Αυτές τις μέρες αναλογίζομαι συχνά τι με ενοχλεί περισσότερο: Είναι άραγε εκείνο το περιβόητο «δόγμα Πολάκη», ή, μήπως, είναι εκείνη η Παπαγγελοπούλεια εξυγίανση του αναπληρωτή υπουργού υγείας, πως δήθεν εκφράζει, αλλά με «μπρουτάλ» τρόπο το λαϊκό αίσθημα;

Είναι μάλλον το δεύτερο. Γιατί το δεύτερο δεν περιλαμβάνει απλά εκείνη την μανιχαϊστική αντίληψη περί πολιτικής, δεν ενέχει μονάχα τη ρητορική του διχασμού, αλλά επιπροσθέτως, μαζί με όλα αυτά, εμπεριέχει κι εκείνη την άθλια αυταπάτη – άλλωστε ξέρουν καλά από δαύτες οι Συριζαίοι – ότι «η δική μου πεποίθηση είναι και η πεποίθηση του λαού».

Κι αυτό είναι το πλέον επικίνδυνο: Να κυβερνάς νομίζοντας ότι ο κυβερνώμενος πιστεύει τα ίδια με σένα. Προς μεγάλη απογοήτευσή σας, κύριε Παπαγγελόπουλε, όχι, ο Πολάκης δεν εκφράζει το δικό μου αίσθημα! Και πολλών άλλων. Και πολύ περισσότερο το αίσθημα δικαίου.

Η Γαλλική Επανάσταση μας κληροδότησε, πριν από δύο αιώνες και βάλε τη μεγαλύτερη, ίσως, κατάκτηση του δυτικού πολιτισμού. Εκείνη την περίφημη διάκριση των εξουσιών, που η Ελληνική Πολιτεία, ήδη από τα πρώτα της επαναστατικά Συντάγματα, όχι μονάχα υιοθέτησε, αλλά προσέδωσε, στο θεμελιακό αυτό πολιτειακό γνώρισμα, ουσία και νόημα.

Δεν περιμένω ούτε από τον κύριο Πολάκη, ούτε από τον κύριο Παπαγγελόπουλο, ούτε, πολύ περισσότερο, από τον κύριο Τσίπρα, που αντιλαμβάνεται την Δικαιοσύνη ως θεσμικό εμπόδιο, να καταλάβουν τα ατοπήματα, στα οποία υποπίπτουν. Ούτε τις θεσμικές παρεκτροπές τους. Κουράστηκα, μαζί με όλους εκείνους που δεν υπακούμε στο «δόγμα Πολάκη», ούτε συμμεριζόμαστε τον «μπρουτάλ» τρόπο έκφρασης του δικού του αισθήματος.

Ανήκω σε εκείνη την κατηγορία ανθρώπων, που μάλλον ο Σύριζα δεν πιστεύει ότι υπάρχουν ακόμα. Εκείνη την κατηγορία ανθρώπων, που θεωρούμε ως μεγαλύτερη τομή στην ανοιγείσα συνταγματική αναθεώρηση την αναγκαιότητα εμβάθυνσης της προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας των δικαστικών λειτουργών. Πρόταση που φαίνεται όχι απλά να ξεχνούν, αλλά να πολεμούν με λύσσα.

Ανήκω σε εκείνη την κατηγορία των ανθρώπων, που πιστεύουν ότι η Δικαιοσύνη μπορεί να κάνει τη δουλειά της σωστά και να «κλείσει στη φυλακή» εκείνους που πρέπει να μπούνε στη φυλακή, χωρίς παραινέσεις, χωρίς νουθεσίες και χωρίς πατρονίστικες συμβουλές. Δεν τα χρειάζεται αυτά η Δικαιοσύνη, γιατί κάνουν κακό σε εκείνο που νομίζει πως εκφράζει ο Πολάκης, το περιλάλητο «λαϊκό αίσθημα».

Διότι, όταν τα λαϊκό αίσθημα ακούει τον κάθε Πολάκη να επικυρώνει (ή να καθυβρίζει) την εκάστοτε απόφαση της δικαιοσύνης, τότε, τουλάχιστον, υποπτεύεται πως κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας.

Κι αν αποζητάτε πράγματι την κάθαρση, κύριε Πολάκη, αναμένουμε και κάποιες υποθέσεις που φαίνεται να έχετε ξεχάσει να… πιέσετε να έρθουν στο φως για να δούμε μήπως μπούνε και κάποιοι άλλοι στη φυλακή: όπως είναι η ωμή παρέμβασή σας στο ΚΕΕΛΠΝΟ.

Όπως είναι η απόπειρα πώλησης βλημάτων στη Σαουδική Αραβία. Όπως είναι τα απίστευτα για τον Σόρος και τα μυστικά κονδύλια. Όπως είναι η Foli folie και η ΕΡΤ.

Αλλά ξέχασα. Το λαϊκό αίσθημα του Πολάκη και του Παπαγγελόπουλου δεν περιλαμβάνει την τιμωρία αυτών.

 

H Σοφία Νικολάου είναι δικηγόρος (www.sofianikolaou.com)