Αμφισβητεί τη νομιμότητα έγκρισης από το Φανάρι της λίστας υποψηφίων ο κ.Χριστόδουλος

37

Τη νομιμότητα της έγκρισης από το Φανάρι του καταλόγου των υποψηφίων για τις μητροπόλεις των «Νέων Χωρών» αμφισβήτησε ο αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος στην ομιλία του κατά την έναρξη της τριήμερης έκτακτης συνεδρίασης της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Όπως είπε ο αρχιεπίσκοπος, «τον κατάλογο των προς αρχιερατεία εκλογίμων κατήρτιζε ανέκαθεν και καταρτίζει κυριάρχως η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας μας, του Οικουμενικού Πατριαρχείου έχοντος το δικαίωμα να προτείνει υποψηφίους προς εγγραφήν, κεκτημένους τα υπό του Καταστατικού Χάρτου οριζόμενα προσόντα».

Ο κ. Χριστόδουλος εκτίμησε ότι οποιαδήποτε άλλη λύση και ενδεχόμενη έγκριση του καταλόγου από το Οικουμενικό Πατριαρχείο θα ισοδυναμούσε με παρέμβαση στα εσωτερικά διοικητικά θέματα μιας άλλης Εκκλησίας, με αποτέλεσμα να μην έχουν νομική εγκυρότητα οι εκλογές αρχιερέων στις μητροπόλεις των βορείων επαρχιών.

Αναφερόμενος στην Πατριαρχική Πράξη του 1928 σημείωσε ότι έχει προκαλέσει προβλήματα που δεν έγινε εφικτό να επιλυθούν και στάθηκε αφορμή να υπάρξουν διαφορετικές αντιλήψεις από την ελλαδική Εκκλησία και το Οικουμενικό Πατριαρχείο για το υπάρχον καθεστώς.

Ο αρχιεπίσκοπος χαρακτήρισε ιστορική και κρίσιμη τη συνεδρίαση, διαπίστωσε ότι το κλίμα είναι βαρύ και επισήμανε ότι το θέμα προέκυψε με αφορμή την αξίωση του Οικουμενικού Πατριαρχείου να του σταλεί προς έγκριση ο κατάλογος των εκλογίμων για τις μητροπόλεις των λεγομένων «Νέων Χωρών».

Επισήμανε ότι η ανεξαρτησία της Εκκλησίας της Ελλάδος είναι καρπός της θέλησης των αγωνιστών του 1821 και έγινε με την ευλογία του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Σημείωσε ακόμη ότι η Εκκλησία της Ελλάδος δεν επιθυμεί να αλλάξει τίποτε από το καθεστώς που ήδη υφίσταται, όπως βέβαια η ίδια το αντιλαμβάνεται.

Στο σημείο αυτό επισήμανε ότι το καθεστώς αυτό έχει διαμορφωθεί από το νόμο 3615/1928, την Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη του 1928, τη συμφωνία του 1929 μεταξύ της Εκκλησίας της Ελλάδος και του Οικουμενικού Πατριαρχείου, τον Καταστατικό Χάρτη που ακολούθησε τη συμφωνία αυτή και είναι ο νόμος του ελληνικού κράτους 590/1977, την υπάρχουσα σχετική αναφορά στο ελληνικό Σύνταγμα (άρθρο 3, παράγραφος 1) αλλά και την κρατήσασα επί 74 χρόνια πάγια τακτική στην πράξη.

Ο αρχιεπίσκοπος υποστήριξε επίσης ότι η κρίση στις σχέσεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου με την Εκκλησία της Ελλάδος είναι θεσμικού χαρακτήρα και υπογράμμισε την ανάγκη να πρυτανεύσει η σύνεση και η σοφία ώστε να διατηρηθεί η ενότητα της εκκλησίας και να μην υπάρξουν επιπτώσεις στην ενότητα κλήρου και λαού.

«Την παρούσα κρίση δεν την προκαλέσαμε εμείς. Μας επεβλήθη. Ένα είναι βέβαιο, ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν απειλείται από την Εκκλησία μας. Αντιθέτως, η Εκκλησία μας στηρίζει το Φανάρι και συμπαρίσταται στις ποιμαντικές ανάγκες των Ιερών Μητροπόλεών του και κυρίως αντιλαμβάνεται και κατανοεί την αγωνία για το μέλλον» προσέθεσε.

Στη συνέχεια τα ιστορικά, κανονικά και νομικά ζητήματα για το θέμα ανέπτυξαν στην ιεραρχία οι Μητροπολίτες Μεσσηνίας Χρυσόστομος, Φιλίππων Προκόπιος και Καισαριανής Δανιήλ.

Η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος καλείται να να αποφασίσει επί της προτάσεως τεσσάρων σημείων που κατέληξε της Δευτέρα η Διαρκής Ιερά Σύνοδος. Τα τέσσερα σημεία είναι τα εξής: συνέχιση διαλόγου με το Οικουμενικό Πατριαρχείο με τη συμμετοχή ιεραρχών και νομοκανονολόγων, δέσμευση μνημόνευσης του Πατριάρχη στις λεγόμενες Νέες Χώρες ως ποιμενάρχη, αναγνώριση της πνευματικής δικαιοδοσίας του Πατριαρχείου στις Νέες Χώρες και αποστολή καταλόγου υποψηφίων μητροπολιτών στο Φανάρι, για να προσθέτει ή να αφαιρεί ονόματα, σύμφωνα με το νόμο.

Θέμα Κρήτης έθεσε ο Μεσσηνίας Χρυσόστομος

Αίσθηση προκάλεσαν οι θέσεις του μητροπολίτη Μεσσηνίας Χρυσόστομου, που πήρε το λόγο μετά τον Αρχιεπίσκοπο και διάβασε την εισήγησή του με τίτλο «Νομοκανονική θεώρησις της Πατριαρχικής και Συνοδικής Πράξεως του 1928». Ο ιεράρχης, μιλώντας για το εκκλησιαστικό καθεστώς της Κρήτης, η οποία υπάγεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, είναι ομως ημιαυτόνομη, τόνισε ότι αυτή ακριβώς η ονομασία «ημιαυτόνομος», «είναι άγνωστος εις τους Ιερούς Κανόνας».

Και συνέχισε: «Τοιουτοτρόπως, εν τη ενιαία χώρα της Ελλάδος υφίστανται αντικανονικώς δύο Σύνοδοι, η μία με έδραν τας Αθήνας, η δε άλλη με έδραν το Ηράκλειον Κρήτης. Είναι δε γνωστόν ότι εις ουδεμίαν άλλην ορθόδοξον χώραν υφίστανται δύο Σύνοδοι Ιεραρχών».

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ,ΜΠΕ