Πένθος ως αγώνας: Η τραγωδία του 17χρονου Άνταμ Άνκερς ίσως αλλάξει το ποδόσφαιρο

Ήταν 31 Ιανουαρίου του 2024 όταν ο 17χρονος Άνταμ Άνκερς, αρχηγός της ποδοσφαιρικής ομάδας του ιδρύματος της Wycombe Wanderers Foundation, διεκδικούσε με τους συμπαίκτες του τη νίκη. Δεν το κατάφερε.

Κατά τη διάρκεια ενός αγώνα με την Procision Oxford και ενώ το σκορ ήταν ισόπαλο ο Άνταμ κατέρρευσε ξαφνικά από ανακοπή καρδιάς στο 74ο λεπτό.

Αν και ήταν ένας αθλητής με εξαιρετική φυσική κατάσταση, κανείς δεν γνώριζε ότι ο Άνκερς έπασχε από μια κληρονομική καρδιοπάθεια -τη γνωστή ως αρρυθμιογόνο μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας.

Μετά από τέσσερις ημέρες στην εντατική, ο Άνταμ, που ο πατέρας του τον περιέγραψε ως «νεαρό άνδρα με αυτοπεποίθηση και έντονη ανεξαρτησία», έφυγε για πάντα.

Η Κάρα, τότε 12 ετών, είχε πλύνει τα μαλλιά του αδελφού της, του είχε δροσίσει τα χέρια. Ο Άλαστερ είπε στον γιο του για τη νίκη της Άρσεναλ με 3-1 επί της Λίβερπουλ την Κυριακή και τα γκολ των Μπουκάγιο Σάκα, Γκαμπριέλ Μαρτινέλι και Λεάντρο Τροσάρ.

Η οδυνηρή στιγμή της κατάρρευσης μπροστά στα μάτια της οικογένειας, των φίλων και συναθλητών του, και όσα ακολούθησαν ήταν η εκκίνηση μιας καμπάνιας που δεν θέλει άλλους ποδοσφαιριστές θυσία στο γρασίδι

Σε εκείνες τις σχεδόν αδιανόητες ώρες και μέρες αγωνίας και θλίψης, ο Άλαστερ του είχε διαβάσει αποσπάσματα από την αυτοβιογραφία του Αρσέν Βενγκέρ – ένα χριστουγεννιάτικο δώρο που ο γιος του δεν είχε διαβάσει ακόμα.

Η οικογένεια πήρε ένα πήλινο αποτύπωμα του χεριού του Άνταμ, που τώρα πλαισιώνεται στην κρεβατοκάμαρα των γονιών του, και του είπε πόσο τον αγαπούσαν. Την επόμενη μέρα, το μηχάνημα υποστήριξης ζωής απενεργοποιήθηκε.

Ολέθριες ελλείψεις

Η ιατροδικαστική έρευνα που ολοκληρώθηκε πρόσφατα έφερε στο φως σοκαριστικές λεπτομέρειες για τη διαχείριση του περιστατικού.

Παρόλο που στο γήπεδο υπήρχε απινιδωτής ο υπάλληλος της υπηρεσίας ασθενοφόρων που δέχθηκε την κλήση έδωσε οδηγία στους παρευρισκόμενους να μην τον χρησιμοποιήσουν.

Αντί για την άμεση έναρξη καρδιοαναπνευστικής αναζωογονήσης δόθηκε η λανθασμένη συμβουλή να τοποθετηθεί ο έφηβος σε θέση ανάνηψη.

Αυτή η μοιραία καθυστέρηση οκτώ λεπτών μέχρι την άφιξη των παραϊατρικών κρίθηκε από την ιατροδικαστή ως μια χαμένη ευκαιρία που συνέβαλε καθοριστικά στον θάνατο του παιδιού.

Επιπλέον αποκαλύφθηκε ότι ο διαιτητής του αγώνα δεν ήταν υποχρεωμένος από την ομοσπονδία να έχει λάβει εκπαίδευση στις πρώτες βοήθειες.

Μια μάχη για ζωή

Οι γονείς του Άνταμ, ο Άλαστερ και η Ναόμι, αμφότεροι επαγγελματίες υγείας, μετά τον θρήνο, έκαναν το πένθος καύσιμο.

Οι Άνκερς έχουν αφιερωθεί στην προσπάθεια να γίνει υποχρεωτική η εκπαίδευση για την αντιμετώπιση αιφνίδιας καρδιακής ανακοπής σε κάθε ποδοσφαιρική κατηγορία.

Οι γονείς του 17χρονου Άνταμ απαιτούν, μέσω της καμπάνιας του, από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Αγγλίας να επαναφέρει τα δια ζώσης σεμινάρια αντί των διαδικτυακών και να καταστήσει υποχρεωτικό τον προληπτικό καρδιολογικό έλεγχο για τους νέους αθλητές.

Τα στατιστικά τους επιβεβαιώνουν. Μόνο στην Αγγλία καταγράφονται κατά μέσο όρο δώδεκα θάνατοι νέων την εβδομάδα από αδιάγνωστες καρδιοπάθειες

Όλοι το επιβεβαιώνουν. Ο 17χρονος Άνταμ ήταν φανατικός της γυμναστικής, αφοσιωμένος στο πρόγραμμα άσκησής του και αποφασισμένος να κάνει καριέρα στο άθλημα που αγαπούσε.

Η στατιστική τους δικαιώνει. Μόνο στην Αγγλία καταγράφονται κατά μέσο όρο δώδεκα θάνατοι νέων την εβδομάδα από αδιάγνωστες καρδιοπάθειες.

Η ιατροδικαστής Βαλερί Σάρμπιτ απέστειλε ήδη έκθεση προς την Ομοσπονδία εκφράζοντας την ανησυχία της για την έλλειψη εκπαίδευσης στους προπονητές και τους διαιτητές των ερασιτεχνικών κατηγοριών σημειώνει το The Athletic.

Kληρονομιά προσφοράς

Ο Άνταμ περιγράφεται από όλους ως ένας νέος με σπάνιο ήθος και ευγένεια που φρόντιζε πάντα τους γύρω του.

Οι φίλοι του τον αποκαλούσαν χαϊδευτικά «μπαμπά» λόγω της προστατευτικότητας που επεδείκνυε ενώ οι ιστορίες για τις αθόρυβες πράξεις καλοσύνης του συνεχίζουν να συγκινούν την τοπική κοινότητα.

Ο Άνταμ είχε γράψει τέσσερις λέξεις στο περιβραχιόνιο του. Δύναμη, Έμπνευση, Ηγέτης, Επιθυμία.

«Μας το έδωσαν στο νοσοκομείο», είπε ο πατέρας του. «Είναι κορνιζαρισμένο τώρα στην κρεβατοκάμαρα του Άνταμ. Εκτός από μερικές φωτογραφίες που έχουμε βάλει στους τοίχους, το δωμάτιό του είναι σχεδόν ανέγγιχτο από το πρωί της Τετάρτης που έφυγε. Αν και, για να είμαι ειλικρινής, είναι πολύ δύσκολο να μπεις μέσα».

«Τον θάψαμε με την φανέλα της Άρσεναλ», λέει η μητέρα του, Ναόμι. «Θα ήταν περήφανος με το πώς τα πάει η ομάδα του τώρα»

Θα είναι πάντα δύσκολο, σπαρακτικά δύσκολο, για την οικογένειά του να ανοίξει την πόρτα του υπνοδωματίου του και να δει όλες τις αναμνήσεις από πιο ευτυχισμένες εποχές. Τα αποσμητικά του είναι τακτοποιημένα στη μία πλευρά. Πίσω από τις κόκκινες κουρτίνες, τα μετάλλια του στον αθλητισμό κρέμονται στο παράθυρο.

Ένα κασκόλ της αγαπημένης του ομάδας, της Άρσεναλ, είναι καρφιτσωμένο στον τοίχο. Είναι απλώς ένα τυπικό εφηβικό υπνοδωμάτιο, με ένα PlayStation στη γωνία και μια μπάρα στην πόρτα για την καθημερινή του προπόνηση.

Όλοι το επιβεβαιώνουν. Ο 17χρονος Άνταμ ήταν φανατικός της γυμναστικής, αφοσιωμένος στο πρόγραμμα άσκησής του και αποφασισμένος να κάνει καριέρα στο άθλημα που αγαπούσε.

«Τον θάψαμε με την φανέλα της Άρσεναλ», λέει η μητέρα του, Ναόμι. «Θα ήταν περήφανος με το πώς τα πάει η ομάδα του τώρα».

Οι Άνκερς συνεχίζουν να τιμούν τη μνήμη του επισκεπτόμενα μεγάλα γήπεδα της Ευρώπης ελπίζοντας ότι η θυσία του θα γίνει ο καταλύτης για να είναι τα γήπεδα πιο ασφαλή για κάθε παιδί που κυνηγά το όνειρό του και τα όργανα να λάβουν τις εγκληματικές τους ευθύνες.