Η αλήθεια είναι ότι με το τέλος του πρώτου ημιχρόνου αυτό που σκέφτηκα είναι το ίδιο με τους περισσότερους. Δεν αντέχεται άλλο τέτοιο παιχνίδι, να χάσεις  από μια ομάδα που κάνει χειρότερη εμφάνιση, επειδή, δέχτηκες ένα κρύο γκολ. Πάλι η αφέλεια, πάλι ένα επιπόλαιο λάθος, πόσες φορές θα το δούμε αυτό το έργο;

Τι να το κάνεις το χτύπημα στην πλάτη , ότι ήσουν καλύτερος; Δεν σου δίνει βαθμούς η παραδοχή του αντίπαλου προπονητή ότι η ομάδα του ήταν τυχερή. Αυτά, σκεφτόμασταν, στο  ημίχρονο του αγώνα. Που να ξέραμε τι θα μας επεφύλασσε το δεύτερο μισό… Η ομάδα κατέρρευσε, διασύρθηκε, σε ένα άδειο γήπεδο, χωρίς καμία πίεση από αντίπαλους οπαδούς. Απλά ντροπή.

Διαβάστε περισσότερα εδώ