Χάθηκαν 44.500 θέσεις εργασίας στις κατασκευές το 2004
Κατά 13% (ή 44.500 θέσεις εργασίας) μειώθηκε το προσωπικό των των 25 εισηγμένων στο Χρηματιστήριο κατασκευαστικών εταιρειών κατά την περίοδο Σεπτέμβριος 2003 - Σεπτέμβριος 2004, σύμφωνα με τα στοιχεία του Ινστιτούτου Οικονομίας Κατασκευών.
Αμεση αντιμετώπιση απαιτείται για τα ήδη ορατά αρνητικά φαινόμενα (ραγδαία μείωση στο μέγεθος της απασχόλησης και πτωχεύσεις επιχειρήσεων) που θα προκύψουν από τη διαφαινόμενη μετεξέλιξη σε κρίση της κάμψης που χαρακτηρίζει τον κατασκευαστικό κλάδο, όπως επισημαίνεται στη νέα μελέτη του Ινστιτούτου Οικονομίας Κατασκευών (ΙΟΚ).
Ως βασικές αιτίες των μάλλον δυσοίωνων προοπτικών αναδεικνύονται:
1) Η απότομη μείωση της ζήτησης για δημόσιας χρηματοδότησης τεχνικά έργα, η οποία εμφανίζεται ύστερα από μία δεκαετία συνεχούς μεγέθυνσης του εγχώριου κατασκευαστικού κλάδου (από 5,1 δισ. ευρώ το 1995 σε 14,9 δισ. ευρώ το 2004), σε συνδυασμό με:
2) Την υψηλότατη (ποσοστιαία) εξάρτηση των εσόδων των μεγαλύτερων εταιριών του κλάδου από τα δημόσιας χρηματοδότησης έργα.
3) Τις ελάχιστες (ουσιαστικές) προσπάθειες δραστηριοποίησης των ελληνικών επιχειρήσεων σε αγορές εξωτερικών χωρών.
4) Τα προβλήματα και καθυστερήσεις στα ζητήματα της κατασκευής τεχνικών έργων με αυτό/συγχρηματοδότηση.
5) Την καχεκτική ανάπτυξη της εγχώριας αγοράς αξιοποίησης ακινήτων (real estate).
Μία πρώτη ένδειξη που επιβεβαιώνει αυτή την μεσοπρόθεσμη προοπτική, σύμφωνα με το ΙΟΚ, είναι η -κατά δήλωση των εταιρειών- μείωση του προσωπικού των 25 εισηγμένων στο Χρηματιστήριο Αθηνών κατασκευαστικών εταιρειών κατά 13%, την περίοδο Σεπτέμβριος 2003 – Σεπτέμβριος 2004. Εάν υποτεθεί ότι με πανομοιότυπο τρόπο έχει κινηθεί το μέγεθος της απασχόλησης και στις υπόλοιπες επιχειρήσεις του κατασκευαστικού κλάδου, τότε κατά το ΙΟΚ η συνολική μείωση των απασχολουμένων ανέρχεται σε περίπου 44.500 εργαζομένους, μόνο για το 2004.
Στη μελέτη τονίζεται ότι η έξοδος από τη διαφαινόμενη κρίση μπορεί να προκύψει από την εγρήγορση και την ανάληψη δράσεων τόσο από τον επιχειρηματικό κόσμο κυρίως, όσο και από την πολιτεία δευτερευόντως. Προτείνονται συγκεκριμένες πολιτικές αντιστροφής αυτής της προοπτικής, οι οποίες αφορούν στα ζητήματα του εξωστρεφή προσανατολισμού των επιχειρήσεων, της επίσπευσης των διαδικασιών των αυτό/συγχρηματοδοτούμενων έργων και της υγιούς ανάπτυξης της αγοράς διαχείρισης και αξιοποίησης ιδιωτικών έργων.