Ο Chris Rea με την κυκλοφορία του δίσκου αυτού αφήνει κατά μέρος όχι μόνο την αγάπη του για τον Eric Clapton και τον Robbie Robertson, αλλά και τις εμφανείς pop και rock επιρροές του. Άλλωστε είχε ήδη γίνει σαφές ότι αφενός το απόγειο των «The Road To Hell» και «Auberge» δεν ήταν δυνατόν να επαναπροσεγγιστεί […]
Ο Chris Rea με την κυκλοφορία του δίσκου αυτού αφήνει κατά μέρος όχι μόνο την αγάπη του για τον Eric Clapton και τον Robbie Robertson, αλλά και τις εμφανείς pop και rock επιρροές του. Άλλωστε είχε ήδη γίνει σαφές ότι αφενός το απόγειο των «The Road To Hell» και «Auberge» δεν ήταν δυνατόν να επαναπροσεγγιστεί και αφετέρου ήταν αναγκαία μια αλλαγή. Έτσι, φτάσαμε στη χαλαρής διάθεσης country, blues και jazz του «The Blue Jukebox», η οποία ναι μεν ανανέωσε τον ήχο του, αλλά ταυτόχρονα τον εγκλώβισε, προσφέροντας πρόσφορο έδαφος για εξομολογητικές τάσεις. Και αυτό δεν είναι άξιο απορίας, διότι ο Chris αυτή τη φορά προτίμησε να ασχοληθεί περισσότερο με τους στίχους παρά με τη μουσική επένδυσή τους. Συνοδοιπόροι του είναι τέσσερις μουσικοί, από τους οποίους ξεχωρίζει ο Eric Seva με το σαξόφωνό του. Όσοι γνωρίζουν τις πραγματικές δυνατότητές του Rea δεν μπορεί παρά να ελπίζουν σε κάτι καλύτερο, παίζοντας ακόμη και με τον τίτλο του «Fool (If You Think It’s Over)».