Φυσικά και θυμόμαστε τη Ζωή Παπαδοπούλου: Μια ευχάριστη παρουσία και μια όμορφη φωνή πλάι στον Δημήτρη Μητροπάνο και πιο πρόσφατα στα χειμερινά σχήματα του Βοτανικού (Αλεξίου-Κότσιρας και Αλεξίου-Αρβανιτάκη). Το ερώτημα είναι κατά πόσον θα θυμόμαστε το ντεμπούτο της άλμπουμ. Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα.Το σύνολο θυμίζει… αναποφάσιστο ψηφοφόρο. Με λίγα λόγια, θέλει να αποστασιοποιηθεί από το […]
Φυσικά και θυμόμαστε τη Ζωή Παπαδοπούλου: Μια ευχάριστη παρουσία και μια όμορφη φωνή πλάι στον Δημήτρη Μητροπάνο και πιο πρόσφατα στα χειμερινά σχήματα του Βοτανικού (Αλεξίου-Κότσιρας και Αλεξίου-Αρβανιτάκη). Το ερώτημα είναι κατά πόσον θα θυμόμαστε το ντεμπούτο της άλμπουμ. Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Το σύνολο θυμίζει… αναποφάσιστο ψηφοφόρο. Με λίγα λόγια, θέλει να αποστασιοποιηθεί από το συρμό και τελευταία στιγμή ακολουθεί το συρμό. Στα «Κρύσταλλα… υπάρχει μια διάθεση για διαφορετικές μουσικές («Με ποιο ψέμα», «Όσοι αγάπησα»), που όμως παραμένει διάθεση. Υπάρχει ακόμα ένα τραγούδι που αξιοποιεί πλήρως τη φωνή της νεαρής ερμηνεύτριας («Στη φωτιά σου θα καώ»). Από εκεί και πέρα η μετριότητα του στίχου και οι ποπ αποχρώσεις οδηγούν σε ένα άλμπουμ που δείχνει ότι ξεκίνησε με τις καλύτερες προθέσεις, αλλά στην πορεία ατύχησε. Στο τραγούδι «Αχ! Και να σε είχα εδώ» συμμετέχει η Χάρις Αλεξίου, που υπογράφει και την παραγωγή του δίσκου.