Το όνομα του Θανάση Παπακωνσταντίνου θα μπορούσε άνετα να «παίζει» σε στήλες περιοδικών και εφημερίδων τύπου «Μ΄ αρέσει/Δεν μ΄ αρέσει». Υπάρχουν εκείνοι που τον τοποθετούν στην κορυφή, που περιμένουν με ανυπομονησία έναν καινούργιο δίσκο ή μια συναυλία, και άλλοι που θεωρούν υπερβολικό τον ντόρο γύρω από το άτομό του. Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία […]
Το όνομα του Θανάση Παπακωνσταντίνου θα μπορούσε άνετα να «παίζει» σε στήλες περιοδικών και εφημερίδων τύπου «Μ΄ αρέσει/Δεν μ΄ αρέσει». Υπάρχουν εκείνοι που τον τοποθετούν στην κορυφή, που περιμένουν με ανυπομονησία έναν καινούργιο δίσκο ή μια συναυλία, και άλλοι που θεωρούν υπερβολικό τον ντόρο γύρω από το άτομό του. Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια ο πολιτικός μηχανικός από τη Λάρισα έχει δημιουργήσει ένα ξεχωριστό μουσικό προφίλ. Μολονότι ξεκίνησε σε ήπιους τόνους και έγινε γνωστός με ακόμα πιο «ήπιες» δουλειές («Της Αγάπης Γερακάρης», «Λάφυρα»), στη συνέχεια αποφάσισε να σπάσει τις φόρμες και να ξεφύγει από τα τετριμμένα του λεγόμενου «έντεχνου τραγουδιού». Οι πρόσφατοι δίσκοι του μοιάζουν με πέλαγο από νότες, στο οποίο αρμενίζουν ενδιαφέροντες στίχοι και ένα επίσης ενδιαφέρον μπλέξιμο μουσικών ειδών: από παραδοσιακά ακούσματα και μπαλάντες έως «παραξενιές» της τζαζ και της ροκ. Διόλου τυχαία το τελευταίο του CD, η «Αγρύπνια», θεωρήθηκε το καλύτερο άλμπουμ της περιόδου 2002-2003. Φαντάζομαι ότι το «πρόβλημα» με τον Θ.Παπακωνσταντίνου είναι ότι χάλασε τη… μαγιονέζα. Το ευρύ κοινό δεν βρίσκει πλέον εύπεπτες μελωδίες να σιγοψιθυρίσει. Από την πλευρά τους οι ραδιοφωνικοί σταθμοί δυσκολεύονται να τον εντάξουν στα «στρογγυλά» και εν πολλοίς ψιλοαδιάφορα τραγούδια που μεταδίδουν. Με αφετηρία τον «Βραχνό Προφήτη» (2000) ο Λαρισαίος και τραγουδοποιός πέρασε σε άλλες σφαίρες. Έκανε μυσταγωγία την ακρόαση ενός δίσκου και κάλεσε τους αποδέκτες των έργων του να κατεβάσουν όλους τους διακόπτες και να μοιραστούν μαζί του συναισθήματα όπως η μοναξιά, η περισυλλογή, η ψυχική ανάταση και ο διονυσιασμός. Στο διπλό αυτό άλμπουμ έχουν αποτυπωθεί στιγμές από τις εμφανίσεις που πραγματοποίησε στην Αθήνα και συγκεκριμένα στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο, στο κλαμπ Gagarin και στο θέατρο Χώρα. Δεν πρόκειται για ένα live που παράλληλα λειτουργεί και ως best of. Οι «εμπορικές» συνθέσεις που υπάρχουν στους δυο δίσκους είναι λίγες, ενώ η πιο γνωστή -το τραγούδι «Βάλε κρασί» που είχε πει η Μελίνα Κανά με τους Ashkhabad- ακούγεται σε ορχηστρική εκτέλεση. Τα «Ζωντανά» μας μεταφέρουν το κλίμα μιας συναυλίας για «ψαγμένο» κοινό, με τα σόλο, τους αυτοσχεδιασμούς, τα «πειραγμένα» κομμάτια και πάνω από όλα την αίσθηση μιας παρέας που δημιουργεί επί σκηνής και χαίρεται αυτό που κάνει. Ακούγονται αποσπάσματα από τα άλμπουμ «Στην Ανδρομέδα και στη Γη», «Της Αγάπης Γερακάρης», «Λάφυρα», «Βραχνός Προφήτης», «Αγρύπνια», καθώς και το τραγούδι των Clash «The Guns of Brixton». Το συγκρότημα Λαϊκεδέλικα αποτελούν οι μουσικοί Μπάμπης Παπαδόπουλος (κιθάρες), Αλέξης Αποστολάκης (τύμπανα), Γιώργος Μπαντούκ (κιθάρα, πλήκτρα, μπάσο, φυσαρμόνικα), Δημήτρης Μπασλάμ (ακουστικό μπάσο), Δημήτρης Μυστακίδης (ακουστική κιθάρα, λαούτο), Φώτης Σιώτας (βιολί, πλήκτρα), Παντελής Στόικος (τρομπέτα, μελόντικα).
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Παρασκευή 23.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/chinh-le-duc-W5q8uoqss3Q-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442