Π. Πρωτάθλημα Ράλι (WRC): Νίκη του D.Auriol στο Ράλι Καταλονίας

Η βαθμολογία των Οδηγών και των Κατασκευαστών

Η κατάταξη, οι εγκαταλείψεις και οι νικητές των ΕΔ

Η εξέλιξη του Ράλι Kαταλονίας

2ο Σκέλος: O P.Bugalski επικεφαλής του αγώνα

Oι οδηγοί της Peugeot Didier Auriol και Gilles Panizzi τερμάτισαν στις δύο πρώτες θέσεις του Ράλι Καταλονίας, που υπήρξε από την αρχή έως το τέλος διαρκής αναμέτρηση των αγωνιστικών ομάδων του ομίλου PSA, οι οποίες πρωταγωνίστησαν στον ισπανικό αγώνα, ενώ ο ανταγωνισμός απλώς παρακολουθούσε, καραδοκώντας τα λάθη τους.

Προβληματισμός όμως επικρατεί για το ποιος θα είναι ο τελικός νικητής του Ράλι Καταλονίας, καθώς οι αγωνοδίκες εξετάζουν την ένσταση που κατέθεσε η Citroen για την επιβολή της χρονικής ποινής των δύο λεπτών στον Phillipe Bugalski κατά την εκκίνηση της 15ης ΕΔ.

Ο Γάλλος οδηγός πέρασε το σταθμό ελέγχου χρόνου (ΣΕΧ) στο λεπτό που προβλεπόταν, αλλά αμέσως μετά το Xsara WRC ακινητοποιήθηκε λόγω προβλήματος στο σύστημα σύμπλεξης. Τη στιγμή που ο Bugalski κινήθηκε προς το σημείο της εκκίνησης, ο αφέτης έδωσε εντολή στον Didier Auriol να στηθεί στη γραμμή της αφετηρίας. Η Citroen ισχυρίζεται ότι ο οδηγός της δεν έπρεπε να τιμωρηθεί, αφού ήταν σε θέση να φτάσει έγκαιρα στην αφετηρία αλλά εμποδίστηκε από τον αφέτη, ή πως πρέπει, τουλάχιστον, να του επιβληθεί ποινή ενός μόνο λεπτού, αφού ο Bugalski δεν καθυστέρησε περισσότερο από 60 δευτερόλεπτα μέχρι να κινηθεί το Xsara WRC.

Aν, τελικά, ισχύσει η πρώτη περίπτωση, ο Γάλλος οδηγός της Citroen θα στεφθεί νικητής του αγώνα. Εφόσον ισχύσει η δεύτερη, τότε θα καταταγεί τρίτος. Φυσικά, εάν η ένσταση απορριφθεί, ο Bugalski θα παραμείνει τέταρτος και νικητής του αγώνα θα είναι ο Didier Auriol.

Ανεξάρτητα από την τελική έκβαση, κανένας συνδυασμός δεν μπόρεσε να αμφισβητήσει την κυριαρχία των αυτοκινήτων της Peugeot και της Citroen, που έδειχναν ανίκητα στις ασφάλτινες διαδρομές της Ισπανίας, όπως μπορείτε να παρακολουθήσετε αναλυτικά στη σελίδα της εξέλιξης του αγώνα.

Η ηττοπάθεια του ανταγωνισμού είχε σαφώς εκδηλωθεί πριν από τον αγώνα, αφού όλοι δήλωναν αισιόδοξοι αλλά, εμμέσως πλην σαφώς, προέβλεπαν πως, εκτός απροόπτου, δεν θα ήταν σε θέση να απειλήσουν τα γαλλικά αυτοκίνητα.

Βέβαια, τα Mitsubishi Lancer Evo και Carisma GT, στα χέρια των Tommi Makinen και Freddy Loix, αποδείχθηκαν αποτελεσματικά και στην άσφαλτο, έπειτα από τις πρόσφατες βελτιώσεις, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσαν να δείξουν το δρόμο στα αυτοκίνητα της Citroen. Αν εξαιρέσουμε τα προβλήματα νεότητας, που κόστισαν τη διπλή νίκη στη γαλλική ομάδα, είναι σχεδιασμένα και εξελιγμένα ειδικά για την άσφαλτο, ενώ τα υβριδικά Peugeot απέδειξαν και πάλι πως έχουν την ικανότητα να νικήσουν σε κάθε μορφή εδάφους.

Δεν θα πρέπει να υποτιμάμε τον καθοριστικό ρόλο των ελαστικών -και των φρένων- στο τριβείο των ασφάλτινων διαδρομών της Καταλονίας. Τα ελαστικά της Pirelli δεν ήταν σε θέση να ανταγωνιστούν τα ελαστικά της Michelin, τα οποία άντεξαν στη θερμοκρασία που αναπτυσσόταν, ειδικά στις τεράστιες διαδρομές του 2ου Σκέλους, παρουσιάζοντας ομοιογένεια στη συμπεριφορά τους από την αρχή μέχρι το τέλος κάθε ΕΔ.

Μόνο ο Carlos Sainz κατάφερε να τερματίσει αυτοκίνητο με ελαστικά της Pirelli στην πρώτη εξάδα, χωρίς να παραβλέπεται η εκπληκτική απόδοση του teammate του Francois Delecour, που τον ακολούθησε παρά πόδα στην έβδομη θέση. Τα Focus RS WRC01 υπέφεραν από τα ασυνήθιστα υπερστροφικά χαρακτηριστικά που παρουσιάστηκαν στο 1ο Σκέλος, γεγονός που συνέτεινε στη φθορά των πίσω ελαστικών, αν και ο Ισπανός οδηγός επέμενε ότι η διαφορά του ενός δευτερολέπτου ανά χιλιόμετρο, σε σχέση με τον ανταγωνισμό, δεν προκύπτει μόνο από τα ελαστικά.

Παράλληλα, ο Francois Delecour κατέφυγε στο μηχανικό επιλογέα του κιβωτίου ταχυτήτων χωρίς τη χρήση της 3ης σχέσης στο τελευταίο σκέλος του αγώνα, ενώ την όγδοη θέση του Richard Burns καθόρισαν σαφώς τα ελαστικά.

Τα Skoda Octavia WRC Evo2, εν αναμονή της εξελιγμένης έκδοσής τους, δεν εμφανίστηκαν ιδιαίτερα ανταγωνιστικά στις τραχιές ανηφορικές διαδρομές του Ράλι Καταλονίας. Τα κουρασμένα φρένα του Armin Schwarz κόστισαν τον τερματισμό στο Γερμανό οδηγό, ενώ ο Bruno Thiry, βασιζόμενος στις ασφάλτινες καταβολές του, κατάφερε να παρεισφρήσει στην πρώτη δεκάδα, αντέχοντας την πίεση του Αlister McRae, που αναλώθηκε στην πραγματοποίηση test drive του αδοκίμαστου Hyundai Accent WRC², έχοντας να αντιμετωπίσει το πρόβλημα με το turbo του βρετανοκορεάτικου αυτοκινήτου.

Αξίζει να αναφερθεί ότι, στις ασφάλτινες διαδρομές του ισπανικού αγώνα, τα δικίνητα ατμοσφαιρικά αυτοκίνητα των 1.600κ.εκ. και 200 ίππων, της κατηγορίας Super 1600, υπήρξαν ταχύτερα των τετρακίνητων υπερτροφοδοτούμενων οχημάτων της κατηγορίας Ν, των οποίων η ισχύς αγγίζει τους 288 ίππους! Αναλογιστείτε την απόδοση των 300 ίππων που έχουν τα αυτοκίνητα της κατηγορίας WRC, τα οποία όμως είναι ελαφρύτερα, με βελτιωμένους κινητήρες και αναρτήσεις, μεγαλύτερα μετατρόχια και μεταξόνια, εξελιγμένη μετάδοση, τροφοδοσία και λογισμικό. Βέβαια, τα μικρόσωμα αυτοκίνητα της Super 1600 είναι καταδικασμένα στους χωμάτινους αγώνες, η εξέλιξή τους όμως θα μας προσφέρει ενδιαφέροντες αγώνες στο μέλλον.

Δημήτρης Πρωτονοτάριος

auto.in.gr