O Akylas τελικά… το έφερε! Ή μάλλον, έδειξε από την πρώτη στιγμή ότι θα το φέρει. Ήταν κοινό μυστικό ήδη από τη μέρα της παρουσίασης των 28 κομματιών που θα διεκδικούσαν το εισιτήριο για τη Eurovision Song Contest 2026 στη Βιέννη.

Όποιος βρέθηκε το βράδυ της Κυριακής στον χώρο του Φεστιβάλ Αθηνών στην Πειραιώς 260, κατάλαβε από πολύ νωρίς ότι υπήρχε ένα ξεκάθαρο φαβορί. Η αντίδραση του κόσμου στο άκουσμα του ονόματος Akylas, σε σύγκριση με όλα τα υπόλοιπα, δεν άφηνε κανένα περιθώριο αμφιβολίας. Υπήρχε παλμός, υπήρχε ένταση, υπήρχε εκείνη η αίσθηση πως «αυτό είναι».

Έτσι κι έγινε. Λίγο μετά τα μεσάνυχτα της Κυριακής, ο Γιώργος Καπουτζίδης και η Κλαυδία ανακοίνωσαν πως τον Μάιο, για λογαριασμό της Ελλάδας, θα ταξιδέψει στην Αυστρία ο Akylas με το «Ferto».

Κατά τη διάρκεια της βραδιάς, ο τραγουδιστής δεν μπορούσε να κρύψει τη συγκίνησή του. Δεν ήταν λίγες οι φορές που οι κάμερες τον «έπιασαν» να δακρύζει – όχι από ανακούφιση μόνο, αλλά από εκείνη τη βαθιά πίστη ότι το όνειρο μόλις άρχιζε.

«Εντάξει… Είναι πολύ έντονη συναισθηματικά… Φορτισμένη η μέρα, η βδομάδα… Όλη αυτή η αγάπη που έχω δεχτεί από τον κόσμο, όλο αυτό το διάστημα…» είπε και δάκρυσε.

Η υπόσχεση του Akyla

Και κάπου εκεί, ανάμεσα στα φώτα και στα χειροκροτήματα, ήρθε και η υπόσχεση. Ο Akylas δεν αρκέστηκε σε ένα «ευχαριστώ». Δεν μίλησε απλώς για μια καλή εμφάνιση στη Βιέννη. Μίλησε για στόχο.

«Θα το φέρω», είπε με σπασμένη φωνή, κοιτάζοντας προς το κοινό που τον στήριξε από το πρώτο άκουσμα. Μια φράση που ακούστηκε περισσότερο σαν δέσμευση, παρά σαν ευχή!

Το αν θα καταφέρει να κάνει πράξη την υπόσχεσή του θα φανεί τον Μάιο. Προς το παρόν, όμως, ένα είναι βέβαιο: ο Akylas δεν πάει στη Βιέννη για τη συμμετοχή. Πάει για να το φέρει.

Άλλωστε αυτό λένε και τα στοιχήματα -αν και είναι νωρίς- εμφανίζουν την Ελλάδα στην 3η θέση, πίσω μόνο από την Φινλανδία και το Ισραήλ.

Το Νόημα του «Ferto»

Και μπορεί εδώ και έναν μήνα να τραγουδάμε ρυθμικά το «Ferto», να το ακούμε σε replay, αλλά πόσοι από εμάς έχουμε σταθεί πραγματικά στους στίχους του; Πόσοι έχουμε αναρωτηθεί τι κρύβεται πίσω από αυτή τη λέξη που έγινε σύνθημα;

Το «Ferto» δεν είναι απλώς ένας πιασάρικος τίτλος. Είναι μια έννοια που αγγίζει κάτι βαθιά σύγχρονο και ταυτόχρονα διαχρονικό: την απληστία. Τη διαρκή ανάγκη του ανθρώπου να αποκτά περισσότερα – περισσότερα χρήματα, περισσότερη αναγνώριση, περισσότερη επιβεβαίωση. Σε μια κοινωνία που μας εκπαιδεύει καθημερινά να πιστεύουμε πως τίποτα δεν είναι αρκετό, το «Ferto» λειτουργεί σαν καθρέφτης. Μας δείχνει την εμμονή με την επιτυχία και τη σύγκριση, την αίσθηση ότι πάντα κάποιος άλλος έχει κάτι παραπάνω.

Στο κέντρο της ιστορίας βρίσκεται ένας ήρωας που παλεύει να ξεχωρίσει το όνειρο από το κενό. Να καταλάβει αν όσα κυνηγά είναι πραγματικές επιθυμίες ή απλώς μια προσπάθεια να καλύψει πληγές του παρελθόντος. Η παιδική στέρηση – υλική ή συναισθηματική – γίνεται κινητήριος δύναμη, αλλά και παγίδα. Γιατί άλλο το να θέλεις να εξελιχθείς και άλλο το να τρέχεις διαρκώς για να αποδείξεις ότι αξίζεις.

Το τραγούδι έχει έντονα βιωματικά στοιχεία για τους δημιουργούς του. Δεν είναι μια αφηρημένη κοινωνική παρατήρηση· είναι μια προσωπική εξομολόγηση. Μια αφιέρωση στους γονείς που, παρά τις δυσκολίες, έδωσαν ό,τι μπορούσαν: αγάπη, στήριξη, ελπίδα για κάτι καλύτερο. Και ταυτόχρονα, είναι ένας φόρος τιμής στα παιδιά που μεγαλώνουν με την ανάγκη να ανταποδώσουν, να «δικαιώσουν» τις θυσίες, να επιστρέψουν όσα έλαβαν – συχνά με τόκο.