Οι Gorillaz είναι ένα τετραμελές σύνολο, η εικόνα του οποίου χτίστηκε χρησιμοποιώντας στοιχεία δανεισμένα από την αισθητική των καρτούν, ενώ η μουσική του είναι επηρεασμένη κατά κύριο λόγο από το hip-hop. Εμπνευστής του δεν ήταν άλλος από τον Damon Albarn, τον τραγουδιστή των Blur. Το επώνυμο ντεμπούτο της παρέας, που κυκλοφόρησε το 2001, έδειξε ότι […]
Οι Gorillaz είναι ένα τετραμελές σύνολο, η εικόνα του οποίου χτίστηκε χρησιμοποιώντας στοιχεία δανεισμένα από την αισθητική των καρτούν, ενώ η μουσική του είναι επηρεασμένη κατά κύριο λόγο από το hip-hop. Εμπνευστής του δεν ήταν άλλος από τον Damon Albarn, τον τραγουδιστή των Blur. Το επώνυμο ντεμπούτο της παρέας, που κυκλοφόρησε το 2001, έδειξε ότι η ανάλαφρη αλλά όχι σαχλή πρόταση των Gorillaz αφορούσε σε μια διόλου ευκαταφρόνητη μερίδα ακροατών, με αποτέλεσμα το συγκρότημα να αναβαθμιστεί από χαλαρή παράπλευρη καλλιτεχνική δραστηριότητα σε γκρουπ με δική του ζωή και αύρα. Το δεύτερο άλμπουμ τους, «Demon Days», έρχεται να παγιώσει τη φήμη τους παρέχοντας ουκ ολίγα διαπιστευτήρια για τη συνθετική γονιμότητα, την ερμηνευτική ευελιξία και την καλλιτεχνική διάρκεια των Gorillaz. Ο ίδιος ο Albarn, σε συνέντευξή του στο αμερικανικό περιοδικό CMJ, δήλωσε ότι το «Demon Days» χαρακτηρίζει ένας «σαφώς πιο σκοτεινός τόνος» σε σχέση με το ντεμπούτο. Λογικό. Η απώλεια της αφέλειας, της ανεμελιάς δεν είναι το πρώτο τίμημα της «ενηλικίωσης»; Υπάρχει όμως και μια άλλη εξέλιξη που δικαιολογεί αλλαγές στον ήχο των Gorillaz. Ο hip-hop παραγωγός Dan Nakamura («Dan The Automator») δεν είναι πια μέλος του γκρουπ. Τη θέση του έχει πάρει ο Brian Burton («Danger Mouse»), γνωστός για την παράνομη μείξη φωνητικών του ράπερ Jay Z με μουσική των Beatles στο πειρατικό «The Grey Album». Μια ιδέα για το νέο ήχο δίνουν και οι ποικίλες συνεργασίες: Συμμετέχουν ο ράπερ MF Doom («November Has Come»), ο Shaun Ryder των Happy Mondays και η Neneh Cherry («Dare»), ο Roots Manuva και η Martina Topley-Bird («All Alone»), ο Ike Turner (πιάνο στο «Every Planet We Reach Is Dead»), ο ηθοποιός Dennis Hopper (απαγγελία στο «Fire Coming Out Of The Monkey’s Head») και η χορωδία London Community Gospel Choir. Το άλμπουμ ξεκινά με ηλεκτρονικές αναδομήσεις του trip-hop των 90s, μεταπηδά χωρίς περιστροφές στην επικράτεια του hip-hop και συνεχίζει με μια σειρά ευπρόσδεκτων πειραματισμών πάνω σε ηχητικούς καμβάδες δανεισμένους από το dub και τη reggae, το lo-fi, τη world music, το new wave. Η πειραματική διάθεση μένει πάντοτε παρούσα, συχνά ξαφνιάζοντας τον ακροατή, αλλά ποτέ με δυσάρεστο τρόπο· ακολουθώντας μια μυστική, δική τους συνταγή, ο Albarn και οι συνεργάτες του πετυχαίνουν να διατηρούν τη νεωτερική τους διάθεση ανά πάσα στιγμή ενταγμένη σε ένα πλαίσιο αδιαπραγμάτευτης όσο και αναντίρρητης pop προσβασιμότητας. Την κυκλοφορία του CD συνοδεύει bonus-DVD με το βιντεοκλίπ «Feel Good Inc.», αποκλειστικό audio track («The Swagga»), ντοκιμαντέρ Making of, κινούμενα σχέδια και εξασφάλιση πρόσβασης σε «κλειδωμένη» περιοχή του δικτυακού τόπου www.gorillaz.com όπου υπάρχουν συλλογές από wallpaper και screensaver, καθώς και ένα επιπλέον τραγούδι («Happy Landfill»).