Ο οικονομικός θρίαμβος του Μπλερ ξεσηκώνει την αντιπολίτευση και το βρετανικό Τύπο
Ο Τόνι Μπλερ υπολόγιζε ότι η παρουσίαση του ετήσιου απολογισμού του κυβερνητικού του έργου, την Πέμπτη, θα του έδινε την ευκαιρία να επαναλανσάρει την κυβέρνηση των Εργατικών, όπως περιέγραψε την ενέργειά του η εφημερίδα Daily Telegraph. Ωστόσο, ο Βρετανός πρωθυπουργός βρέθηκε από την επόμενη κιόλας ημέρα στο στόχαστρο της αντιπολίτευσης και των δημοσιογράφων, οι οποίοι προφανώς υπάκουσαν στην προτροπή του Μπλερ προς τους Βρετανούς να κάνουν τη δική τους κριτική στα στοιχεία που τους παρουσίασε.
Ο Τόνι Μπλερ υπολόγιζε ότι η παρουσίαση του ετήσιου απολογισμού του κυβερνητικού του έργου, την Πέμπτη, θα του έδινε την ευκαιρία να επαναλανσάρει την κυβέρνηση των Εργατικών, όπως περιέγραψε την ενέργειά του η εφημερίδα Daily Telegraph. Ωστόσο, ο Βρετανός πρωθυπουργός βρέθηκε από την επόμενη κιόλας ημέρα στο στόχαστρο της αντιπολίτευσης και των δημοσιογράφων, οι οποίοι προφανώς υπάκουσαν στην προτροπή του Μπλερ προς τους Βρετανούς να κάνουν τη δική τους κριτική στα στοιχεία που τους παρουσίασε.
Αυτά είναι στοιχεία αναφέρει ο Μπλερ στην εισαγωγή του απολογισμού πεπραγμένων της βρετανικής κυβέρνησης, την οποία για πρώτη φορά παρουσίασε ο ίδιος ενώπιον της Βουλής των Κοινοτήτων. Ο λόγος για τους αριθμούς που προσδιορίζουν την οικονομική ανάπτυξη της χώρας: από 2,75% έως 3,25% για το 2000 και από 2,25% έως 2,75% για το 2001.
Ο καθένας μπορεί να κάνει τη δική του κριτική για αυτά έγραφε ο Βρετανός πρωθυπουργός, σημειώνοντας ότι η εκτίμησή μου είναι ότι τα περισσότερα σημαντικά μέτρα ελήφθησαν προς τη σωστή κατεύθυνση. Και όσα δεν είναι, σχεδιάζουμε να τα αναστρέψουμε.
Ο Μπλερ μιλούσε με θέρμη για τα επιτεύγματα της βρετανικής οικονομίας, επισημαίνοντας ότι ο πληθωρισμός βρίσκεται στο 2% και οι άνεργοι ανέρχονται σε 1,68 εκατομμύρια, στο χαμηλότερο επίπεδο της τελευταίας εικοσαετίας -τόνισε- σημειώνοντας ότι οι Εργατικοί δημιούργησαν 970.000 θέσεις εργασίας από το 1997.
Η καυστική αντιμετώπιση του Τύπου
Ωστόσο, την επομένη κιόλας της παρουσίασης των στοιχείων, η εφημερίδα The Guardian έσπευσε να παρατηρήσει ότι, κατά τα δύο πρώτα χρόνια της κυβέρνησης των Εργατικών, άλλοι 500.000 Βρετανοί πολίτες βρέθηκαν κάτω από το όριο φτώχειας. Την ίδια ώρα -προσθέτει η εφημερίδα επικαλούμενη στοιχεία του υπουργείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων- τα εισοδήματα των πλουσίων αυξάνονται με τρεις φορές ταχύτερο ρυθμό από εκείνα των φτωχών.
Η Daily Telegraph επικεντρώνει το ενδιαφέρον της σε ένα άλλο σημείο: μολονότι ο Μπλερ ισχυρίστηκε πως έχουν ήδη πραγματοποιηθεί οι 104 από τις 117 δεσμεύσεις που έδωσε στο βρετανικό λαό, πριν από την άνοδό του στην εξουσία, η διαφορά Εργατικών και Τόρις έχει μειωθεί δραματικά, όπως καταδεικνύει έρευνα που δημοσιεύει.
Τους Εργατικούς του Τόνι Μπλερ προτιμά το 45% του δείγματος, τέσσερις μονάδες κάτω σε σχέση με την τελευταία έρευνα. Ταυτόχρονα, οι Συντηρητικοί πέτυχαν άνοδο πέντε μονάδων, σκαρφαλώνοντας στο 35%, ενώ οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες έπεσαν κατά μία μονάδα, στο 14%.
Η αντιπολίτευση προτίμησε το βρετανικό χιούμορ
Η ίδια εφημερίδα σημειώνει ότι ο Μπλερ απέτυχε να απαντήσει στη δριμεία κριτική του ηγέτη των Τόρις Ουίλιαμ Χέιγκ. Ο τελευταίος δήλωσε ότι ο απολογισμός δείχνει ξεκάθαρα ότι ο πρωθυπουργός ζει σε μία φανταστική χώρα ή -όπως υποστήριξε- σε κάποιο σοβιετικό χωριό, περιμένοντας να ακούσει σημαντικά νέα για την παραγωγή τρακτέρ, όντας διατεθειμένος να παραβλέψει το γεγονός ότι δεν έχει φτάσει κανένα τρακτέρ!.
Σε δηλώσεις του στους Τimes, ο Χέιγκ ήταν πιο καυστικός και εγγύτερα στο πνεύμα των ημερών: [Ο απολογισμός] δεν μοιάζει ακριβώς με τον Χάρι Πότερ (σ.σ.: το παιδικό παραμύθι που δημιουργεί ουρές στα βρετανικά βιβλιοπωλεία), όμως χρειάζεται ακριβώς ίδια δόση φαντασίας για να τον πιστέψεις.
Από την πλευρά του, ο Τσαρλς Κένεντι, ηγέτης των Φιλελεύθερων Δημοκρατών, δήλωσε ότι ο απολογισμός όφειλε να έχει συνταχθεί από ανεξάρτητους ελεγκτές, που θα του έδιναν ένα βαθμό σοβαρότητας, τον οποίο αυτήν τη στιγμή δεν διαθέτει.
Ο Αργύρης Μπακιρτζής και οι Χειμερινοί Κολυμβητές επιστρέφουν στον λόφο του Φιλοπάππου, με τα τραγούδια τους αλλά και τις ιστορίες που κάνουν κάθε φορά αυτή τη συνάντηση μοναδική.