The Very Best Of Sting & The Police – Κριτική

Η pop των Police, επηρεασμένη από τη reggae και μινιμαλιστική, υπήρξε μια από τις κορυφώσεις της ηλεκτρικής μουσικής γύρω στο 1980. Το τρίο απάρτιζαν οι Stewart Copeland (γεννήθηκε στις 16 Ιουλίου 1952, στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου -τύμπανα/κρουστά/φωνητικά), Andy Summers (πραγματικό όνομα Andrew Somers, γεννήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1942, στο Lancashire της Αγγλίας – κιθάρα) και Sting (πραγματικό όνομα Gordon Sumner, γεννήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 1951, στο Wallsend της Αγγλίας – μπάσο/φωνητικά). Η μίξη στοιχείων όπως η reggae τεχνική του Copeland στα τύμπανα, η ασυνήθιστη, ξεχωριστή φωνή του Sting και ο κιθαριστικός ήχος με χρήση echo του Summers τούς έκαναν αγαπημένο γκρουπ όχι μόνο του κοινού, αλλά και των ίδιων των συναδέλφων τους μουσικών. Κυκλοφόρησαν τα άλμπουμ Outlandos D’Amour (1978), Reggatta De Blanc (1979), Zenyatta Mondatta (1980), Ghost In The Machine (1981) και Synchronicity (1983), όλα στην ετικέτα A&M. Οι προσωπικές όμως φιλοδοξίες του κάθε μέλους μαζί με τον εγωισμό τους δεν τους επέτρεψαν να εξασφαλίσουν διάρκεια στην κοινή τους καριέρα και έτσι το γκρουπ διαλύθηκε.
Διαμέσου των προαναφερθέντων άλμπουμ η καριέρα της παρέας ωρίμασε σταδιακά, τόσο μουσικά όσο και σε επίπεδο σκηνικής παρουσίας, αν και χωρίς ποτέ να πλησιάσει το βέλτιστο επαγγελματικό επίπεδο της μετέπειτα σόλο δουλειάς του Sting, που απέδωσε τα άλμπουμ The Dream Of The Blue Turtles (1985), Bring On The Night (1986 – μια ζωντανή ηχογράφηση με jazz ύφους αυτοσχεδιασμούς), Nothing Like The Sun (1987), The Soul Cages (1991 – έντονα επηρεασμένο από το θάνατο του πατέρα του), Ten Summoner’s Tales (1993), Fields Of Gold (επιλογή “best of ” της περιόδου 1984 – 1994) και Mercury Falling (1996).
Διατρέχοντας τις δύο δεκαετίες, αυτής της διόλου ευκαταφρόνητης καριέρας, η βιντεοκασέτα που παρουσιάζουμε συγκεντρώνει για πρώτη φορά μαζί δεκαεπτά μουσικά βίντεο του Sting, τόσο από τις μέρες των Police όσο και από την προσωπική καριέρα του μέχρι σήμερα. Σε μεγάλο μέρος της (και συγκεκριμένα όσον αφορά την περίοδο 1978 – 1993) η βιντεοκασέτα αποτελεί συρραφή υλικού από τις παλιότερες κυκλoφορίες “THE POLICE: Every Breath You Take – The Videos” (PolyGram Music, CD Video PAL Stereo Digital 089 834-1), “STING: The Videos” (A&M / PolyGram Music, CD Video PAL / Stereo Digital 089 841-1) και “STING: Ten Summoner’s Tales” (A&M / PolyGram Video, Hi-Fi Stereo Digitally Mastered VHS 089 566-3).
Έτσι, για αρχή, επιστρέφουμε στα τέλη της δεκαετίας του ’70 με βιντεοκλίπ μαγνητοσκοπημένα σε πιθανά και απίθανα μέρη (παρασκήνια, ιαπωνικό μετρό, χιονοδρομικό κέντρο, βάση εκτόξευσης πυραύλων) που δείχνουν την μπάντα να ωριμάζει σταδιακά, τόσο μουσικά όσο και σε επίπεδο σκηνικής παρουσίας. Αναλυτικά από την περίοδο των Police υπάρχουν τα μουσικά βίντεο των εξής τραγουδιών: “Can’t Stand Losing You” και “Roxanne” από το Outlandos D’Amour, “Message In A Bottle” και “Walking On The Moon” από το Reggatta De Blanc, “De Do Do Do, De Da Da Da” και “Don’ t Stand So Close To Me” από το Zenyatta Mondatta, “Every Little Thing She Does Is Magic” από το Ghost In The Machine και “Every Breath You Take” από το Synchronicity. Όλα τα προαναφερθέντα κλιπ είναι σκηνοθετημένα από τον By Godley, γεγονός που περιορίζει κάπως την ποικιλία της καλλιτεχνικής έκφρασης αλλά, αντισταθμιστικά, εξασφαλίζει μια κοινή αισθητική βάση.
Περνώντας στη σόλο φάση της καριέρας του Sting παρακολουθούμε τα βιντεοκλίπ των “If You Love Somebody Set Them Free” και “Russians” από το The Dream Of The Blue Turtles, “Englishman In New York” και “Fragile” από το Nothing Like The Sun, “Seven Days”, “Fields Of Gold” και “If I Ever Lose My Faith In You” από το Ten Summoner’s Tales, “When We Dance” από το Fields Of Gold και “Let Your Soul Be Your Pilot” από το Mercury Falling.
Ο Sting δεν υπήρξε εξαρχής ιδιαίτερα φυσικός μπροστά στην κάμερα, με αποτέλεσμα αισθητικές εναλλαγές να επιστρατεύονται προκειμένου να διατηρούν το ενδιαφέρον αμείωτο. Δεν λείπουν οι έμμεσες και άμεσες αναφορές σε πρωτοβουλίες για τα ανθρώπινα δικαιώματα και φιλανθρωπικές / οικολογικές δραστηριότητες (υποστήριξη της Διεθνούς Αμνηστίας, συμμετοχή στο Rainforest Foundation) για τις οποίες ο Sting έχει αναπτύξει αξιόλογη δράση.
Τα τρία βίντεο που προέρχονται από το Ten Summoner’s Tales ξεφεύγουν από τη συνηθισμένη πρακτική του συνοδευτικού θεάματος. Μαγνητοσκοπήθηκαν από το σκηνοθέτη Doug Nichol κατά τη διάρκεια “ζωντανής” ερμηνείας όλου του άλμπουμ, που έγινε από τον Sting και τους συνεργάτες του σ’ ένα εξοχικό σπίτι του βρετανικού Wiltshire. Το ύφος είναι τζάζι, το κλίμα παρεΐστικο, οι εναλλαγές ύφους αρκετές, οι συνεργάτες μουσικοί δεξιοτέχνες. Παρά τη χαλαρή ατμόσφαιρα και την απλότητα, ο τεχνικός εξοπλισμός υπήρξε θηριώδης, με την κονσόλα του ηχολήπτη να απλώνεται σε αρκετά τετραγωνικά μέτρα, ενώ τα ενισχυτικά και ο εξοπλισμός των εφέ καταλαμβάνουν ένα δίμετρο ρακ. Γενικά η κυκλοφορία εκείνη ξεχώριζε, τόσο σε καλλιτεχνικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο εφαρμογής σύγχρονης τεχνολογίας, συνδυάζοντας ήχο και εικόνα με αρμονία και ωριμότητα. Η υψηλή κλάση των δύο δειγμάτων που έχουμε από μεταγενέστερες βίντεο προσπάθειες του Sting (“When We Dance” και “Let Your Soul Be Your Pilot”) επιβεβαιώνει τη σοβαρότητα με την οποία αντιμετώπισε τα ηχοθεάματα στα οποία έβαλε έκτοτε την υπογραφή του ο δημοφιλής καλλιτέχνης.