Μια δουλειά που εύστοχα αυτοχαρακτηρίζεται ως «αντίστροφο καραόκε». Τι σημαίνει αυτό; Το ιαπωνικής έμπνευσης καραόκε -συνδυασμός των λέξεων «κάρα» (άδειος ή γυμνός) και «όκε» (παραφθορά του orchestra)- επιτρέπει στον καθένα να ακούει τη μουσική από γνωστές συνθέσεις και να τις τραγουδά. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο παραγωγός Θοδωρής Μανίκας και το συγκρότημα Εξακόσια Εξήντα Επτά πήραν […]
Μια δουλειά που εύστοχα αυτοχαρακτηρίζεται ως «αντίστροφο καραόκε». Τι σημαίνει αυτό; Το ιαπωνικής έμπνευσης καραόκε -συνδυασμός των λέξεων «κάρα» (άδειος ή γυμνός) και «όκε» (παραφθορά του orchestra)- επιτρέπει στον καθένα να ακούει τη μουσική από γνωστές συνθέσεις και να τις τραγουδά. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο παραγωγός Θοδωρής Μανίκας και το συγκρότημα Εξακόσια Εξήντα Επτά πήραν tape με παλιές ερμηνείες του Πασχάλη Τερζή («Τριανταφυλλάκι», «Αυτά είναι τα τραγούδια μου», «Άσπρο φεγγάρι» κ.ά.) και τα έντυσαν με τη δική τους μουσική εκδοχή. Το αποτέλεσμα ανήκει στην κατηγορία του «ούτε κρύο ούτε ζέστη». Μολονότι ακούγεται σε αισθητά χαμηλή στάθμη, η φωνή του δημοφιλούς καλλιτέχνη αποδεικνύει ότι δεν επηρεάζεται από «φορεσιές». Οι 667 επιστρατεύουν διάφορα πλουμίδια (ηλεκτρικές κιθάρες, μπάσο, μπουζούκι, ποντιακή λύρα). Όμως, απλώς τονίζουν την αγωνία που τους διακατέχει για μία ακόμα επιτυχία έπειτα από τις υψηλές πωλήσεις που έκανε ο δίσκος τους με τον Γιώργο Μαργαρίτη.