Το ΕΔΑΔ ανοίγει την Κυριακή για πρώτη φορά τις «πύλες» του στο κοινό Πώς μπορεί κανείς να προ

46

Σε ένα ταξίδι στο χρόνο της πεντηκονταετούς λειτουργίας του και στο χώρο απονομής της Δικαιοσύνης και διευθέτησης αδικιών προσκαλεί, την Κυριακή, τους Ευρωπαίους πολίτες το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ανοίγοντας, για πρώτη φορά, τις «πύλες» του στο ευρύ κοινό.

Οι πόρτες του «ναού της Δικαιοσύνης», για τα 800 εκατομμύρια των πολιτών των 41 κρατών – μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης, θα ανοίξουν, αύριο, Κυριακή από τις εννέα το πρωί στο Στρασβούργο έως τις έξι το απόγευμα.

Οσοι καταφέρουν να εισχωρήσουν στα ενδότερα του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων θα παρακολουθήσουν μία έκθεση ντοκουμέντων σχετικά με το πώς οι αποφάσεις του Δικαστηρίου, κατά τη διάρκεια των 50 χρόνων λειτουργίας του, αποκατέστησαν αδικίες που υπέστησαν πολίτες της Γηραιάς Ηπείρου από τις κυβερνήσεις κρατών – μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Η έκθεση, που έχει θέμα «Το άτομο και το κράτος», χωρίζεται σε πέντε χρονικές ενότητες, μία για κάθε δεκαετία λειτουργίας του Δικαστηρίου. Στο πλαίσιό της οι επισκέπτες θα μπορέσουν να παρακολουθήσουν και εικονικές -αλλά πιστές- αναπαραστάσεις από μεγάλες δίκες που έγιναν στις αίθουσες του Μεγάρου του Δικαστηρίου.

Στο Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης μπορεί να προσφύγει απευθείας οποιοσδήποτε από τα 800 εκατομμύρια των Ευρωπαίων πολιτών μπορεί να θεμελιώσει ότι η κυβέρνηση του κράτους, που ζει και εργάζεται, διέπραξε σε βάρος του αδικήματα τα οποία συνιστούν παραβίαση των ατομικών και ανθρωπίνων ελευθεριών.

Για την προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο, δεν χρειάζεται να επιβαρυνθεί κανείς με έξοδα, ούτε να υποστεί την αναγκαία ταλαιπωρία, προκειμένου να τύχει της επιζητούμενης Δικαιοσύνης.

Πρέπει, όμως, να έχουν εκπληρωθεί a – priori ορισμένες βασικές προϋποθέσεις, ώστε να κριθεί αρχικά βάσιμη η προσφυγή εκείνου που θεωρεί ότι αδικήθηκε στη χώρα του αλλά και να εξεταστεί επί της ουσίας στη συνέχεια η προσφυγή του.

Ως πρώτη προϋπόθεση ορίζεται να έχει εξαντλήσει ο ενδιαφερόμενος όλα τα ένδικα μέσα στη χώρα όπου ζει και εργάζεται.

Δεύτερη προϋπόθεση είναι να μπορεί να συντάξει, σε μία από τις δύο επίσημα αναγνωρισμένες γλώσσες του Συμβουλίου της Ευρώπης ( Αγγλικά – Γαλλικά), την προσφυγή του, στην οποία θα πρέπει να εκτίθενται τα πραγματικά γεγονότα και να παρατίθενται εκείνα τα ντοκουμέντα, με βάση τα οποία θα ενισχύεται η επιχειρηματολογία του για το κατάφωρο της αδικίας στην προσωπική του περίπτωση.

Τρίτη προϋπόθεση είναι να μην αναφέρεται η προσφυγή σε αίτημα περισσότερων του ενός ατόμων και τέταρτη, βέβαια, να αποσταλεί η προσφυγή στη διεύθυνση του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Στρασβούργο, είτε ταχυδρομικά είτε μέσω δικηγόρου ή να παραδοθεί από τον ίδιο τον ενδιαφερόμενο στη γραμματεία του Δικαστηρίου.

Από κει και πέρα τα πράγματα παίρνουν το δρόμο τους και, αν η προσφυγή του ενδιαφερομένου κριθεί αρχικά βάσιμη, τότε σε σύντομο χρονικό διάστημα θα υπάρξει και τελεσίδικη απόφαση του Δικαστηρίου για το αίτημά του.

Στις τελευταίες θέσεις της «μαύρης λίστας» των χωρών – μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης, στις οποίες παρατηρείται έξαρση των προσφυγών για παραβιάσεις των ανθρωπίνων και ατομικών ελευθεριών των πολιτών τους, βρίσκεται η Ελλάδα, ενώ η γειτονική Τουρκία «φιγουράρει» μέσα στην πρώτη πεντάδα των χωρών εκείνων που συγκεντρώνουν εναντίον τους το μεγαλύτερο αριθμό προσφυγών για περισσότερες από μία παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Αυτό, τουλάχιστον, αναφέρουν τα συγκεντρωτικά στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα ο πρόεδρος του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, Λούτσιους Βίλντχαμπερ, και σύμφωνα με τα οποία, τον υψηλότερο αριθμό προσφυγών για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων το 1999 έχει η Ρωσία (972) και ακολουθούν η Ιταλία (881), η Γαλλία (868), η Πολωνία (691) και η Τουρκία (655).

Την ίδια χρονιά, όπου και το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης συμπλήρωσε ένα έτος λειτουργίας ως μόνου και ενιαίου δικαστηρίου, για τα ανθρώπινα δικαιώματα 800 εκατομμυρίων Ευρωπαίων πολιτών, εξεδόθησαν 177 καταδικαστικές αποφάσεις από τις οποίες, οι 120 αφορούσαν στην εκδίκαση προσφυγών για περισσότερες από μία παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Από τις εκδικασθείσες, αυτές, αποφάσεις, οι 44 ήταν εναντίον της Ιταλίας, οι 18 εναντίον της Τουρκίας, οι 16 εναντίον της Γαλλίας, οι 12 εναντίον της Μεγάλης Βρετανίας και οι οκτώ εναντίον της Πορτογαλίας.

Εναντίον της Ελλάδος υπεβλήθησαν, το χρόνο που πέρασε, 184 προσφυγές, εκ των οποίων 143 βάσιμες προς εξέταση, ενώ εναντίον της Κύπρου κατατέθηκαν μόνο 29 προσφυγές, από τις οποίες το Δικαστήριο θεώρησε βάσιμες τις δεκαεπτά.

Γενικότερα, όπως ανέφερε ο Λούτσιους Βίλντχαμπερ, το 1999 υπεβλήθησαν στο Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης 20.399 προσφυγές, για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα 41 κράτη – μέλη του Οργανισμού, από τις οποίες τις 8.396 το Δικαστήριο τις θεώρησε βάσιμες προς εξέταση.

Κάθε μέρα, τόνισε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος του Δικαστηρίου, δεχόμαστε 200 υπεραστικά τηλεφωνήματα και 500 με 700 επιστολές πολιτών της Ευρώπης, όπου καταγγέλλονται περιπτώσεις παραβιάσεων των ανθρωπίνων και ατομικών τους δικαιωμάτων.

Οι περισσότερες από τις προσφυγές που εξετάζονται προέρχονται από χώρες που υπέγραψαν τη Διακήρυξη για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων την τελευταία τριετία.

ΝΙΚΟΣ ΡΟΥΣΣΗΣ

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ