Για τον στόχο της Εθνικής στα παιχνίδια με Ελβετία και Μολδαβία για τα προκριματικά του Μουντιάλ 2010, αλλά και τις απουσίες της ομάδας, μίλησε σε ραδιοφωνικό σταθμό, ο διεθνής αμυντικός Βαγγέλης Μόρας. Ο άσος της Τζένοα τόνισε ότι «πάμε για τους έξι βαθμούς», ενώ σχολίασε ότι οι ελλείψεις είναι κίνητρο για κάθε νέο παίκτη να δείξει την αξία του. - «Το εξαιρετικό κλίμα, όπλο της Εθνικής» λέει ο Φύσσας
Με δηλώσεις του σε ραδιοφωνικό σταθμό, ο διεθνής κεντρικός αμυντικός Βαγγέλης Μόρας αναφέρθηκε στις επιδιώξεις της Εθνικής ομάδας στους προσεχείς αγώνες με την Ελβετία και τη Μολδαβία για την προκριματική φάση του Μουντιάλ 2010, τις απουσίες του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος και την εξέλιξή του στο Campionato.
«Εννοείται ότι πάμε για έξι βαθμούς στα επόμενα δύο παιχνίδια. Δεν μπορείς να πεις πως πας για δύο ισοπαλίες. Θα μπεις μέσα στο γήπεδο, θα δώσεις ό,τι έχεις και θα προσπαθήσεις να πάρεις τη νίκη. Στο τέλος του αγώνα πρέπει να νιώθεις πως έδωσες ό,τι μπορούσες, πως έκανες ό,τι περνάει από τα πόδια σου για να πάρεις το αποτέλεσμα που θέλεις», δήλωσε ο Μόρας.
Αναφορικά με τις ελλείψεις που θα έχει η Εθνική, ο διεθνής παίκτης υποστήριξε πως «προβληματισμός για τις απουσίες δεν υπάρχει. Όλοι μας έχουμε δείξει ότι μπορούμε να ανταποκριθούμε. Εγώ θα το έβλεπα σαν μία ευκαιρία. Θα έκανα τα πάντα για να δείξω ότι μπορώ να είμαι κι εγώ εδώ. Αυτό νομίζω πως θα κάνουν και τα άλλα τα παιδιά και όποιος αγωνιστεί θα δώσει το 100%».
Μιλώντας, τέλος, για τα αγωνιστικά οφέλη που έχει αποκομίσει συμμετέχοντας σε ένα πρωτάθλημα όπως το Campionato, ο Μόρας εστίασε στη βελτίωσή του πάνω στην τακτική: «Το μόνο σίγουρο είναι πως όταν αγωνίζεσαι στο ιταλικό πρωτάθλημα, αυτό που μαθαίνεις είναι η τακτική. Περισσότερο αμυντική από την επιθετική. Δουλεύουμε πάρα-πάρα πολύ πάνω σε αυτό. Για έναν αμυντικό είναι ό,τι καλύτερο. Εγώ νιώθω πιο σίγουρος, πιο ελεύθερος και προσπαθώ να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό σε κάθε παιχνίδι».
Η μουσική παράσταση «ASTORIA» μάς μεταφέρει στη Νέα Υόρκη του Μεσοπολέμου, εκεί όπου μια μικρή Ελλάδα γεννιέται μέσα σε ένα καφενείο στην καρδιά της Αστόριας και το τραγούδι γίνεται φωνή, παρηγοριά και αντίσταση.