Στο «κόκκινο» παραμένει ο Έβρος καθώς περισσότερα από 150.000 έχουν πλημμυρίσει, ενώ τα νερά έχουν φτάσει και σε κατοικημένες περιοχές. Ο μεγάλος όγκος νερού κατέβηκε από τη Βουλγαρία μέσω των παραποτάμων Άρδα, Τούντζα και Ερυθροπόταμο, με αποτέλεσμα να σπάσουν τα αναχώματα και το νερό να καλύψει ολόκληρες καλλιέργειες.

«Υπήρχαν πολλές βροχοπτώσεις καθ’ όλη τη διάρκεια του χειμώνα – Τα εδάφη ήταν πλήρως κορεσμένα»

Ακόμα και τώρα η στάθμη του νερού στον ποταμό παραμένει σε ανησυχητικά επίπεδα, με τους αγρότες της περιοχής να βρίσκονται σε απόγνωση και τους επιστήμονες να κάνουν λόγο για συνδυασμό αρνητικών παραγόντων που οδήγησαν σε αυτή τη βιβλική καταστροφή.

Το πώς φτάσαμε στα πλημμυρικά φαινόμενα αυτής της έκτασης στον Έβρο, εξηγεί μιλώντας στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ ο Δημήτρης Εμμανουλούδης, καθηγητής Διευθέτησης Ορεινών Υδάτων του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης.

«Εδώ υπήρξε ένας συνδυασμός αρνητικών παραγόντων. Υπήρχαν πολλές βροχοπτώσεις καθ’ όλη τη διάρκεια του χειμώνα. Τα εδάφη ήταν πλήρως κορεσμένα. Οι μετρήσεις οι δικές μας είχαν φτάσει στο 98% και 99% κορεσμού», σημείωσε, διευκρινίζοντας ότι οποιεσδήποτε νέες βροχοπτώσεις σε τέτοια περίπτωση δημιουργούν άμεση απορροή και στους χειμάρρους, άρα και στα ποτάμια.

«Στον Έβρο πέρα ότι υπήρχε μία μεγάλη ποσότητα νερού, η οποία ήδη διακινούνταν από τα μέσα της ερχόμενης εβδομάδας στα 1.000 με 1.100 κυβικά μέτρα το δευτερόλεπτο, προστέθηκε και ποσότητα από λιωμένο χιόνι, το οποίο είχε πέσει στις περιοχές της Βουλγαρίας που αποτελούν μέρος της λεκάνης του Έβρου» συνέχισε ο κ. Εμμανουλούδης.

Όπως είπε, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η λεκάνη απορροής του ποταμού κατά 80% με 85% δεν ανήκει στην Ελλάδα, ανήκει στην Βουλγαρία και στην Τουρκία.

«Οπότε ένα 15% με 20% είναι δικό μας κομμάτι. Αυτό το τμήμα, το οποίο ήταν χιονισμένα βουνά και ορεινοί όγκοι της Βουλγαρίας, είχε χιονοκάλυψη. Αυτή η χιονοκάλυψη έλιωσε. Είχε νότιους ανέμους, ανέβηκε η θερμοκρασία, απότομη τήξη, προστέθηκε και στην ήδη υπάρχουσα μεγάλη ποσότητα νερού, με αποτέλεσμα να φτάσουμε να έχουμε 1.500 κυβικά μέτρα το δευτερόλεπτο αυτή τη στιγμή στην κοίτη του Έβρου» τόνισε.

«Ακόμα και τώρα που μιλάμε δεν έχει πέσει η στάθμη. Και ειδικά στην περιοχή των Κήπων εμμένει στα 1.480, 1.530, 1.550 είναι οι πρωινές μετρήσεις, που σημαίνει ακόμα πολύ μεγάλη ποσότητα νερού», πρόσθεσε.

Στα τρία μέτρα το νερό, μέσα στα χωράφια

Από την πλευρά του, ο Ηλίας Αγγελακούδης, πρόεδρος Αγροτικού Συλλόγου Ορεστιάδας ανέφερε: «Είμαι στον κάμπο του Πυθίου, όπου το νερό πραγματικά έχει ξεπεράσει (μέσα στα χωράφια, όχι στον ποταμό), τα τρία μέτρα. Συνεπώς μιλάμε για ολική καταστροφή. Αυτή τη στιγμή τα σπαρμένα είναι τα σιτάρια και το τριφύλλι κτηνοτροφικό δηλαδή».

Στη συνέχεια διευκρίνισε ότι δεν είναι μόνο αυτά που έχουν πάθει ζημιές. Είναι όλα τα αγροτεμάχια, «καθώς το νερό έχει πάρει όλα τα οργανικά στοιχεία, έχει συμπαρασύρει, έχει φέρει άμμο που είναι καταστροφή για τα χωράφια μας. Συνεπώς θα έχουμε πολύ μειωμένες παραγωγές όταν θα φύγει το νερό».

Όπως εξήγησε, έχουν χαθεί πάρα πολλά σημαντικά στοιχεία του χώματος, πολλά φερτά υλικά θα προκαλέσουν πολύ μεγάλο πρόβλημα, ενώ δεν μπορούν να βγάλουν αυτά τα φερτά υλικά μόνοι τους. «Το χώμα αυτό, η άμμος ανήκει στην Κτηματική Υπηρεσία και θα πρέπει να έρθει το κράτος και να το βγάλει καθώς θεωρείται αμμοληψία, άρα μπορεί ακόμα και να μας συλλάβουν. Δεν έχει γίνει ποτέ, αλλά είναι ακόμα ένα αγκάθι που  έχουμε. Θα είναι πολλά τα προβλήματα που θα προκύψουν», είπε.

Παράλληλα, υπογράμμισε ότι «στον Έβρο κάθε 10 χρόνια σχεδόν έχουμε μία πλημμύρα. Είχαμε μία τεράστια πλημμύρα το 2006, μία το 2014 – 2015 και μία τώρα. Δηλαδή είμαστε ο νομός που έχει όλα τα προβλήματα, τα αγροτικά μαζεμένα. Έχουμε πλημμύρες και το καλοκαίρι δεν είχαμε και νερό καθώς εκκρεμούσε η συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας για τα νερά του Άρδα, που είναι ο βασικός τροφοδότης του Έβρου και αρδεύουμε από εκείνο τον ποταμό τα χωράφια μας».

Αναφερόμενος, τέλος, στη διαδικασία των αποζημιώσεων και το πότε θα ξεκινήσει σημείωσε: «Μόλις τραβηχτούν τα νερά θα έρθει ο ΕΛΓΑ να κάνει την αποτίμησή του για τις συγκεκριμένες καλλιέργειες. Τα σιτηρά και τα τριφύλλια είναι αυτά που έχουν καταστραφεί. Θα πρέπει όμως, να δοθούν κι άλλα κονδύλια, καθώς υπάρχει και μεγάλη καταστροφή σε ηλεκτρομηχανολογικό εξοπλισμό, στις αντλίες και στις γεωτρήσεις που χρησιμοποιούμε για αρδεύσουμε τα χωράφια μας».