Αποθέωση Τζόρνταν στο (φιλικό) comeback του στην ενεργό δράση
Οι Ουίζαρντς έχασαν (95-85) στον αγώνα προετοιμασίας με τους Πίστονς, όμως η είδηση ήταν στο... παρκέ: η πρώτη εμφάνιση του Μάικλ Τζόρνταν με τη φανέλα με το Νο 23.
Εάν ήταν θεατράνθρωπος, θα του εύχονταν καλοτυχία με το αμίμητο «Break a leg» («Σπάσε ένα πόδι»)· αλλά είναι -και πάλι- μπασκετμπολίστας και αυτή η απευκταία ευχή δεν ακούστηκε ούτε για αστείο από το κοινό των 22.076 θεατών του Auburn Hills Palace του Ντιτρόιτ, των λίγων τυχερών που είδαν live την πρώτη (16λεπτης διάρκειας) «παράσταση» του Μάικλ Τζόρνταν.
Πριν από τον αγώνα, οι υπεύθυνοι των Πίστονς (που υποδέχονταν τους Ουίζαρντς του Τζόρνταν στην ιστορική πρεμιέρα του) υπολόγιζαντα χρήματαπου θα έπρεπενα επιστρέψουν στους θεατές εάν δεν έπαιζε ο Air και… έφριτταν! Όμως, το μαντάτο πως ο Τζόρνταν θα κατέβαινε στο γήπεδο ανάγκασε το κοινό του Ντιτρόιτ να εξαφανίσει και τα 2.000 εναπομείναντα εισιτήρια, συλλεκτικά οπωσδήποτε.
Και πήραν θέση για μία μοναδική πρεμιέρα· ο «τιμώμενος προσκεκλημένος» μπήκε (όπως παλιά, με το Νο 23 στη φανέλα) κανονικά στο γήπεδο και ο κόσμος τον υποδέχθηκε με ιαχές ενθουσιασμού. Παρουσιάστηκε τελευταίος, όπως αρμόζει, και το ματς ξεκίνησε με τον Τζόρνταν να μπλοκάρει το πρώτο σουτ του αγώνα -έκσταση!
Ο ίδιος επιχείρησε το πρώτο των Ουίζαρντς, όμως δε βρήκε στόχο -αλλά έμελλε να ανοίξει αυτός το σκορ, με ένα «αέρινο» σουτ από τα έξι μέτρα και επάνω από το κεφάλι του Κόρλις Ουίλιαμσον. Συνολικά έμεινε στο γήπεδο στα πρώτα 8:08 της πρώτης περιόδου και στα 8:25 της δεύτερης· ο απολογισμός του ήταν οκτώ πόντοι (με 4/8 σουτ), τρία ριμπάουντ, δύο λάθη, ένα κλέψιμο και το μπλοκ.
Το δεύτερο ημίχρονο το είδε από τον πάγκο, υπό τις ιαχές «θέλουμε τον Τζόρνταν» -ο ίδιος δεν… ήθελε και δικαιολογήθηκε: «Τυχόν αποδοκιμασίες δεν θα με σόκαραν. Η αποθέωση είναι σίγουρα ένα ευχάριστο συμβάν και το εκτιμώ, όμως εγώ είμαι στο γήπεδο για να παίζω το παιχνίδι και ελπίζω να μπαίνω στο γήπεδο για να καταφέρω κάτι» είπε και θύμισε τον ίδιο του τον εαυτό -ο πρώτος είναι πρώτος κι ο δεύτερος τίποτε…
Αυτό ήταν το μόνο deja vu της βραδιάς -γιατί το παιχνίδι του έμοιαζε αλλαγμένο: ο ίδιος έπαιξε περισσότερο σαν πλέι μέικερ· «πνίγηκε» στο μαρκάρισμα του (ψηλότερου) Ουίλιαμσον· στην άμυνα εκτέθηκε δις από τον αναπληρωματικό γκαρντ των Πίστονς, Τζον Μπάρι· και άφησε να πάει χαμένη μία ευκαιρία για κάρφωμα, σε ένα θεαματικό alley-oop που του «σέρβιρε» ο Κόρτνι Αλεξάντερ.
Ποιος νοιάστηκε; Κανείς! Ούτε για την ήττα των Ουίζαρντς (95-85) έδινε σεντ ο Τζόρνταν -αυτός ζούσε και ανέπνεε την ατμόσφαιρα και τον αέρα του γηπέδου, της «πρώτης γραμμής» -εκεί που βρέθηκε ξανά έπειτα από τρία χρόνια ασφυξίας με τα πολιτικά. Δεν ήθελε να είναι ένας από εμάς, αλλά ένας από αυτούς και, στα 38 του, έβαλε ξανά τα κοντά παντελόνια για να κάνει το… περιοδεύον του με το τσίρκο των πρωτευουσιάνων στα φιλικά -άλλα επτά μένουν ακόμη στο δρόμο πριν από το τελευταίο στην (νέα, όχι στο Σικάγο…) έδρα του κόντρα στο Νιου Τζέρσεϊ. Είναι στις 20 Οκτωβρίου και υπάρχουν, για την ώρα, εισιτήρια.
Προφανώς, περιμένουν να δουν τι… ψάρια πιάνει στους αγώνες προετοιμασίας. Ο ίδιος ο Τζόρνταν δεν βιάζεται να βρεθεί σε top φόρμα πριν από το πρώτο τζάμπολ της χρονιάς, στο τέλος του μήνα. «Θέλω να μπω και να παίξω το παιχνίδι μου, να προοδεύσω με τον τρόπο μου» επαναλαμβάνει κοινότοπα, προτού αλλάξει ύφος και παραδεχτεί πως «τίποτε δεν μετρά έως τις 30 Οκτωβρίου». Σαν θεατράνθρωπος, περιμένει κια αυτός τη δική του πρεμιέρα, την επίσημη -εκεί που κάθε πρόοδος θα φανεί στο χειροκρότημα…