Πριν από έντεκα χρόνια προβλήθηκε στις αίθουσες ένα φιλμ με τίτλο “Ξέφρενες Νύχτες”, στο οποίο, εν είδει “κινηματογραφικού μωσαϊκού”, παρουσιάζονταν οι διάφορες πτυχές της βιομηχανίας των ταινιών πορνό. Ένα από τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία ήταν η ηλικία του ανθρώπου που το είχε σκηνοθετήσει. Στα είκοσι επτά του μόλις χρόνια ο Πολ Τόμας Aντερσον χειριζόταν ένα […]
Πριν από έντεκα χρόνια προβλήθηκε στις αίθουσες ένα φιλμ με τίτλο “Ξέφρενες Νύχτες”, στο οποίο, εν είδει “κινηματογραφικού μωσαϊκού”, παρουσιάζονταν οι διάφορες πτυχές της βιομηχανίας των ταινιών πορνό. Ένα από τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία ήταν η ηλικία του ανθρώπου που το είχε σκηνοθετήσει. Στα είκοσι επτά του μόλις χρόνια ο Πολ Τόμας Aντερσον χειριζόταν ένα “επικίνδυνο” θέμα και ένα πλήθος χαρακτήρων, με μαεστρία που όμοιά της συναντάμε μόνο στις δουλειές πολύπειρων δημιουργών. Κάτι ανάλογο συνέβη και στην επόμενη δουλειά του, τη “Μανόλια”, ένα έργο κατακερματισμένο αφηγηματικά, αλλά με σπάνιο εσωτερικό ρυθμό και με μια θαυμαστή αισθητική ομοιογένεια. Στο φετινό “Θα Χυθεί Αίμα” ο 38χρονος πια Aντερσον δεν μοιράζει τη ματιά του σε μεγάλο αριθμό χαρακτήρων, αλλά εστιάζει σε ένα και μοναδικό ήρωα. Τι ήρωα, όμως! Για τον Ντάνιελ Πλέινβιου μπορεί κανείς να πει ότι προσωποποιεί επί της οθόνης ολόκληρη τη σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης ύπαρξης. Είναι πετρελαιοπαραγωγός των αρχών του 20ού αιώνα, που προσπαθεί να σβήσει μέσα στο μαύρο χρυσάφι την ακόρεστη δίψα του για πλούτο και εξουσία. Αυτός είναι ο μοναδικός σκοπός της ζωής του και για να το πετύχει δεν θα διστάσει να ισοπεδώσει κάθε ανάχωμα που επιχειρεί να υψώσει η φωτεινή πλευρά του εαυτού του. Δεν θα τον σταματήσει ούτε η έννοια της θρησκείας, η οποία εισβάλλει στην ταινία μέσω ενός αμφιλεγόμενου ιεροκήρυκα. Η σύγκρουση ανθρώπινης ματαιοδοξίας και θρησκευτικής πίστης θα οδηγήσει το άρμα της ταινίας μέχρι το φινάλε. Εκεί, σε ένα απομονωμένο μέγαρο που φέρνει στο νου το αντίστοιχο του “Πολίτη Κέιν”, το αποτέλεσμα της αναμέτρησης θα είναι μάλλον η ισοπαλία, καθώς πίστη και ματαιοδοξία θα καταδειχθούν ως οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Ένας ήρωας-ογκόλιθος όπως ο Πλέινβιου απαιτούσε και έναν ηθοποιό ανάλογου διαμετρήματος για να τον ενσαρκώσει. Βλέποντας τον Ντάνιελ Ντέι Λιούις στην οθόνη, νομίζεις ότι στις φλέβες του κυλάει πετρέλαιο αντί για αίμα, ενώ ακούγοντάς τον έχεις την αίσθηση ότι η φωνή του βγαίνει μέσα από γεώτρηση. Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες ερμηνείες της κινηματογραφικής ιστορίας και το βραβείο Όσκαρ, το δεύτερο που κατέχει πλέον ο Βρετανός ηθοποιός, ήταν απλά αναμενόμενο. Δίκαιη ήταν και η βράβευση του διευθυντή φωτογραφίας Ρόμπερτ Έλσουιτ, που έντυσε τις έρημες εκτάσεις της Καλιφόρνια με γήινους ως επί το πλείστον χρωματικούς τόνους. Το μόνο αρνητικό στοιχείο που μπορούμε να βρούμε στην ταινία είναι η δραματουργική της μονολιθικότητα, η οποία την καθιστά περισσότερο σπουδή πάνω στο χαρακτήρα του ήρωα παρά ένα ολοκληρωμένο αφηγηματικά σύνολο. Για τη χώρα μας έχει ανακοινωθεί η μονή έκδοση DVD. Η εικόνα χαρακτηρίζεται από ευκρίνεια, με έντονα μαύρα και με μεστά χρώματα. Ο 5.1 ήχος είναι καθαρός και ισορροπημένος σε ό,τι αφορά την πρόζα, τη μουσική, καθώς και τα λίγα αλλά “βροντερά” ηχητικά εφέ που φιλοξενούν τα περιφερειακά κανάλια. Η ταινία συνοδεύεται από ένα δεκαπεντάλεπτο φιλμάκι, που στην ουσία αποτελεί συρραφή από φωτογραφίες και ντοκουμέντα εποχής, από τα οποία εμπνεύστηκε ο σκηνοθέτης για να στήσει την παραγωγή.
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Παρασκευή 10.04.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/04/nazar-shkribliak-Y9WdqTFzZVw-unsplash-1-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442