Είναι 26 Ιανουαρίου 2015 και μετά τη μεγάλη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές ο Αλέξης Τσίπρας στον πολιτικό όρκο που δίνει ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας λέει: «Διαβεβαιώνω στην τιμή και στη συνείδησή μου ότι θα τηρώ το Σύνταγμα και τους νόμους και θα υπηρετώ το γενικό συμφέρον του ελληνικού λαού». Οι επόμενοι μήνες έδειξαν ότι, όχι από σκοπιμότητα, αλλά από ανικανότητα, αλαζονεία και έλλειψη επαφής με την πραγματικότητα σε καμιά περίπτωση δεν υπηρέτησε το εθνικό συμφέρον.

Λίγες ημέρες μετά, κατά τη διάρκεια των προγραμματικών δηλώσεων στη Βουλή και ενώ στη χώρα παιανίζει… άσμα ηρωικόν – αλλά όχι ακόμη πένθιμον -, ο πρώην πρωθυπουργός υπόσχεται τα πάντα.

Κυρίως υπόσχεται μια αριστερή, συγκρουσιακή με τα μεγάλα συμφέροντα κυβέρνηση που έχει ως βασικό στόχο να ανατρέψει την ανθρωπιστική κρίση που – κατά τη γνώμη του – βίωνε η Ελλάδα.

Αρχές Μαΐου και ενώ η χώρα βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού, με τη χρεοκοπία να είναι προ των πυλών, η «εθνοσωτήριος» κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ γιορτάζει τις 100 ημέρες της στην εξουσία. Και γιορτάζει με διθυράμβους για το… έργο της, για την επαναφορά της κανονικότητας και της εμπιστοσύνης, για την αξιοπρέπεια.

Ετσι τα βλέπουν όλα σε Μαξίμου και Κουμουνδούρου με έναν παραμορφωτικό φακό που παρ’ ολίγον να τινάξει τη χώρα στον αέρα.

Είναι η εποχή άλλωστε όπου ο Γιάνης Βαρουφάκης έχει παραμεριστεί, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος έχει αναλάβει ρόλο διαπραγματευτή, όμως η κυβέρνηση συνολικά βολοδέρνει μεταξύ της εξόδου από το ευρώ και της ταπεινωτικής ήττας στη μάχη με την τρόικα.

Η εποχή της δραχμής

Είναι η εποχή που, όπως αποκάλυψε πρόσφατα ο διοικητής της ΤτΕ, Γιάννης Στουρνάρας, η κυβέρνηση εξέταζε την εκτύπωση δραχμών στη Ρωσία. Και κανείς δεν πρέπει να ξεχνά ότι την περίοδο που εκείνη η κυβέρνηση γιόρταζε τις 100 ημέρες της «επανάστασης», η Ελλάδα δεν είχε να πληρώσει στο ΔΝΤ δόση 750 εκατ. ευρώ, ήταν έτοιμη να κηρύξει στάση πληρωμών και μόνο χάρη στις άοκνες προσπάθειες συγκεκριμένων προσώπων αποφεύχθηκε το πιστωτικό γεγονός.

Το θρίλερ που γράφτηκε στις 9 και 10 Μαΐου 2015 με την αποπληρωμή της δόσης ήταν μια από τις πιο ντροπιαστικές στιγμές της σύγχρονης πολιτικής και οικονομικής ιστορίας.

Γιατί τα θυμόμαστε όλα αυτά; Ο λόγος είναι διότι θα πρέπει να κάνει κάποιος μια σύγκριση: οι 100 πρώτες ημέρες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με τις 100 πρώτες ημέρες της κυβέρνησης της ΝΔ.

Η πρώτη περίοδος ήταν αυτή που επί της ουσίας έβαλε τις βάσεις για να οδηγηθεί η χώρα στα νύχια των δανειστών και η 17ωρη διαπραγμάτευση του Αλέξη Τσίπρα να καταλήξει στο χειρότερο Μνημόνιο που είχε υπογράψει η Ελλάδα. Συντριπτικά χειρότερο και από το περίφημο… mail Χαρδούβελη και από την πρόταση Γιούνκερ που απέρριψε ο ΣΥΡΙΖΑ βάζοντας το περίφημο εκείνο δίλημμα στο δημοψήφισμα της ντροπής του Ιουνίου του 2015.

Η δήθεν αμεσοδημοκρατία, την οποία ο Νίκος Παππάς χαρακτήριζε «μια πολύ καλή νύχτα και θα ξημερώσει μια υπέροχη ημέρα», ήταν το αποκορύφωμα της διαπραγμάτευσης πολιτικών σαλτιμπάγκων και μαθητευόμενων μάγων.

Μέσα σε 100 ημέρες η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο ξεπούλησε την ελπίδα που είχε γεννήσει στον ελληνικό λαό, όχι μόνο προκάλεσε ανεπανόρθωτη ζημιά σε αξιοπιστία διεθνώς, αλλά έφερε και οικονομική ζημιά που ανάλογα με το πώς το μετράει ο καθένας υπολογίζεται από 40 έως 86 δισ. ευρώ, κατ’ άλλους ακόμη και πάνω από 100 δισ.

Εκείνες οι 100 ημέρες που συγκλόνισαν την Ελλάδα στοιχειώνουν τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά όπως φαίνεται δεν έβαλαν μυαλό. Οταν ο Αλέξης Τσίπρας ακόμη και σήμερα μιλά για περήφανη διαπραγμάτευση ή πρόσφατα ο Γ. Κατρούγκαλος λέει «το πρώτο εξάμηνο του 2015 ήταν ένα ηρωικό εξάμηνο, δώσαμε τη μάχη για τον ελληνικό λαό», αυτό σημαίνει ότι δεν έχουν καταλάβει τι έκαναν στη χώρα.

Εστω κι αν ορισμένοι άρχισαν να κάνουν αυτοκριτική λέγοντας ότι δεν ήταν έτοιμοι να κυβερνήσουν, αυτό που έμεινε ήταν οι προεκλογικές και μετεκλογικές «κορόνες» του κ. Τσίπρα, όπως «θα σκίσουμε τα Μνημόνια», «Go Back κυρία Μέρκελ», «καταργείται ο ΕΝΦΙΑ», «διαγραφή χρέους», «μισθός στα 751 ευρώ», τα «ουάου» του Γ. Βαρουφάκη. Και η αίσθηση της εξαπάτησης του ελληνικού λαού, την οποία βεβαίως ο ΣΥΡΙΖΑ πλήρωσε τεσσεράμισι χρόνια μετά.

Οι 100 ημέρες ΝΔ

Από την άλλη, οι 100 ημέρες της κυβέρνησης Μητσοτάκη και της ΝΔ έχουν ακριβώς αντίθετο χρώμα. Ούτε «επαναστατικές» κορόνες, ούτε συγκρούσεις και ερασιτεχνισμοί, ούτε καν επικοινωνιακά τεχνάσματα και ψέματα.

Η παρούσα κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να κάνει κι αλλιώς. Ο ελληνικός λαός δεν αντέχει άλλες ψεύτικες προσδοκίες και αναταράξεις. Οι εκλογές της 7ης Ιουλίου έδειξαν ότι οι πολίτες θέλουν κανονικότητα, ηρεμία, άμεσες λύσεις στα προβλήματα.

Λάθη έχουν γίνει, καθυστερήσεις υπάρχουν (η πρόσφατη δημοσκόπηση χτύπησε καμπανάκι στο Μαξίμου για το Μπροσφυγικό – Μεταναστευτικό), ωστόσο γίνονται κινήσεις που δείχνουν ετοιμότητα και σχέδιο.

Η μείωση της φορολογίας, κυρίως του ΕΝΦΙΑ, τα κίνητρα για επενδύσεις και η αλλαγή ψυχολογίας στην οικονομία, το ξεμπλοκάρισμα μεγάλων έργων, ο ιστορικός δανεισμός με αρνητικά επιτόκια, η ψήφος των αποδήμων, η επιμονή στην αντικαπνιστική εκστρατεία, η βελτίωση της ρύθμισης των 120 δόσεων, οι επιχειρήσεις «ανακατάληψης» της Πλατείας Εξαρχείων είναι εμβληματικές κινήσεις της κυβέρνησης.

Στο Μαξίμου αντιλήφθηκαν νωρίς ότι πρέπει να «τρέξουν» και να υλοποιήσουν προεκλογικές δεσμεύσεις, παρά το γεγονός ότι έχουν ακόμη πολλά να γίνουν. Ειδικά στο Μεταναστευτικό – Προσφυγικό και στη βελτίωση της καθημερινότητας.

Αυτό που εισπράττει, πάντως, ο κόσμος είναι η έλλειψη «τοξικότητας», το άρρωστο πολιτικό κλίμα δηλαδή του 2015 και μια εμφανής προσπάθεια να γίνει δουλειά από τώρα κι όχι προεκλογικά για λόγους ψηφοθηρίας.

Γράψτε το σχόλιο σας