Ο σκηνοθέτης του «Cop Land» και του «Walk the Line» παίρνει στα χέρια του το ανανεωμένο σενάριο ενός κλασικού γουέστερν του 1957 (Βαν Χέφλιν, Γκλεν Φορντ). Του δίνει ένταση και ενέργεια, σπάει τις στερεότυπες σκηνές συγκρούσεων με ανάσες ανθρωπιάς και δημιουργεί μια σύγχρονη παραγωγή που διαδραματίζεται στο χτες, αλλά αγγίζει το θεατή του σήμερα. Η […]
Ο σκηνοθέτης του «Cop Land» και του «Walk the Line» παίρνει στα χέρια του το ανανεωμένο σενάριο ενός κλασικού γουέστερν του 1957 (Βαν Χέφλιν, Γκλεν Φορντ). Του δίνει ένταση και ενέργεια, σπάει τις στερεότυπες σκηνές συγκρούσεων με ανάσες ανθρωπιάς και δημιουργεί μια σύγχρονη παραγωγή που διαδραματίζεται στο χτες, αλλά αγγίζει το θεατή του σήμερα. Η ιστορία είναι ίδια: Η σύλληψη του καταζητούμενου Μπεν Γουέιντ δημιουργεί προβλήματα σε κάποια κωμόπολη, καθώς η συμμορία του απειλεί με λουτρό αίματος. Μια ομάδα οπλοφόρων αναλαμβάνει να μεταφέρει τον κακοποιό σε κοντινή πόλη, όπου θα επιβιβαστεί στο τρένο, με προορισμό τη Γιούμα και το δικαστήριο. Στην κουστωδία προσχωρεί έναντι αμοιβής ο Νταν Έβανς, αγρότης με δυσβάστακτα χρέη. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού οι δύο άντρες θα έρθουν σε αντιπαράθεση, με αιχμή του δόρατος τις επιλογές που ο καθένας τους έχει κάνει στη ζωή του. Οι ερμηνείες του Βρετανού Κρίστιαν Μπέιλ και του Αυστραλού Ράσελ Κρόου οδηγούν την κούρσα. Είναι, όμως, η μαεστρία του Μάνγκολντ που κάνει την ταινία να λάμπει από την αρχή μέχρι το τέλος. Εκμεταλλευόμενος στο έπακρο τους νεωτερισμούς του σεναρίου (ήρωες με παρελθόν και με αντιφάσεις στη συμπεριφορά τους), φέρνει στο προσκήνιο χαρακτήρες ανθρώπινους και ενίοτε εύθραυστους, ενώ παράλληλα κινηματογραφεί ξέφρενα κυνηγητά με άμαξες, βίαιες σκηνές όπου το αίμα ρέει άφθονο, καθώς και άψογα δουλεμένες συγκρούσεις με καραμπίνες και κολτ. Όλα αυτά, μαζί με ορισμένες διαχρονικές αξίες, χτίζουν σκηνή τη σκηνή ένα φιλμ που βλέπεται με κομμένη την ανάσα. Η ελληνική έκδοση διαθέτει αναμορφική εικόνα με εξαιρετική ποιότητα. Τα πλάνα δείχνουν στιλπνά, η λεπτομέρεια είναι πάρα πολύ καλή και το βάθος ικανοποιητικό για τη στάνταρτ ανάλυση ενός DVD. Τα χρώματα του κλασικού γουέστερν γεμίζουν την οθόνη (μπεζ χώμα, γκρίζα βράχια, κοκκινόχωμα και γαλάζιο του ουρανού με λευκά σύννεφα στο βάθος) και στις νυχτερινές λήψεις, στις οποίες τα θέματα φωτίζονται είτε από την αναλαμπή μιας φωτιάς είτε από λάμπες πετρελαίου, η εικόνα διατηρείται συμπαγής και με τις ελάχιστες δυνατές απώλειες. Η υποψήφια για Όσκαρ μπάντα είναι εντυπωσιακά σχεδιασμένη και χάρη στο εξακάναλο Dolby αποδίδει άριστα την ψευδαίσθηση περιβάλλοντος χώρου. Καλπασμοί αλόγων, πυροβόλα όπλα, μυδράλια, σφαίρες που εξοστρακίζονται και ο βρυχηθμός της ατμομηχανής του τρένου είναι μερικά από τα εφέ που φιλοξενούν τα εμπρός και τα περιφερειακά κανάλια, ενώ η μουσική του Μάρκο Μπελτράμι (επίσης υποψήφια για Όσκαρ) έχει ένα άρωμα από τις συνθέσεις του Ένιο Μορικόνε. Σε ό,τι αφορά τα έξτρα, οι συνεντεύξεις είναι σπασμένες σε μικρές ενότητες των λίγων λεπτών.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.