Επαναστατικό όχι, αλλά αριστουργηματικό σίγουρα! Αν βγούμε στους δρόμους, μπορεί να μην είναι για να κάνουμε την επανάσταση που τόσο οραματίζονται οι INC, αλλά για να «κάψουμε» λίγη από την τεράστια ενέργεια που διοχετεύει η «Ένοπλη Αγάπη». Ένας βασικός λόγος που ο τρίτος δίσκος των σπουδαίων Σουηδών ενθουσιάζει είναι η εξαιρετική παραγωγή του Rick Rubin […]
Επαναστατικό όχι, αλλά αριστουργηματικό σίγουρα! Αν βγούμε στους δρόμους, μπορεί να μην είναι για να κάνουμε την επανάσταση που τόσο οραματίζονται οι INC, αλλά για να «κάψουμε» λίγη από την τεράστια ενέργεια που διοχετεύει η «Ένοπλη Αγάπη». Ένας βασικός λόγος που ο τρίτος δίσκος των σπουδαίων Σουηδών ενθουσιάζει είναι η εξαιρετική παραγωγή του Rick Rubin (Rage Against The Machine). Ο Rick μελετούσε πολύ καιρό την μπάντα πριν καταλήξει στην τακτική που εφάρμοσε: Άφησε ανέγγιχτες τις επιρροές των Dead Kennedys, Clash και Minor Threat, αλλά και το μέχρι σήμερα δεδομένο hardcore punk υπόβαθρο, γλυκαίνοντας όμως τον ήχο με προσθήκες από garage rock, rock των 70s, αυστραλέζικες κιθάρες, soul και μελωδίες που γοητεύουν κατά το πρότυπο των Jon Spencer Blues Explosion. Το αποτέλεσμα ήταν δέκα καταπληκτικά και ισάξια τραγούδια. Αν το απόλαυσε τόσο ο πολύς Billy Preston, που έπαιξε πλήκτρα μαζί τους, είναι δυνατόν εσείς να αμφιβάλετε ακόμα;