλους) παίρνουμε μια γεύση από τα γυρίσματα και από τις τεχνικές που επιστρατεύτηκαν για να δείχνει η καταδίωξη όσο το δυνατόν πιο ρεαλιστική.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Τετάρτη 21.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/daniel-joshua-Vxr9QbwI3hQ-unsplash-1-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442