Μια ταινία που απέχει πολύ από το να χαρακτηριστεί «κινηματογραφικό αριστούργημα». Όμως, έχει κάτι που τη διαφοροποιεί από τις μεταφυσικές περιπέτειες του συρμού, που όλο και πιο συχνά κάνουν την εμφάνισή τους. Και αυτό το κάτι είναι η τεχνική της σε επίπεδο εικόνας και ήχου και κυρίως κάποια ενδιαφέροντα ψηφιακά εφέ, τα οποία μας επιτρέπουν […]
Μια ταινία που απέχει πολύ από το να χαρακτηριστεί «κινηματογραφικό αριστούργημα». Όμως, έχει κάτι που τη διαφοροποιεί από τις μεταφυσικές περιπέτειες του συρμού, που όλο και πιο συχνά κάνουν την εμφάνισή τους. Και αυτό το κάτι είναι η τεχνική της σε επίπεδο εικόνας και ήχου και κυρίως κάποια ενδιαφέροντα ψηφιακά εφέ, τα οποία μας επιτρέπουν να ρίξουμε, ενώ καθόμαστε άνετα στον καναπέ μας, μια ματιά στο υπερπέραν. Το «Constantine» αποτελεί ένα ακόμη δάνειο της τέχνης των κόμικς προς εκείνη του σινεμά. Σε σχέση με το χάρτινο πρωτότυπο που πρωτοκυκλοφόρησε στα τέλη της δεκαετίας του 1980, η κινηματογραφική βερσιόν έχει την ελευθερία να κάνει κάποιες αλλαγές στο σενάριο. Για παράδειγμα, εδώ ο ήρωας είναι μελαχρινός και ζει στο Λος Aντζελες, ενώ στο κόμικς περιφέρει το ξανθόμαλλο κεφάλι του στις κακόφημες συνοικίες του Λονδίνου. Κατά τα άλλα έχει τα ίδια πάθη, τα οποία έχουν καταστρέψει την υγεία του οδηγώντας τον στο κατώφλι του θανάτου. Και το χειρότερο είναι ότι γνωρίζει ότι ο προορισμός του, μόλις κλείσει τα μάτια του, είναι η κόλαση – την έχει επισκεφθεί μάλιστα, όταν στο παρελθόν αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει. Επιπλέον, βλέπει τους απεσταλμένους του Θεού και του διαβόλου, που κυκλοφορούν ανάμεσά μας προσπαθώντας να στρατολογήσουν μελλοντικούς κατοίκους για τον παράδεισο και την κόλαση αντίστοιχα. Σε αυτό το ζοφερό περιβάλλον, όπου δαίμονες και άγγελοι έχουν βαλθεί να του κάνουν ακόμη χειρότερες τις τελευταίες μέρες της ζωής του, ο ήρωας έχει μία και μόνο ελπίδα: να ανταλλάξει με τις πράξεις του το εισιτήριο που έχει και αντί για τα κοχλάζοντα καζάνια της κόλασης να ταξιδέψει στα χλοερά λιβάδια του παραδείσου. Το δυνατό σημείο της ταινίας είναι η κινηματογράφηση, τόσο του φυσικού όσο, κυρίως, και του μεταφυσικού περιβάλλοντος. Ο βραβευμένος με Όσκαρ διευθυντής φωτογραφίας Φιλίπ Ρουσελό δημιούργησε εικόνες με έντονες φωτοσκιάσεις και ομιχλώδη ατμόσφαιρα, ενώ το κερασάκι στην τούρτα είναι η οπτική απόδοση της κόλασης, η οποία επιτεύχθηκε με τη βοήθεια των ψηφιακών εφέ του μάστορα Μάικλ Φισκ. Ενδιαφέρον στοιχείο αποτελεί το γεγονός ότι το βασίλειο του διαβόλου δεν είναι τίποτε άλλο από μια κολασμένη εκδοχή της πραγματικότητας. Και είναι κρίμα που ο βιντεοκλιπάς σκηνοθέτης Φράνσις Λόρενς, παρ’ ότι είχε τόσο δυνατά χαρτιά στη διάθεσή του, δεν κατάφερε να φτιάξει μια ταινία εξίσου δυνατή. Η έκδοση DVD που κυκλοφόρησε πρόσφατα αναπαράγει θαυμάσια την οπτική και ηχητική ατμόσφαιρα της ταινίας, ενώ οι πρόσθετες παροχές είναι όσο χορταστικές χρειάζεται για να αντισταθμίσουν κάπως τις ελλείψεις που έχει το κυρίως πρόγραμμα σε επίπεδο σεναρίου και σκηνοθεσίας.
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Σάββατο 24.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/john-hernandez-i1TgEOhyH48-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442