Κυπελλούχος Αγγλίας η Τσέλσι, 1-0 την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στην παράταση

66

Τελικά, τα 107 σκαλοπάτια μέχρι τον Πρίγκιπα Ουίλιαμ, ο οποίος έκανε την απονομή, τα ανέβηκε η Τσέλσι κερδίζοντας 1-0 τη Γιουνάιτεντ στην παράταση, χάρη στο γκολ του Ντιντιέ Ντρογκμπά στο 116.

Έτσι, η νέα εποχή του ναού του ποδοσφαίρου άρχισε εκεί όπου έκλεισε ο προηγούμενος, καθώς οι «μπλε» είχαν κατακτήσει το τελευταίο Κύπελλο πριν την ανακατασκευή του θρυλικού γηπέδου, το 2000 με 1-0 επί της Αστον Βίλα. Παράλληλα, οι Λονδρέζοι κατάφεραν να νικήσουν την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο FA Cup μετά από 57 ολόκληρα χρόνια! Θερμο χειροκρότημα εισέπραξε ο Ζοζέ Μουρίνιο τόσο κατά την είσοδό του στον αγωνιστικό χώρο όσο και κατά την απονομή του τροπαίου και ο Αμπράμοβιτς έλαβε το μήνυμα…

Το νέο «Γουέμπλεϊ», υποδέχθηκε με κάθε μεγαλοπρέπεια τις δύο φιναλίστ, στον πρώτο τελικό Κυπέλλου Αγγλίας της νέας εποχής. Με το πρωτόκολλο σε πρώτο πλάνο, το γήπεδο κατάμεστο από περίπου 90.000 οπαδούς με τις δύο κορυφαίες αγγλικές ομάδες των τελευταίων χρόνων να ψάχνουν στο Κύπελλο παρηγοριά.
 
Αμφότερες είχαν πανηγυρίσει από έναν τίτλο στη φετινή σεζόν: το League Cup η Τσέλσι, το πρωτάθλημα Αγγλίας η Γιουνάιτεντ. Κι όμως, αυτός ο τελικός δεν ήταν και για τις δύο μια μεγάλη ευκαιρία για ένα νταμπλ, αλλά μια …παρηγοριά μετά την απογοήτευση για την απώλεια ενός πιθανού treble, αφού πριν δύο εβδομάδες και οι «Μπλε» και οι «Κόκκινοι Διάβολοι» είχαν αποκλειστεί στην ημιτελική φάση του Champions League κι έτσι θα δουν από τις τηλεοράσεις τους την τιτανομαχία της Τετάρτης μεταξύ τςη Μίλαν και της Λίβερπουλ στο ΟΑΚΑ.
  
Ο Ζοζέ Μουρίνιο, έχοντας να αντιμετωπίσει αρκετά προβλήματα (έλειπαν οι τραυματίες Μπάλακ, Σεβτσένκο και Καρβάλιο και δεν ήταν εντελώς έτοιμοι οι Ασλεϊ Κόουλ και Ρόμπεν, που έμειναν στον πάγκο), παρέταξε την Τσέλσι με σύνθεση ανάγκης και σύστημα 4-3-3, το οποίο μετατρεπόταν σε 4-5-1, όταν η ομάδα του αμυνόταν.

Ο Τσεχ κάθισε κάτω από τα δοκάρια, οι Φερέιρα (δεξιά) και Μπριτζ (αριστερά) κάλυψαν τα άκρα της άμυνας, οι Τέρι, Εσιέν το κέντρο της, οι Μακελελέ και Μίκελ ήταν οι ανασταλτικοί χαφ, ο Λάμπαρντ δημιουργικός, οι Τζο Κόουλ και Ράιτ-Φίλιπς άλλαζαν θέσεις στις πτέρυγες και ο Ντρογκμπά ήταν ο φουνταριστός.

Από πλευράς Γιουνάιτεντ, ο Σερ Αλεξ Φέργκιουσον δεν είχε στη διάθεσή του τους Νέβιλ και Σαχά, αλλά οι δυο τους ήταν δύο σαφώς μικρότερα προβλήματα από αυτά του Μουρίνιο. Το σύστημα που επέλεξε ήταν 4-4-2, με κύρια μοναδική ιδιαιτερότητα πως το δεξί άκρο της άμυνας κάλυψε ο σέντερ-μπακ, Γουές Μπράουν, στη θέση του τραυματία Νέβιλ.

Από εκεί και πέρα, ο Φαν ντερ Σαρ ήταν ο τερματοφύλακας, ο Χάιντσε έπαιξε αριστερός μπακ, οι Φέρντιναντ, Βίντιτς κάλυψαν το κέντρο της άμυνας, οι Φλέτσερ, Κάρικ, Σκόουλς και Γκιγκς ήταν η τετράδα της μεσαίας γραμμής και οι Ρονάλντο, Ρούνι οι δύο επιθετικοί, οι οποίοι σε κάποιες περιπτώσεις γίνονταν τρεις, ανάλογα με την κίνηση του Γκιγκς.

Η Τσέλσι, παρά τις ελλείψεις της, έδειξε από την αρχή πιο αποφασιστική, χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια πως είχε διάθεση να ανοιχτεί και να κινδυνέψει σε μια πιθανή κόντρα. Τέτοια, πάντως, δεν έγινε, καθώς οι Μακελελέ, Μίκελ και Εσιέν ήταν – ως συνήθως – καταστροφικοί για το παιχνίδι του αντιπάλου, με τους Ρονάλντο, Ρούνι να μένουν θεατές στο μεγαλύτερο διάστημα του α ημιχρόνου.

Αντίθετα, όλες οι καλές στιγμές στο ίδιο διάστημα ανήκαν στους «μπλε», έστω και χωρίς να υπάρξει κάποια πίεση ή κάποια οργανωμένη προσπάθεια με παιχνίδι από τον άξονα ή τα άκρα. Στο 7 ο Ράιτ-Φίλιπς απείλησε με σουτ μέσα από την περιοχή (η μπάλα αποκρούστηκε από τον Φέρντιναντ, με τον Φίλιπς να ζητάει χέρι), στο 22 ο Ντρογκμπά σούταρε άουτ από μακριά, στο 31 ο Λάμπαρντ απείλησε με διαγώνιο σουτ (μπλόκαρε ο Φαν ντερ Σαρ), ο Φίλιπς δοκίμασε ένα ακόμα άστοχο σουτάκι από καλή θέση στο 32’, ο Λάμπαρντ άγγιξε το γκολ με μακρινό σουτ στο 36 (λίγο άουτ) και …αυτό ήταν όλο το – κλειστό και μάλλον βαρετό – πρώτο ημίχρονο.

Το δεύτερο μέρος ξεκίνησε με αλλαγή για την Τσέλσι (Ρόμπεν αντί Τζο Κόουλ, σε αλλαγή αριστερού εξτρέμ και όχι συστήματος) και ευκαιρία, την πρώτη στο παιχνίδι, για τη Γιουνάιτεντ. Ηταν το 47, όταν ο Τσεχ απέκρουσε τη βολίδα του Ρούνι, αλλά και το νέο σουτ του Γκιγκς, που πήρε το ριμπάουντ, έστω κι αν ο δεύτερος σημειώθηκε οφσάιντ.

Η φάση αυτόν μάλλον ζέστανε το παιχνίδι και ανέβασε την Τσέλσι προς την περιοχή του Φαν ντερ Σαρ, όμως παράλληλα άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα αμυντικά κενά και σε ένα από αυτά ο Γκιγκς άγγιξε το γκολ, με δυνατό βολέ από καλή θέση στο 57.

Η Τσέλσι απάντησε με την καλύτερη ευκαιρία του αγώνα στο 60, όταν ο Ντρογκμπά δοκίμασε απευθείας εκτέλεση σε ένα φάουλ από πλάγια θέση, στέλνοντας την μπάλα στην εξωτερική πλευρά του δοκαριού του Φαν ντερ Σαρ.

Κάπου εκεί φάνηκε να αρχίζει ο πραγματικός τελικός. Η Τσέλσι ήλεγχε στο κέντρο και προσπαθούσε να απειλήσει με τον ορεξάτο Ρόμπεν, η Γιουνάιτεντ έψαχνε τη γρήγορη αντεπίθεση με τον Ρούνι (είχε μια καλή στιγμή στο 64), ο Ρονάλντο παρέμενε απών, όμως το γκολ δεν ερχόταν και μόλις το ρολόι έδειξε 75, ήταν πλέον φανερό πως το άγχος και η τακτική αποφυγής του ρίσκου που εφάρμοζαν οι δύο προπονητές, θα οδηγούσαν και πάλι στο ανιαρό παιχνίδι του πρώτου μέρους.

Μετά το 75, όλοι φάνηκε να περιμένουν την παράταση ή μια καλή ενέργεια από κάποιο από τα αστέρια των δύο ομάδων, που θα έκρινε το παιχνίδι. Αυτή την έκανε στο 88 ο Ρονάλντο, όμως το σουτ με το οποίο την τελείωσε, δεν ήταν καλό, όπως και η κεφαλιά του Βίντιτς στο 3ο λεπτό των καθυστερήσεων. Οπότε… παράταση!

Εκεί, ο Φέργκιουσον αποφάσισε να κάνει την πρώτη του αλλαγή, με τον φρέσκο Σμιθ αντί του Φλέτσερ, ενώ ο Μουρίνιο απάντησε με Καλού αντί Ράιτ-Φίλιπς. Αλλαγές στην ίδια θέση, δηλαδή, με τα σφικτά συστήματα ίδια κι απαράλλαχτα. Παρά τις αλλαγές, πάντως, η κούραση ήταν εμφανής και στις δύο ομάδες, στο τέλος μιας κοπιαστικής χρονιάς, με πολλούς παίκτες να έχουν δώσει περισσότερα από 60 παιχνίδια!

Η φάση του αγώνα έγινε στο 104. Ο Ρούνι σέντραρε συρτά και παράλληλα με το τέρμα από δεξιά, ο Σμιθ και ο Γκιγκς βρέθηκαν μόνοι μέσα στην μικρή περιοχή, ο δεύτερος ήταν αυτός που προσπάθησε να σπρώξει την μπάλα στα δίχτυα, όμως κατάφερε να μην τη βρει γεμάτα και την έστειλε στα χέρια του Τσεχ, τον οποία στη συνέχεια έβαλε μέσα στο τέρμα μαζί με την μπάλα, αλλά με προφανές επιθετικό φάουλ. Ο διαιτητής Μπένετ, όμως, δεν σφύριξε ούτε το φάουλ αλλά ούτε και κατακύρωσε γκολ, οπότε το 0-0 παρέμεινε.

Στο επόμενο λεπτό (105), ήταν η Τσέλσι αυτή που πλησίασε στο γκολ, με σέντρα του Ρόμπεν από δεξιά και κεφαλιά του Ντρογκμπά, που βρέθηκε μόνος στο πίσω δοκάρι, όμως η μπάλα βρήκε στην εξωτερική πλευρά των διχτύων.

Οι ευκαιρίες της παράτασης δεν τελείωσαν εκεί. Η τελευταία της Γιουνάιτεντ χάθηκε στο 110 και προήλθε από λάθος του Εσιέν (το μοναδικό στο παιχνίδι), με τον Τσεχ να προλαβαίνει τελικά και να μπλοκάρει μέσα στα πόδια του Ρούνι. Η Τσέλσι πλησίασε ακόμα πιο κοντά στην επιτυχία στο 114, με προσωπική προσπάθεια και ωραίο, φαλτσαριστό σουτ του Καλού από το ύψος της περιοχής, το οποίο έφυγε ελάχιστα έξω.

Η επόμενη ευκαιρία της Τσέλσι είχε αποτέλεσμα! Μίκελ, Ντρογκμπά και Λάμπαρντ εξαφάνισαν την μπάλα, ο αρχηγός Λάμπαρντ έδωσε την ασίστ στον Ντρογκμπά και ο Αφρικανός, με προβολή, πέρασε την μπάλα από τον Φαν ντερ Σαρ και έγραψε το 1-0 στο 116, στον πρώτο τελικό που κρίθηκε σε παράταση μετά το 1993!

Στα λεπτά που απέμεναν, η Μάντσεστερ, παρά τον πανικό που προσπάθησε να δημιουργήσει στις καθυστερήσεις, δεν κατάφερε να απειλήσει ουσιαστικά και το 1-0 χάρισε στην Τσέλσι το νταμπλ στα Κύπελλα (Cup double), μετά την κατάκτηση του και του League Cup τον Φλεβάρη. 

Τσέλσι (Ζοζέ Μουρίνιο): Τσεχ, Φερέιρα, Μπριτζ, Τέρι, Εσιέν, Μακελελέ, Μίκελ, Λάμπαρντ, Τζο Κόουλ (46 Ρόμπεν, 108 Ασλεϊ Κόουλ), Ράιτ-Φίλιπς (94 Καλού), Ντρογκμπά.
Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (Σερ Αλεξ Φέργκιουσον): Φαν ντερ Σαρ, Μπράουν, Χάιντσε, Βίντιτς, Φέρντιναντ, Κάρικ (113 Ο Σέι), Φλέτσερ (92 Σμιθ), Σκόουλς, Γκιγκς (113 Σόλσκιερ), Κριστιάνο Ρονάλντο, Ρούνεϊ.

Κίτρινες κάρτες: 59 Σκόουλς, 84 Μακελελέ, 85 Βίντιτς, 105 Σμιθ, 120 Καλού, 121 Φερέιρα, 122 Ασλεϊ Κόουλ.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,www.sport.gr,ΑΠΕ-ΜΠΕ