Ένα δροσερό τραγούδι, γραμμένο στο πνεύμα της ταινίας, μια ευχάριστη διασκευή της σύνθεσης του Γιάννη Παπαϊωάννου “Καραπιπερίμ”, το γαμήλιο εμβατήριο “πειραγμένο” και ο ρέγγε κόσμος των Locomondo ελαφρώς εμπλουτισμένος με παραδοσιακά όργανα, όπως η γκάιντα ή το σαντούρι. Συνήθως τα soundtrack μένουν στη σκιά του φιλμ που συνοδεύουν. Τούτο εδώ, όμως, όχι απλώς είναι σκάλες […]
Ένα δροσερό τραγούδι, γραμμένο στο πνεύμα της ταινίας, μια ευχάριστη διασκευή της σύνθεσης του Γιάννη Παπαϊωάννου “Καραπιπερίμ”, το γαμήλιο εμβατήριο “πειραγμένο” και ο ρέγγε κόσμος των Locomondo ελαφρώς εμπλουτισμένος με παραδοσιακά όργανα, όπως η γκάιντα ή το σαντούρι. Συνήθως τα soundtrack μένουν στη σκιά του φιλμ που συνοδεύουν. Τούτο εδώ, όμως, όχι απλώς είναι σκάλες πάνω από την αποτυχημένη -κατά γενική ομολογία- ομότιτλη κωμωδία, αλλά άνετα λειτουργεί σαν αυτόνομο άλμπουμ, εφόσον βεβαίως αποδέχεσαι τόσο το μουσικό είδος που υπηρετεί το γκρουπ όσο και την εμμονή του σε CD μεγάλης διάρκειας.
Καθώς βρισκόμαστε μια ανάσα από το Πάσχα, δεν προκαλεί καμία εντύπωση ότι μόνο δύο νέες ταινίες έκαναν την εμφάνισή τους στις σκοτεινές αίθουσες αυτή την εβδομάδα