«Πονοκέφαλος» η μεταολυμπιακή χρήση των έργων του 2004 λόγω υψηλού κόστους συντήρησης
Πέντε μεγάλα «αγκάθια» στη μεταολυμπιακή χρήση των έργων του 2004 προσδιορίζει απόρρητη έκθεση του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Πρόκειται για το ΟΑΚΑ, το Κωπηλατοδρόμιο, το Παγκρήτιο Στάδιο, το γήπεδο της Πάτρας και το Κλειστό της Πάλης.
Πέντε μεγάλα «αγκάθια» στη μεταολυμπιακή χρήση των έργων του 2004 προσδιορίζει απόρρητη έκθεση του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών για λογαριασμό της κυβέρνησης. Πρόκειται για το ΟΑΚΑ, το Κωπηλατοδρόμιο, το Παγκρήτιο Στάδιο, το γήπεδο της Πάτρας και το Κλειστό της Πάλης.
Όπως αναφέρεται σε ρεπορτάζ των Νέων του Σαββάτου, βασική διαπίστωση της πρώτης και μοναδικής μελέτης για το «μέλλον» των εγκαταστάσεων των Αγώνων του 2004 είναι ότι οι περισσότερες από αυτές θα έχουν σημαντική μεταολυμπιακή χρήση.
Αυτό, όμως, συνεπάγεται υψηλό κόστος συντήρησης και λειτουργίας γεγονός που οδηγεί την κυβέρνηση σε αναζήτηση ενδιαφερομένων ιδιωτών, οι οποίοι θα αναλάβουν τη λειτουργία τους.
Όπως προκύπτει από τη μελέτη, μετά τους Αγώνες ακόμα και μια μέση Ολυμπιακή εγκατάσταση με ετήσιο κόστος συντήρησης 4 εκατομμυρίων ευρώ θα πρέπει να απασχολεί 100 άτομα προσωπικό.
Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν και τα λεγόμενα «ολυμπιακά φιλέτα», δηλαδή εγκαταστάσεις με μεγάλη εμπορική αξιοποίηση όπως η μαρίνα του Φαλήρου και το Διεθνές Κέντρο Ραδιοτηλεόρασης (ΙΒC) με τις 2.500 θέσεις στάθμευσης.
«Αγκάθι» αποτελούν το ΟΑΚΑ, τα δύο μεγάλα γήπεδα στην περιφέρεια (Ηράκλειο Κρήτης και Πάτρα), το σπίτι της Πάλης στα Ανω Λιόσια και το Κωπηλατοδρόμιο στον Σχοινιά.
Το τελευταίο θα ήταν από τα περισσότερο αξιοποιήσιμα έργα αν δεν αποτελούσε στρατηγική επιλογή της κυβέρνησης η προστασία του υδροβιότοπου της περιοχής. Το σχετικό Προεδρικό Διάταγμα για τον Σχοινιά απαγορεύει τη δημιουργία χρήσεων αναψυχής, τουρισμού και άλλων εμπορικών δραστηριοτήτων, οι οποίες θα έλναν εύκολα και άμεσα το θέμα της συντήρησης και λειτουργίας του.
Στην περίπτωση των γηπέδων της Πάτρας και του Ηρακλείου, η συντήρησή τους αποδεικνύεται δύσκολη υπόθεση, λόγω της δυσκολίας πρόσβασης (πολύωρα ταξίδια με το πλοίο ή με Ι.Χ.), με αποτέλεσμα να μην βρίσκεται εύκολα βιώσιμη μεταολυμπιακή χρήση.
Το ίδιο ισχύει και για το σπίτι της Πάλης στα Ανω Λιόσια, ενώ το ΟΑΚΑ αποτελούσε και πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες «πονοκέφαλο» για τις Αρχές αφού το κόστος λειτουργίας και συντήρησης ξεπερνούσε τα 19 εκατομμύρια ευρώ.