Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οφείλεται σε σωματίδια που συσσωρεύτηκαν στην ατμόσφαιρα μετά την έκρηξη του ηφαιστείου Τόνγκα τον Ιανουάριο.
Οι επιστήμονες που μελετούν την παγωμένη ήπειρο έσπευσαν να απαθανατίσουν το εντυπωσιακό θέαμα.
«Συνήθως η Ανταρκτική είναι διαρκώς σκοτεινή κατά τα μέσα του χειμώνα, με εξαίρεση το «ναυτικό λυκόφως» που εμφανίζεται το μεσημέρι» δήλωσε στον Guardian ο Στούαρτ Σο του Ινστιτούτου Ανταρκτική της Νέας Ζηλανδίας.
Πηγή: Stuart Shaw
«Φέτος αρπάξαμε τα μπουφάν και βγήκαμε έξω με τις κάμερες μας για να δούμε τα φοβερά χρώματα» πρόσθεσε.
«Είτε το πιστεύετε είτε όχι, δεν έχω επεξεργαστεί τα χρώματα των εικόνων, είναι λίγο-πολύ όπως τα είδαμε».
Δορυφορικές παρατηρήσεις δείχνουν ότι στον ουρανό της Ανταρκτικής παραμένει μεγάλη ποσότητα σωματιδίων από την έκρηξη στον Ειρηνικό, τα οποία ανακλούν το φως του ήλιου που βρίσκεται κάτω από τον ορίζονα.
Αν και η Ανταρκτική απέχει περίπου 7.000 χιλιόμετρα από την Τόνγκα, «μοιραζόμαστε τον ίδιο ουρανό», τόνισε ο Τζόρντι Χέντριξ, επιστημονικός σύμβουλος στο Ινστιτούτο Ανταρκτικής Νέας Ζηλανδίας.
«Μεγάλο μέρος της επιστημονικής μας δουλειάς αποσκοπεί στην κατανόηση της δυναμικής της ατμόσφαιρας, του ωκεανού, των οικοσυστημάτων αλλά και στην καλύτερη κατανόηση της συνδεσιμότητας μεταξύ της Ανταρκτικής, της Νέας Ζηλανδίας και του ευρύτερου κόσμου» κατέληξε.
Η παράσταση Ήμερη – Η Ανατομία μιας Πτώσης, εμπνευσμένη από το έργο, τη ζωή και τη φιλοσοφία του κορυφαίου Ρώσου συγγραφέα, επιχειρεί μια σύγχρονη, εσωτερική ανάγνωση πάνω στην έννοια της πτώσης — σωματικής, ηθικής και υπαρξιακής.
Ο καθηλωτικός μονόλογος του Ανδρέα Φλουράκη «ΤΑΠ ΑΟΥΤ» ανεβαίνει στο ανανεωμένο Μικρό Γκλόρια. Το κείμενο ζωντανεύει στη σκηνή με τον Τάσο Κορκό στην ερμηνεία, ενώ τη σκηνοθετική επιμέλεια υπογράφει ο Θανάσης Ισιδώρου.