Πόλεις του μέλλοντος που έχουν υποστεί βιβλική καταστροφή, μεταλλαγμένα όντα που συμβιώνουν με ανθρώπους, θεοί της αρχαίας Αιγύπτου, διεφθαρμένοι αξιωματούχοι, βάναυσες μέθοδοι καταστολής όσων εναντιώνονται στην καθεστηκυία τάξη. Αυτό είναι το σύμπαν του Γιουγκοσλάβου σκιτσογράφου Ενκί Μπιλάλ και αυτό ακριβώς ζωντανεύει στην ταινία του «Immortel (ad Vitam)», όπως είναι ο πλήρης τίτλος.Μια πυραμίδα αιωρείται στον […]
Πόλεις του μέλλοντος που έχουν υποστεί βιβλική καταστροφή, μεταλλαγμένα όντα που συμβιώνουν με ανθρώπους, θεοί της αρχαίας Αιγύπτου, διεφθαρμένοι αξιωματούχοι, βάναυσες μέθοδοι καταστολής όσων εναντιώνονται στην καθεστηκυία τάξη. Αυτό είναι το σύμπαν του Γιουγκοσλάβου σκιτσογράφου Ενκί Μπιλάλ και αυτό ακριβώς ζωντανεύει στην ταινία του «Immortel (ad Vitam)», όπως είναι ο πλήρης τίτλος. Μια πυραμίδα αιωρείται στον ουρανό της Νέας Υόρκης του 2059, με ταξιδιώτες θεούς της Αιγύπτου. Ο Ώρος, ο θεός με το κεφάλι γερακιού, πρέπει να ζευγαρώσει με την Τζιλ, ένα πλάσμα που μετατρέπεται σταδιακά σε άνθρωπο, και να κερδίσει ξανά την αθανασία. Για να την πλησιάσει και να κάνει έρωτα μαζί της δανείζεται το σώμα του Νικοπόλ, ενός αμφισβητία του καθεστώτος που είχε καταδικαστεί σε μακρά νάρκη. Όμως την Τζιλ διεκδικούν μια επιστήμονας που θέλει να τη μελετήσει, καθώς και η εταιρεία Ευγονική, η οποία διατηρεί σχέσεις με το διεφθαρμένο δήμαρχο της πόλης. Η ούτως ή άλλως χαλαρή υπόθεση δεν είναι το ζητούμενο σε αυτή την άκρως εντυπωσιακή ταινία. Το τελικό αποτέλεσμα συναρπάζει, καθώς στα μάτια του θεατή αποκτά σάρκα και οστά ένας κόσμος της φαντασίας, στην κάθε του λεπτομέρεια. Τα ντεκόρ είναι φτιαγμένα σε υπολογιστή, όπως άλλωστε και οι σκηνές με τα ιπτάμενα σκάφη ή με τα αυτοκίνητα που κινούνται αιωρούμενα και τροφοδοτούνται από ηλεκτρικά καλώδια (όπως τα τρόλεϊ). Το πιο εντυπωσιακό όμως είναι το μπλέξιμο ηθοποιών και ψηφιακών χαρακτήρων (άλλοτε στο ίδιο και άλλοτε σε ξεχωριστό πλάνο), κάτι που κάνει ακόμα πιο πειστικό το εγχείρημα, πάντα στο πλαίσιο της τέχνης και της τεχνικής του σύγχρονου κόμικς. Η ελληνική έκδοση διαθέτει αναμορφική εικόνα με άριστη απόδοση του πρωτοτύπου: «καμένα» πλάνα, υψηλή στάθμη του μαύρου, έντονα χρώματα που έρχονται σε αντίθεση με την γκρι-μπλε απόχρωση που κυριαρχεί στα κάδρα. Η μπάντα χαρακτηρίζεται από πλούσιες χαμηλές συχνότητες και από μια αρκετά ικανοποιητική απόδοση περιβάλλοντος χώρου. Το οπισθόφυλλο αναφέρει αρκετά έξτρα. Ο δίσκος ωστόσο περιέχει μόνο το τρέιλερ.