Τον εντοπίζω να κάθεται ήδη σε ένα ήσυχο τραπέζι με ένα λευκό ποτήρι κρασί. Σκυμμένος καθώς είναι, υποθέτω ότι διαβάζει, όπως συνηθίζει μετά μανίας, και στοιχηματίζω με τον εαυτό μου ότι μελετά τον «Μισάνθρωπο» του Μολιέρου, καθώς την επομένη της συνάντησής μας θα ξεκινούσε πρόβες όχι ως σκηνοθέτης, αλλά ως πρωταγωνιστής υπό τη σκηνοθετική μπαγκέτα του Γιάννη Χουβαρδά για την παράσταση που θα ανέβει στην κεντρική σκηνή του Εθνικού Θεάτρου με προγραμματισμένη πρεμιέρα στις 10 Μαρτίου. Οταν πλησιάζω, διαπιστώνω ότι έχω χάσει το στοίχημα. Κρατούσε κάποιες σημειώσεις στην ταμπλέτα του και μόλις τις ολοκληρώνει, φανερά ευδιάθετος, μου εξηγεί ότι πριν από τη συνάντησή μας είχε βρεθεί με τον σκηνοθέτη της παράστασης για μια πρώτη συζήτηση.
Σύμφωνα με νέα έρευνα, οι πολεμικές τέχνες δεν αποτελούν απλά μια μορφή φυσικής δραστηριότητας, αλλά μια σύνθετη πρακτική που συνδυάζει κίνηση, συγκέντρωση, αναπνοή και κοινωνική αλληλεπίδραση