Μια σαραντάχρονη γυναίκα και ο ομοφυλόφιλος καλύτερος της φίλος, έπειτα από μια νύχτα κραιπάλης, θα βρεθούν μαζί στο κρεβάτι. Η ένωσή τους θα φέρει τη γέννηση ενός παιδιού που θα αποφασίσουν να μεγαλώσουν μαζί. Έξι χρόνια μετά όμως… Γενικά στοιχεία: ΗΠΑ, 2000, 106 λεπτά, 1,85:1, Dolby Digital, Dolby SR Πρώτη προβολή: 30/4/2000 Σκηνοθεσία: John Schlesinger […]
Μια σαραντάχρονη γυναίκα και ο ομοφυλόφιλος καλύτερος της φίλος, έπειτα από μια νύχτα κραιπάλης, θα βρεθούν μαζί στο κρεβάτι. Η ένωσή τους θα φέρει τη γέννηση ενός παιδιού που θα αποφασίσουν να μεγαλώσουν μαζί. Έξι χρόνια μετά όμως…
Γενικά στοιχεία: ΗΠΑ, 2000, 106 λεπτά, 1,85:1, Dolby Digital, Dolby SR
Πρώτη προβολή: 30/4/2000
Σκηνοθεσία: John Schlesinger
Σενάριο: Thomas Ropelewski
Παραγωγή: Leslie Dixon, Linne Radmin, Tom Rosenberg
Μουσική: Gabriel Yared
Μοντάζ: Peter Honess
Φωτογραφία: Elliot Davis
Παίζουν: Rupert Everett, Madonna, Benjamin Bratt, Michael Vartan
Διανομή: ODEON
Η πολλοστή ευκαιρία της Madonna να αποδείξει την υποκριτική της επάρκεια έχει τίτλο «Next Best Thing» και πρόκειται για μια κομεντί που συνδυάζει σε ίσες αναλογίες κωμικά στοιχεία, συγκίνηση και δράμα. Η σχέση ανάμεσα στην Abby, μια όμορφη γυναίκα που το βιολογικό της ρολόι δηλώνει ξεκάθαρα ότι έφτασε η ώρα να γίνει μητέρα, και στον γκέι καλύτερό της φίλο μπαίνει σε νέα τροχιά, όταν ένα βράδυ, μεθυσμένοι και οι δύο, θα ενώσουν τις μοναξιές τους και θα κάνουν έρωτα. Το αναπάντεχο αυτό γεγονός θα τους μετατρέψει σύντομα, σε ιδιόμορφο ζευγάρι γονιών ενός υγιέστατου αγοριού. Η ζωή τους τα πρώτα έξι χρόνια εξελίσσεται σχεδόν ιδανικά. Τα πράγματα όμως θα περιπλεχτούν, όταν ένας άλλος άντρας -straight αυτήν τη φορά- μπει στη ζωή της Abby.
Το Next Best Thing απευθύνεται σε ένα συγκεκριμένο αλλά αρκετά ευρύ κοινό. Στους θαυμαστές της Madonna και μάλιστα σε εκείνους που δεν ενοχλούνται από τις όποιες κοινοτοπίες, προκειμένου να απολαύσουν το ίνδαλμά τους. Γιατί βέβαια, η ιδέα της σχέσης μιας γυναίκας και ενός ομοφυλόφιλου άντρα και η όποια προβληματική γεννά το όλο ζήτημα κάθε άλλο παρά πρωτότυπες είναι -μέχρι και ελληνικά σίριαλ την έχουν αναπτύξει. Η μόνη έκπληξη σχετικά με την ταινία αφορά στο όνομα του ανθρώπου που κάθεται στην καρέκλα του σκηνοθέτη. Πρόκειται για το βετεράνο John Schlesinger, που έχει συνδέσει το όνομά του με σπουδαίες δημιουργίες του -μακρινού πια- παρελθόντος, όπως το «Billy the Liar» («Μπίλυ ο Ψεύτης», 1963), το «Far from the Madding Crowd» («Μακριά από το Αγριεμένο Πλήθος», 1967) και βέβαια το θρυλικό «Midnight Cowboy» («O Καουμπόη του Μεσονυκτίου», 1969).
Φυσικά, όποιος επιχειρήσει να συγκρίνει το «Next Best Thing» με ταινίες τέτοιου διαμετρήματος θα απογοητευτεί βαθιά, αλλά αν το δει με άλλο μάτι, μπορεί και να το διασκεδάσει. Αλλωστε, ο Rupert Everett είναι πολύ καλός -ιδιαίτερα στις δραματικές σκηνές-, ενώ η Madonna δεν είναι χειρότερη από παλαιότερες εμφανίσεις της. Επιδεικνύει εξάλλου τόσο τις αναμφισβήτητες ικανότητές της στο χορό όσο και το θαυμάσιο και πολύ γυμνασμένο σώμα της. Κατά πόσο βέβαια αυτά τα τελευταία είναι λειτουργικά στην εξέλιξη της ταινίας είναι άλλο θέμα. Υπάρχουν ακόμα μερικές αστείες σκηνές, ένα «αγαπησιάρικο» κλίμα, καθώς και τα τραγούδια της Madonna -μεταξύ των οποίων και το «American Pie»- να συμπληρώνουν τη μουσική του Gabriel Yared, συνθέτη και του φετινού «Ταλαντούχου κυρίου Ρίπλεϊ».
Η Γυναίκα της Ζάκυθος και άλλες αιώνιες μνήμες είναι ένα ποιητικό έργο που ο Σολωμός δεν τελείωσε ποτέ - όπως δεν τελείωσε ποτέ τα περισσότερα έργα του.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας